Η Netflix μπορεί να έχτισε την κυριαρχία της πάνω στις συνδρομές και το binge watching, όμως πλέον ψάχνει το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο ανάπτυξης… μακριά από την τηλεόραση. Ο αμερικανικός κολοσσός επιταχύνει τη στρατηγική αδειοδότησης και εμπορικής εκμετάλλευσης προϊόντων, μετατρέποντας σειρές όπως το Stranger Things και το Squid Game σε brands που μπορούν να πουλήσουν από δημητριακά και σοκολάτες μέχρι επιτραπέζια παιχνίδια και συλλεκτικά αντικείμενα.
Η κίνηση δεν είναι απλώς ένα ακόμη «παράπλευρο» κανάλι εσόδων. Στη Wall Street αντιμετωπίζεται ως ένδειξη ότι οι μεγάλες πλατφόρμες συνεχούς ροής αναζητούν πλέον πιο σταθερές και διαφοροποιημένες πηγές εσόδων, καθώς η αγορά συνδρομών ωριμάζει και ο ανταγωνισμός πιέζει τα περιθώρια κέρδους.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα αμερικανικών οικονομικών μέσων, η Netflix αυξάνει σημαντικά τις συνεργασίες της με αλυσίδες λιανικής και καταναλωτικά brands, επιδιώκοντας να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα προϊόντων γύρω από τα πιο επιτυχημένα πνευματικά δικαιώματά της. Η λογική θυμίζει όλο και περισσότερο το μοντέλο που έχτισαν για δεκαετίες η Disney και η Warner μέσα από συμφωνίες αδειοδότησης, θεματικά προϊόντα και εμπορικές συνεργασίες.
Stranger Things, Squid Game και το κυνήγι νέων εσόδων
Το μεγάλο πλεονέκτημα της Netflix είναι ότι διαθέτει πλέον franchises με παγκόσμια αναγνωρισιμότητα, τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν και εκτός πλατφόρμας συνεχούς ροής. Το Stranger Things έχει ήδη δημιουργήσει μια τεράστια αγορά γύρω από συλλεκτικά προϊόντα, ρούχα, snacks και συνεργασίες με γνωστές αλυσίδες λιανικής, ενώ το Squid Game εξελίσσεται σε ένα από τα πιο εμπορικά περιουσιακά στοιχεία της πλατφόρμας.
Η εταιρεία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί αυτή τη δυναμική πριν το ενδιαφέρον του κοινού αρχίσει να υποχωρεί. Αυτό σημαίνει πιο επιθετικό κύκλο αδειοδότησης, περισσότερες συνεργασίες με καταστήματα και μεγαλύτερη παρουσία σε φυσικά προϊόντα, ώστε τα franchises να αποκτήσουν «ζωή» και πέρα από την οθόνη.
Για τη Netflix, η χρονική συγκυρία θεωρείται κρίσιμη. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να αυξάνει τα έσοδά της, η εποχή όπου οι πλατφόρμες συνεχούς ροής μπορούσαν να βασίζονται αποκλειστικά στην εκρηκτική ανάπτυξη συνδρομητών έχει περάσει. Η αγορά στις ΗΠΑ εμφανίζει σημάδια κορεσμού, ενώ η πίεση από Disney+, HBO Max και Amazon Prime Video διατηρεί υψηλό το κόστος περιεχομένου.
Αυτός είναι και ο λόγος που η πλατφόρμα επενδύει παράλληλα σε διαφημιστικά πακέτα, ζωντανές εκδηλώσεις και πλέον σε καταναλωτικά προϊόντα. Στην ουσία, προσπαθεί να μετατραπεί από «εφαρμογή streaming» σε πλήρες οικοσύστημα ψυχαγωγίας.
Από πλατφόρμα συνεχούς ροής σε αυτοκρατορία ψυχαγωγίας
Η στρατηγική αυτή φέρνει τη Netflix πιο κοντά στο μοντέλο λειτουργίας των παραδοσιακών ομίλων media. Για δεκαετίες, η Disney δεν βασιζόταν μόνο στις ταινίες ή στα τηλεοπτικά δίκτυα, αλλά και σε εμπορικά προϊόντα, θεματικά πάρκα, παιχνίδια και συμφωνίες αδειοδότησης δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η Netflix επιχειρεί τώρα να χτίσει κάτι αντίστοιχο, χωρίς όμως να διαθέτει ακόμη το φυσικό αποτύπωμα και την πολυετή κληρονομιά brand των παλαιότερων κολοσσών ψυχαγωγίας. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να κινηθεί πιο γρήγορα και πιο επιθετικά, εκμεταλλευόμενη τη δημοφιλία των σειρών της όσο αυτές βρίσκονται ακόμη στο αποκορύφωμα της επιρροής τους.
Παράλληλα, η ανάπτυξη των εμπορικών προϊόντων λειτουργεί και ως εργαλείο προώθησης. Ένα προϊόν Netflix σε ράφι σούπερ μάρκετ ή παιχνιδάδικου κρατά το brand «ζωντανό» ακόμη και όταν ο χρήστης δεν βρίσκεται μέσα στην πλατφόρμα. Σε μια εποχή όπου η προσοχή του κοινού διασπάται συνεχώς ανάμεσα σε TikTok, YouTube και gaming, αυτή η φυσική παρουσία αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν το μοντέλο μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό πυλώνα εσόδων ή αν πρόκειται απλώς για συμπληρωματική δραστηριότητα. Όμως η κατεύθυνση είναι πλέον ξεκάθαρη: οι πλατφόρμες συνεχούς ροής δεν θέλουν να πουλούν μόνο θέαση. Θέλουν να πουλούν brands.
