Βαγγέλης Κονιτόπουλος: «Έμαθα για την κλοπή της αδελφής μου το ’90, πήγα και στην Αγγελική Νικολούλη να τη βρω αλλά δεν υπήρχε κανένα στοιχείο»

Βαγγέλης Κονιτόπουλος: «Έμαθα για την κλοπή της αδελφής μου το ’90,  πήγα και στην Αγγελική Νικολούλη να τη βρω αλλά δεν υπήρχε κανένα στοιχείο»

Καλεσμένος στην εκπομπή της Αθηναΐδας Νέγκα στο Action24, στις 21 Μαΐου, ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος μοιράστηκε στιγμές από την προσωπική και επαγγελματική του ζωή, αποκαλύπτοντας ένα ιδιαίτερα σπαρακτικό γεγονός: την κλοπή της μικρότερης αδελφής του. Αυτή η δύσκολη εμπειρία, που του εξομολογήθηκε η μητέρα του πριν πεθάνει, σημάδεψε τη ζωή του και έφερε στο φως μια σκοτεινή πτυχή της ιστορίας της οικογένειάς του.

σχετικά άρθρα

Οι Προσωπικές Περιπέτειες του Βαγγέλη Κονιτόπουλου

Ο διάσημος μουσικός δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις προκλήσεις που αντιμετώπισε στην προσωπική του ζωή, όπως η δυσκολία της τεκνοποίησης στον πρώτο του γάμο. «Η κοπέλα ήταν εξαιρετική, αλλά η ηλικία μου και οι περιορισμοί της εποχής έπαιξαν ρόλο», εξήγησε. Στην παρέμβασή του, τόνισε ότι στα χωριά του, η κοινωνία είχε συγκεκριμένους κανόνες σχετικά με την οικογενειακή ζωή, όπως το γάμο μετά την εκπαίδευση και την ανάγκη για παιδιά.

Καθώς προχώρησε στη συζήτηση για την οικογενειακή του ζωή, ο Βαγγέλης αποκάλυψε ότι μετά τον τρίτο του γάμο, βρήκε την ηρεμία που ζητούσε: «Έχουμε κλείσει 20 χρόνια μαζί και έχουμε μια κόρη 10 ετών». Η ματιά του στον γάμο του είναι γεμάτη ευγνωμοσύνη και αγάπη.

Η Σπαρακτική Ιστορία της Κλοπής της Αδελφής του

Ωστόσο, το πιο συγκλονιστικό κομμάτι της συνέντευξης ήταν η αναφορά στη χαμένη του αδελφή. «Η μάνα μου έκανε έντεκα παιδιά, αλλά έχασε το πρώτο στη γέννα. Τα επόμενα τέσσερα πέθαναν πολύ μικρά, και τη θυμόμουν να λέει ότι τους “άμνιξε η μαμή”. Το τελευταίο παιδί, η αδελφή μου που ήταν πριν από μένα, αρρώστησε το 1949 και, με τη βοήθεια της θείας μου, την πήγαν στο νοσοκομείο “Παίδων”. Εκεί, της είπαν ότι πέθανε, όμως η αλήθεια ήταν πολύ διαφορετική», ανέφερε ο Βαγγέλης για την ιστορία που τον σημαδεύει.

Η ανακάλυψη αυτού του τραγικού γεγονότος ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν η μητέρα του, παρακολουθώντας την τηλεόραση, αναφέρθηκε στην κλοπή παιδιών. «Άκουσα να λέει “σαν δε μου το κλέψανε και μένα εκείνο το παιδί” και αμέσως προχώρησα σε έρευνα. Επισκέφτηκα τη θεία μου. Αναζητήσαμε αρχεία στο νοσοκομείο, αλλά οι απαντήσεις ήταν απογοητευτικές. Δεν υπήρχε κανένα στοιχείο για την αδελφή μου», εξιστόρησε.

Η Δυσκολία της Έρευνας

Ο Βαγγέλης περιέγραψε τη διαδικασία αναζήτησης με επιμονή. Έκανε τεστ DNA και το ανάρτησε σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα για ανθρώπους που αναζητούν τους χαμένους τους. «Βρέθηκα και στην Αγγελική Νικολούλη για βοήθεια. Με ενημέρωσαν ότι ήταν πολύ δύσκολο να βρω οποιοδήποτε στοιχείο, καθώς εκείνη την εποχή, μόνο στην Αμερική είχαν πωληθεί 40,000 παιδιά», τόνισε, υπογραμμίζοντας τις προκλήσεις της αναζήτησής του.