Νατάσα Παζαΐτη: Η αλήθεια για τον καρκίνο & οι τύψεις
σχετικά άρθρα
Η Νατάσα Παζαΐτη “σπάει” τη σιωπή της και μιλά ανοιχτά για δύο από τα πιο ευαίσθητα κεφάλαια της ζωής της: την απώλεια της μητέρας της από καρκίνο σε ηλικία μόλις 24 ετών και τις φήμες που την ήθελαν κι εκείνη να μάχεται με την ίδια ασθένεια. Η σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή αποκαλύπτει πώς διαχειρίστηκε την έντονη δημόσια προσοχή, αλλά και τις τύψεις που τη βασανίζουν ακόμα για τις στιγμές που έχασε από τα παιδιά της.
Η καταξιωμένη χειρουργός μαστού έζησε από κοντά την επώδυνη μάχη της μητέρας της για δυόμισι δύσκολα χρόνια. «Την έχασα όταν ήμουν 24 ετών», εξομολογήθηκε, δίνοντας μια σπάνια ματιά στην προσωπική της τραγωδία και την πηγή της αφοσίωσής της στην Ιατρική.
Δεν δίστασε να αναφερθεί και στους ψιθύρους για τη δική της υγεία: «Υπήρχαν ψίθυροι ότι νόσησα από καρκίνο… Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα αν είχα νοσήσει να το πω. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι νοσώ όταν δεν έχω νοσήσει». Ξεκαθαρίζει πως η εξειδίκευσή της στη χειρουργική μαστού στο Λονδίνο δημιούργησε την παρεξήγηση, χωρίς όμως να υπάρχει τέτοιο προσωπικό ζήτημα.
Η κ. Παζαΐτη μίλησε επίσης για το βάρος της αναγνωρισιμότητας και το πώς το αντιμετώπισε. «Αν καθόμουν να δίνω σημασία σε όλα όσα μπορεί να συζητούσαν, τότε δεν θα προχωρούσα στη ζωή μου», τόνισε. Η δική της ταυτότητα, όπως λέει, ήταν πάντα η Νατάσα Παζαΐτη, πέρα από τον ρόλο της ως Πρώτη Κυρία. Μια πορεία που απαιτούσε να κλείνει τα αυτιά της σε «εσκεμμένους ψιθυρισμούς» και «κακεντρέχειες» που αποδίδεται στην πολιτική πόλωση. Για περισσότερα σχετικά με τη δημόσια εικόνα και την Πολιτική, μπορείτε να δείτε τις αναλύσεις μας.
Η μητρότητα σε συνδυασμό με την απαιτητική ιατρική καριέρα άφησαν στην ίδια πικρή γεύση. «Δεν ήμουν κοντά στα παιδιά τις όμορφες στιγμές τους. Στις χαζοσκανδαλιές, στα παιχνίδια τους», παραδέχθηκε με ειλικρίνεια, αναφέροντας τις τύψεις της για τις χαμένες στιγμές. Η ζωή της στην Lifestyle κατηγορία έχει συχνά εξεταστεί από τα φώτα της δημοσιότητας.
Σήμερα, η Νατάσα Παζαΐτη δηλώνει ήσυχη, αφοσιωμένη στη δουλειά της, την οποία «αγαπά πολύ». Η ιστορία της αποτελεί ένα δυνατό μήνυμα ανθεκτικότητας και πίστης στους προσωπικούς στόχους, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις φήμες. Μια υπενθύμιση ότι η ζωή απαιτεί να κοιτάμε μπροστά, παρά τις δυσκολίες και τις προσωπικές θυσίες.
