Το Vault ανοίγει την πόρτα που κλείνουν οι πλατφόρμες: Οι indie δημιουργοί παίρνουν τη διανομή στα χέρια τους
Ο Larenz Tate ενώνει δυνάμεις με τον Kenneth Gifford σε ένα εγχείρημα με περισσότερους από 50.000 συνδρομητές, που υπόσχεται μεγαλύτερο έλεγχο σε τιμές, έσοδα και πρόσβαση στο κοινό
Για έναν ανεξάρτητο σκηνοθέτη, το να ολοκληρώσει μια ταινία είναι μόνο η μισή μάχη. Η άλλη μισή αρχίζει όταν πρέπει να βρει ποιος θα τη διανείμει, πού θα προβληθεί, με ποιους οικονομικούς όρους και, τελικά, αν θα καταφέρει να φτάσει σε κοινό. Το Vault επιχειρεί να παρέμβει ακριβώς σε αυτό το σημείο, αντιστρέφοντας σε σημαντικό βαθμό τη λογική πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η εποχή του streaming.
σχετικά άρθρα
Η πλατφόρμα, η οποία είναι ήδη ενεργή, αποκτά τώρα μεγαλύτερη προβολή με την είσοδο του ηθοποιού και παραγωγού Larenz Tate. Ο Tate συνεργάζεται με τον ιδρυτή του Vault και του Newark International Film Festival, Kenneth Gifford, καθώς και με τους αδελφούς και επιχειρηματικούς συνεργάτες του, Larron και Lahmard Tate. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνοδεύουν την ανακοίνωση, περισσότεροι από 50.000 συνδρομητές έχουν ήδη εγγραφεί στην υπηρεσία.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται τόσο στην προσθήκη ακόμη ενός ονόματος του Hollywood σε μια ψηφιακή υπηρεσία όσο στον τρόπο με τον οποίο το Vault προσπαθεί να τοποθετηθεί απέναντι στο κυρίαρχο μοντέλο διανομής.
Ο παραγωγός γίνεται και ο διανομέας
Στις μεγάλες πλατφόρμες, η πρόσβαση στην οθόνη περνά συνήθως μέσα από αγορές δικαιωμάτων, συμφωνίες αδειοδότησης, εταιρείες διανομής και αποφάσεις προγραμματισμού. Για μια ανεξάρτητη παραγωγή, η είσοδος σε αυτό το σύστημα δεν είναι δεδομένη. Ακόμη και όταν επιτευχθεί, ο δημιουργός μπορεί να έχει περιορισμένο λόγο στο πώς θα αξιοποιηθεί εμπορικά το έργο του.
Το Vault δοκιμάζει διαφορετική αρχιτεκτονική. Οι filmmakers μπορούν να φιλοξενούν το περιεχόμενό τους χωρίς κόστος και να αποφασίζουν οι ίδιοι ποια ταινία, σειρά ή επεισόδιο θα διατίθεται δωρεάν και ποιο θα βρίσκεται πίσω από συνδρομητική πρόσβαση. Παράλληλα, διατηρούν τον έλεγχο της τιμολόγησης, της εμπορικής αξιοποίησης και των εσόδων τους.
Η υπηρεσία δεν περιορίζεται στις ταινίες. Στο Vault φιλοξενούνται τηλεοπτικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ, περιεχόμενο μικρής διάρκειας και μουσικά προγράμματα, ενώ για το κοινό συνδυάζεται η δωρεάν πρόσβαση με ένα συνδρομητικό μοντέλο που προσφέρει περισσότερο επιμελημένη εμπειρία θέασης. Η εφαρμογή του Vault περιγράφει επίσης έναν κατάλογο με ανεξάρτητο κινηματογράφο, σπάνιες παλαιότερες παραγωγές, πρωτότυπα προγράμματα και διεθνές περιεχόμενο.
Το δύσκολο κομμάτι αρχίζει μετά το upload
Το να επιτρέψεις σε έναν δημιουργό να ανεβάσει την ταινία του είναι σχετικά εύκολο. Το πραγματικό πρόβλημα είναι να τη βοηθήσεις να βρει θεατές. Εδώ το Vault επιχειρεί να ξεφύγει από τη λογική μιας απλής αποθήκης περιεχομένου, προσφέροντας εργαλεία προώθησης. Οι δημιουργοί μπορούν να επιλέγουν οι ίδιοι τις κατηγορίες στις οποίες θα ενταχθεί το έργο τους και να δημιουργούν διαδραστικές σελίδες για κάθε τίτλο, οι οποίες μπορούν να κοινοποιηθούν εκτός πλατφόρμας για προώθηση και ανακάλυψη.
Αυτό είναι κρίσιμο για το οικονομικό στοίχημα του εγχειρήματος. Οι ανεξάρτητες παραγωγές δεν αντιμετωπίζουν μόνο πρόβλημα πρόσβασης στη διανομή αλλά και πρόβλημα ορατότητας. Ένας κατάλογος που μεγαλώνει χωρίς αποτελεσματικό μηχανισμό ανακάλυψης μπορεί απλώς να μεταφέρει το ίδιο πρόβλημα από τις μεγάλες υπηρεσίες σε μια μικρότερη.
Ο Tate περιέγραψε ακριβώς αυτή την ανισορροπία κατά την ανακοίνωση της συμμετοχής του, υποστηρίζοντας ότι οι δημιουργοί συχνά έχουν περιορισμένο έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο τα έργα τους διανέμονται, αποφέρουν χρήματα και τελικά φτάνουν στους θεατές. Η φιλοδοξία του Vault, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να μεταφέρει μεγαλύτερο μέρος αυτής της δύναμης πίσω στους δημιουργούς.
Το πραγματικό στοίχημα
Η είσοδος του Tate προσθέτει στο Vault κάτι που χρειάζεται κάθε μικρή πλατφόρμα: αναγνωρισιμότητα και σχέσεις με τη βιομηχανία. Μαζί με τους Larron και Lahmard Tate έχει ήδη αναπτύξει μέσω της TateMen Entertainment πρωτοβουλίες για νέους filmmakers και συνεργασίες με δίκτυα και υπηρεσίες όπως τα AMC Global Networks, ALLBLK και Starz.
Οι περισσότεροι από 50.000 συνδρομητές αποτελούν ένα πρώτο μέγεθος πάνω στο οποίο μπορεί να χτιστεί η υπηρεσία, αλλά δεν αρκούν για να αποδείξουν ότι το μοντέλο μπορεί να αποκτήσει μεγάλη κλίμακα. Το δύσκολο ερώτημα είναι αν μια πλατφόρμα που δίνει μεγαλύτερο έλεγχο στους δημιουργούς μπορεί ταυτόχρονα να συγκεντρώσει αρκετούς θεατές ώστε αυτός ο έλεγχος να μετατραπεί σε ουσιαστικά έσοδα.
Εκεί βρίσκεται και το πραγματικό ενδιαφέρον του Vault. Δεν χρειάζεται να γίνει το επόμενο Netflix για να έχει λόγο ύπαρξης. Πρέπει να αποδείξει ότι ανάμεσα στο YouTube, στα φεστιβάλ, στους παραδοσιακούς διανομείς και στις μεγάλες συνδρομητικές υπηρεσίες υπάρχει χώρος για ένα διαφορετικό μοντέλο, στο οποίο ο ανεξάρτητος δημιουργός δεν παραδίδει μαζί με την ταινία του και τα κλειδιά της εμπορικής της πορείας.
