Ο ακήρυχτος εμφύλιος του Λευκού Οίκου: Πώς οι νεοσυντηρητικοί εκτοπίζουν το MAGA και το «America First»

Πώς οι θεωρίες συνωμοσίας της βάσης του MAGA, η ηχηρή σιωπή του Τζέι Ντι Βανς και η αθόρυβη στρατηγική της Σούζι Γουάιλς μεταμορφώνουν ριζικά την εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ

Ο ακήρυχτος εμφύλιος του Λευκού Οίκου: Πώς οι νεοσυντηρητικοί εκτοπίζουν το MAGA και το «America First»

Πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ουάσιγκτον και μακριά από τις ιαχές των προεκλογικών συγκεντρώσεων, εξελίσσεται μια σιωπηρή, αλλά απόλυτα καθοριστική ιδεολογική ανατροπή. Η εικόνα ενός αρραγούς μετώπου γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ καταρρέει, αποκαλύπτοντας ένα βαθύ ρήγμα ανάμεσα στη σκληροπυρηνική βάση του κινήματος MAGA και στο παραδοσιακό, νεοσυντηρητικό κατεστημένο που φαίνεται να ανακτά τον πλήρη έλεγχο του Λευκού Οίκου. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς η εσωτερική ισορροπία δυνάμεων, αλλά η ίδια η κατεύθυνση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ειδικά ενόψει μιας διαφαινόμενης σύγκρουσης με το Ιράν.

σχετικά άρθρα

Η Σκιά του Κούσνερ και οι Συνωμοσιολογικές Ζυμώσεις

Για να κατανοήσει κανείς την τρέχουσα δυναμική, πρέπει να κοιτάξει στο βαθύ ρεύμα της βάσης του MAGA. Μια μερίδα αυτής της βάσης δεν κινείται αποκλειστικά με ιδεολογικούς όρους (όπως το μεταναστευτικό), αλλά τρέφεται από ένα έντονο συνωμοσιολογικό αφήγημα. Στο επίκεντρο αυτού του αφηγήματος βρίσκεται πλέον ο Τζάρεντ Κούσνερ.

Στους κύκλους αυτούς, ο Κούσνερ δεν είναι απλώς ο γαμπρός του προέδρου· θεωρείται η απόλυτη κυρίαρχη φωνή. Η εικόνα που κυριαρχεί είναι αυτή ενός «φιδιού που εξαρθρώνει το σαγόνι του για να καταπιεί κάτι τρεις φορές μεγαλύτερό του» – μια μεταφορά για το πώς ο Κούσνερ φέρεται να έχει αφομοιώσει την πολιτική βούληση του ίδιου του Τραμπ. Αυτή η οπτική διανθίζεται από σκοτεινές, συχνά αντισημιτικές προεκτάσεις, οι οποίες αναβιώνουν την παλαιότερη θεωρία συνωμοσίας περί «εβραϊκού ελέγχου» της εξουσίας.

Στο πλαίσιο αυτό, το κίνημα MAGA παρακολουθεί με καχυποψία τη διασύνδεση του Κούσνερ με πρόσωπα όπως οι αδελφοί Αλεξάντερ – γνωστοί μεγιστάνες του real estate που πρόσφατα κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό και κακοποίηση. Στο μυαλό των συνωμοσιολόγων, αυτοί οι άνθρωποι λειτουργούν ως οι «μπράβοι» του Κούσνερ, επιβεβαιώνοντας τον φόβο ότι ο Τραμπ έχει ξεγελαστεί. Η πεποίθησή τους είναι ξεκάθαρη και απόλυτη: Η εμπλοκή των ΗΠΑ σε έναν πόλεμο με το Ιράν δεν εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα, αλλά γίνεται καθ’ υπαγόρευση του Ισραήλ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η Εκκαθάριση των Απομονωτιστών

Αυτή η σύγκρουση οραμάτων δεν μένει στη θεωρία· έχει ήδη πρακτικές συνέπειες στον στενό κύκλο της εξουσίας. Ο Λευκός Οίκος προχωρά σε μια συστηματική απομάκρυνση όσων πρεσβεύουν το δόγμα του καθαρού απομονωτισμού. Η αποχώρηση του Τζο Κεντ από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας είναι ενδεικτική. Ο Κεντ, ένα πρόσωπο πλήρως ευθυγραμμισμένο με τη λογική του «καμία ξένη εμπλοκή», βρέθηκε εκτός, παραδίδοντας την παραίτησή του στον Τζέι Ντι Βανς πριν καν ενημερώσει τον ίδιο τον Πρόεδρο.

Όσοι παραμένουν, βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, αναγκαζόμενοι να κάνουν ιδεολογικές εκπτώσεις για να διατηρήσουν τη θέση τους. Η περίπτωση της Τούλσι Γκάμπαρντ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της οβιδιακής μεταμόρφωσης.

Η Ισορροπία Τρόμου της Τούλσι Γκάμπαρντ και η Σιωπή του Βανς

Η Γκάμπαρντ, πρώην Δημοκρατική βουλευτής με αντιπολεμικό προφίλ και «δημιούργημα» της τηλεοπτικής επιρροής του Τάκερ Κάρλσον, βρέθηκε πρόσφατα ενώπιον των επιτροπών πληροφοριών να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί. Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχουν ενδείξεις για επικείμενη επίθεση του Ιράν στις ΗΠΑ, η απάντησή της ήταν αποκαλυπτική της αμηχανίας της: «Δεν είναι δουλειά μας να το προβλέψουμε αυτό… ο Πρόεδρος είναι ο μόνος που μπορεί να αξιολογήσει το επίπεδο κινδύνου».

Πρόκειται για μια δήλωση που αντίκειται στον πυρήνα του ρόλου των υπηρεσιών πληροφοριών. Ωστόσο, αναδεικνύει τον πανικό στελεχών που βλέπουν την καρατόμηση της Κρίστι Νόεμ την περασμένη εβδομάδα και επιλέγουν να πετάξουν το μπαλάκι των ευθυνών απευθείας στον Τραμπ. Η Γκάμπαρντ καλείται πλέον να υπερασπιστεί πολιτικές που κάποτε πολεμούσε, θυσιάζοντας το αφήγημα των μη-παρεμβάσεων στον βωμό της δικής της –όπως την περιγράφουν στενοί συνεργάτες– υπερβολικής φιλοδοξίας.

Την ίδια στιγμή, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Πού είναι ο Τζέι Ντι Βανς; Ο Αντιπρόεδρος, ο οποίος προέρχεται ακριβώς από αυτήν την απομονωτιστική, συνωμοσιολογική πτέρυγα του MAGA, λάμπει διά της απουσίας του, ανήμπορος ή απρόθυμος να συγκρουστεί δημόσια με τη νέα γραμμή του Λευκού Οίκου.

Η Σούζι Γουάιλς και η Επιστροφή των Neocons

Αν ο Κούσνερ είναι η επιρροή, η Σούζι Γουάιλς είναι η αρχιτέκτονας. Ως το απόλυτο επιχειρησιακό στέλεχος της κυβέρνησης Τραμπ, η Γουάιλς αποτελεί την ενσάρκωση του παραδοσιακού Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου – αυτού που το κίνημα MAGA υποτιμητικά ονομάζει RINO (Republican In Name Only).

Η Γουάιλς παραμένει στενά συνδεδεμένη με τον Μάρκο Ρούμπιο και την κλασική νεοσυντηρητική (neocon) ατζέντα: ισχυρή άμυνα του Ισραήλ, επιθετική χρήση της στρατιωτικής ισχύος και ενεργός αμερικανική παρουσία στο εξωτερικό. Είναι η γυναίκα που προώθησε συστηματικά τον Ρούμπιο στο στενό περιβάλλον του Τραμπ, με απώτερο στόχο –όπως εικάζουν πολλοί– να στρώσει το έδαφος για μια δική του μελλοντική προεδρία.

Το αποτέλεσμα είναι μια ιστορική ειρωνεία. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξελέγη με τη ρητή υπόσχεση να τερματίσει τους «ατελείωτους πολέμους» και να γυρίσει την πλάτη στο παραδοσιακό Ρεπουμπλικανικό κατεστημένο, βρίσκεται σήμερα να αγκαλιάζει πλήρως τη νεοσυντηρητική ατζέντα. Το δόγμα του «America First» υφίσταται μια ριζική επανερμηνεία, μετατρέποντας τον Λευκό Οίκο σε μια αρένα όπου οι πρώην σύμμαχοι περιθωριοποιούνται και οι παλαιοί αντίπαλοι της εσωστρέφειας επιστρέφουν θριαμβευτικά στο τιμόνι της αμερικανικής διπλωματίας.

Ο ακήρυχτος αυτός εμφύλιος μόλις ξεκίνησε, και οι κραδασμοί του δεν θα αργήσουν να γίνουν αισθητοί πολύ πέρα από τα σύνορα της Ουάσιγκτον.