Οι σειρές μικραίνουν γιατί το κοινό δεν αντέχει άλλο ατελείωτο binge-watching
Οι πλατφόρμες streaming στρέφονται σε πιο σύντομες σεζόν, λιγότερα επεισόδια και γρηγορότερο ρυθμό αφήγησης, καθώς η υπερπροσφορά περιεχομένου αρχίζει να κουράζει ακόμη και τους πιο φανατικούς θεατές
Για περισσότερο από μία δεκαετία, το binge-watching αποτέλεσε ίσως το σημαντικότερο «όπλο» των πλατφορμών streaming. Η λογική ήταν απλή: περισσότερα επεισόδια, μεγαλύτερες σεζόν και ατελείωτες ώρες θέασης που κρατούσαν τον συνδρομητή μέσα στην πλατφόρμα. Σήμερα όμως, η ίδια στρατηγική αρχίζει να δείχνει σημάδια κόπωσης.
σχετικά άρθρα
Το φαινόμενο που αρκετοί αναλυτές αποκαλούν πλέον «binge fatigue» φαίνεται να επηρεάζει ολοένα περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι νέες σειρές, με πλατφόρμες όπως το Amazon Prime Video, το Netflix και το Disney+ να στρέφονται σταδιακά προς πιο σύντομες παραγωγές.
Οι εποχές των 20 και πλέον επεισοδίων ανά σεζόν έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Ακόμη όμως και οι σειρές των 10 ή 12 επεισοδίων αρχίζουν να θεωρούνται σε αρκετές περιπτώσεις «βαριές» για ένα κοινό που βρίσκεται αντιμέτωπο με τεράστιο όγκο περιεχομένου.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ολοένα περισσότερες παραγωγές σχεδιάζονται πλέον γύρω από μικρότερους κύκλους επεισοδίων, πιο γρήγορη εξέλιξη πλοκής και πιο «σφιχτή» αφήγηση. Και αυτό δεν αφορά μόνο το δημιουργικό κομμάτι. Αφορά και τα οικονομικά του streaming.
Η μάχη πλέον είναι για τον χρόνο του θεατή
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των πλατφορμών δεν είναι πλέον η έλλειψη περιεχομένου, αλλά η υπερπροσφορά. Ένας συνδρομητής έχει σήμερα πρόσβαση σε χιλιάδες σειρές, ταινίες, ντοκιμαντέρ, βίντεο μικρής διάρκειας, podcasts και περιεχόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό σημαίνει ότι ο πραγματικός ανταγωνισμός δεν αφορά μόνο άλλες πλατφόρμες streaming. Αφορά οτιδήποτε διεκδικεί τον ελεύθερο χρόνο του χρήστη. Για τον λόγο αυτό, οι εταιρείες προσπαθούν ολοένα περισσότερο να μειώσουν το λεγόμενο «κόστος δέσμευσης» μιας σειράς.
Όσο περισσότερα επεισόδια απαιτούνται για να ολοκληρώσει κάποιος μια παραγωγή, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να τη σταματήσει στη μέση ή να μην ξεκινήσει ποτέ. Γι’ αυτό και πολλές νέες σειρές σχεδιάζονται πλέον γύρω από οκτώ ή ακόμη και έξι επεισόδια.
Η λογική είναι ότι μια πιο σύντομη σεζόν μοιάζει πιο εύκολη και «διαχειρίσιμη» για τον θεατή. Παράλληλα, οι πλατφόρμες βλέπουν ότι οι νεότερες ηλικίες έχουν συνηθίσει σε πολύ ταχύτερους ρυθμούς κατανάλωσης περιεχομένου μέσω TikTok, YouTube Shorts και Instagram Reels. Αυτό επηρεάζει σταδιακά ακόμη και τη δομή των τηλεοπτικών σειρών.
Λιγότερα επεισόδια, μεγαλύτερη πίεση για επιτυχία
Η στροφή προς μικρότερες σεζόν δημιουργεί όμως και νέα προβλήματα. Όταν μια σειρά διαθέτει μόλις έξι ή οκτώ επεισόδια, υπάρχει πολύ μικρότερο περιθώριο για αργό χτίσιμο χαρακτήρων ή για επεισόδια που λειτουργούν ως «γέφυρες» μέσα στην αφήγηση.
Κάθε επεισόδιο πρέπει να δικαιολογεί την ύπαρξή του. Αυτό εξηγεί γιατί πολλές σύγχρονες παραγωγές μοιάζουν ολοένα πιο γρήγορες, πιο πυκνές και πιο επιθετικές αφηγηματικά. Ταυτόχρονα, οι πλατφόρμες αποκτούν μεγαλύτερη ευελιξία στο κόστος παραγωγής.
Μικρότερες σεζόν σημαίνουν χαμηλότερο οικονομικό ρίσκο, ταχύτερη κυκλοφορία νέων τίτλων και δυνατότητα διατήρησης πιο «φρέσκου» καταλόγου περιεχομένου. Το Amazon Prime Video, όπως και οι ανταγωνιστές του, επενδύει πλέον σε έναν συνδυασμό μεγάλων franchises και πιο σύντομων σειρών που μπορούν να καταναλωθούν εύκολα μέσα σε ένα ή δύο Σαββατοκύριακα. Και αυτό ίσως δείχνει προς τα πού κατευθύνεται συνολικά η βιομηχανία.
Για χρόνια, το streaming προσπαθούσε να πείσει το κοινό να βλέπει περισσότερο. Σήμερα, φαίνεται να προσπαθεί να το πείσει ότι μπορεί να δει λιγότερα — αλλά πιο γρήγορα.