Ολο το ύποπτο παρασκήνιο για το μεγάλο γεωπολιτικό ριφιφί των Κούσνερ – Ρότσιλντ στην Αδριατική και η εξέγερση των Αλβανών
Από το ειδυλλιακό αφήγημα της Ιβάνκα Τραμπ για «απομονωμένα καταφύγια» στην πραγματικότητα των μυστικών συμφωνιών με τη δυναστεία Ρότσιλντ και τα δολάρια της Μέσης Ανατολής.
Η επίσημη εκδοχή μοιάζει με σενάριο χολιγουντιανής ταινίας για εκατομμυριούχους που αναζητούν την εσωτερική τους γαλήνη. Η Ιβάνκα Τραμπ, με το γνωστό ύφος της αποστασιοποιημένης ελίτ, περιέγραψε πρόσφατα το πώς «ανακάλυψε» το νησί Σαζάν στην Αλβανία. Κατά τα λεγόμενά της, όλα ξεκίνησαν από μια αυθόρμητη βουτιά στα καταγάλανα νερά της Αδριατικής κατά τη διάρκεια των διακοπών της σε ένα φιλικό σκάφος. Μια ξυπόλητη πεζοπορία μέχρι την κορυφή του λόφου ήταν αρκετή για να μαγέψει την ίδια και τον σύζυγό της, Τζάρεντ Κούσνερ, γεννώντας την επιθυμία να «αναδείξουν» τις δυνατότητες αυτού του παρθένου τόπου.
σχετικά άρθρα
Ωστόσο, η δημοσιογραφική έρευνα και οι ίδιες οι ομολογίες των πρωταγωνιστών αποδομούν γρήγορα αυτό το ρομαντικό αφήγημα. Ο ίδιος ο Κούσνερ, σε μια στιγμή απροσεξίας ή υπερβολικής ειλικρίνειας, αποκάλυψε το πραγματικό παρασκήνιο. Το «φιλικό σκάφος» δεν ανήκε σε κάποιο τυχαίο πρόσωπο, αλλά στον Ναθάνιελ Ρότσιλντ.
Δεν επρόκειτο για μια αυθόρμητη εξερεύνηση, αλλά για ένα καλά οργανωμένο επιχειρηματικό ραντεβού. Στο ίδιο σκάφος, το καλοκαίρι του 2021, προσκλήθηκε και ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα. Εκεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τέθηκαν οι βάσεις για ένα deal δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο σήμερα απειλεί να τινάξει στον αέρα την πολιτική σταθερότητα της γειτονικής χώρας.
Από τα σοβιετικά οχυρά στα VIP θέρετρα
Το νησί Σαζάν δεν είναι ένας τυχαίος τόπος. Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου και της μακράς, παρανοϊκής δικτατορίας του Ενβέρ Χότζα, το νησί μετατράπηκε σε ένα απροσπέλαστο στρατιωτικό οχυρό. Η Αλβανία εκείνης της εποχής ήταν πιο απομονωμένη ακόμα και από τη σημερινή Βόρεια Κορέα. Ο Χότζα, φοβούμενος διαρκώς μια ξένη εισβολή, γέμισε τη χώρα με εκατοντάδες χιλιάδες καταφύγια.
Το Σαζάν αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος αυτής της στρατιωτικής παράνοιας, καθώς εξοπλίστηκε με καταφύγια ικανά να αντέξουν πυρηνικό πλήγμα. Το νησί βρίσκεται στο πιο στενό σημείο των Ιταλικών ακτών με τις Αλβανικές στην Αδριατική. Όποιος ελέγχει το Σαζάν, ελέγχει και το πέρασμα της Αδριατικής θάλασσας.
Σήμερα, αυτή η στρατιωτική κληρονομιά, αντί να αποτελεί ιστορικό μνημείο, παραχωρείται στην οικογένεια Τραμπ για τη δημιουργία ενός υπερπολυτελούς τουριστικού θέρετρου για την παγκόσμια οικονομική ελίτ. Το γεγονός ότι η επένδυση αυτή περιλαμβάνει εκτάσεις που προστατεύονται από διεθνείς περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως η περιοχή Βιόσα-Νάρτα, αποδεικνύει ότι για τα μεγάλα συμφέροντα οι νόμοι είναι απλώς εμπόδια προς παράκαμψη. Η Ιβάνκα Τραμπ μιλά για αρχιτεκτονική που ενσωματώνεται στο περιβάλλον, αλλά η πραγματικότητα μιλά για βαριά μηχανήματα που έχουν ήδη αρχίσει να αλλοιώνουν το τοπίο.
Το γεωπολιτικό τρίγωνο και το χρήμα της Συρίας
Η υπόθεση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν εξετάσει κανείς την προέλευση των κεφαλαίων και τις νομοθετικές ρυθμίσεις που μεσολάβησαν. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, πίσω από τη χρηματοδότηση του έργου, ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκονται οι Σύροι δισεκατομμυριούχοι αδελφοί Αλ Καγιάτ, οι οποίοι έχουν πλέον την καταρινή υπηκοότητα.
Οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες διαχειρίζονται ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο για την ανοικοδόμηση της Συρίας, το οποίο όμως ήταν μπλοκαρισμένο για χρόνια λόγω των αμερικανικών κυρώσεων που επέβαλλε ο νόμος Caesar Act.
Το χρονοδιάγραμμα των γεγονότων είναι αποκαλυπτικό. Ο Κούσνερ φέρεται να χρησιμοποίησε την επιρροή του για να πείσει το περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσει στην άρση των συγκεκριμένων κυρώσεων. Λίγους μήνες μετά την αλλαγή της νομοθετικής στάσης των ΗΠΑ, το έργο στην Αλβανία ξεκίνησε και τα κεφάλαια των Καταρινών απελευθερώθηκαν. Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση πολιτικής επιρροής με αντάλλαγμα επιχειρηματικά οφέλη, όπου η αλβανική κυβέρνηση λειτούργησε ως ο ιδανικός διαμεσολαβητής, προσφέροντας γη έναντι πινακίου φακής και παρακάμπτοντας κάθε νόμιμη διαδικασία ελέγχου.
Οι δρόμοι του αερίου και η στρατηγική της Αδριατικής
Πέρα από την τουριστική διάσταση, πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας κρύβει μια πολύ πιο βαθιά γεωπολιτική ατζέντα. Η Αδριατική θάλασσα αποτελεί μια από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες διόδους προς την καρδιά της Ευρώπης. Ο έλεγχος των λιμανιών και των παρακείμενων εκτάσεων της Αλβανίας προσφέρει τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα, ειδικά σε μια εποχή που η Ευρώπη αναζητά απεγνωσμένα εναλλακτικές οδούς για τη μεταφορά ενέργειας, μακριά από τη ρωσική επιρροή.
Η πρόσφατη ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου ανοικτά των αλβανικών ακτών αλλάζει πλήρως τα δεδομένα.
Το γεγονός ότι ισραηλινά και άλλα ξένα συμφέροντα αγοράζουν συστηματικά γη στις ακτές της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου και της Ελλάδας ενισχύει την υποψία ότι το Σαζάν δεν είναι απλώς ένα απομονωμένο τουριστικό project. Αντίθετα, φαίνεται να αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού για τη δημιουργία μιας ελεγχόμενης θαλάσσιας διαδρομής μεταφοράς ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την ευρωπαϊκή αγορά. Σε αυτό το πλαίσιο, η αλβανική κυβέρνηση εμφανίζεται πρόθυμη να παραχωρήσει την εθνική της κυριαρχία προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της παγκόσμιας ελίτ.
Η οργή του δρόμου και η αλβανική «μπέσα»
Η αντίδραση της αλβανικής κοινωνίας ήταν άμεση και απρόσμενα δυναμική για τους ξένους επενδυτές. Εδώ και μέρες, χιλιάδες πολίτες έχουν κατεβεί στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για την αρπαγή της δημόσιας γης. Οι Αλβανοί αρνούνται να δουν τον τόπο τους να μετατρέπεται σε ένα ιδιωτικό θέρετρο από το οποίο οι ίδιοι θα είναι αποκλεισμένοι. Το ζήτημα της ιδιοκτησίας της γης είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στη χώρα, καθώς μετά την πτώση του κομμουνισμού χιλιάδες οικογένειες δεν κατάφεραν ποτέ να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους, παρά την κατοχή νόμιμων τίτλων.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ράμα κατάφερε να λύσει όλα τα γραφειοκρατικά και νομικά προβλήματα μέσα σε λίγες εβδομάδες για χάρη του Κούσνερ, ενώ αγνοεί τους ίδιους τους πολίτες της για δεκαετίες, ξεχείλισε το ποτήρι της οργής.
Οι διαδηλωτές ζητούν πλέον την παραίτηση της κυβέρνησης, καταγγέλλοντας καθολική διαφθορά. Στην αλβανική κουλτούρα υπάρχει ο θεσμός της μπέσας, ένας άγραφος κώδικας τιμής και πίστης στον λόγο που δίνεται. Αυτός ο κώδικας, που ιστορικά οδήγησε τους Αλβανούς να προστατεύσουν τους διωκόμενους Εβραίους κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σήμερα στρέφεται εναντίον της πολιτικής ηγεσίας που θεωρείται ότι πρόδωσε την εμπιστοσύνη του λαού.
Η περιβαλλοντική καταστροφή και η διεθνής ανησυχία
Οι επιπτώσεις της επένδυσης δεν είναι μόνο πολιτικές και οικονομικές, αλλά και βαθύτατα περιβαλλοντικές. Διεθνείς οργανισμοί, όπως το Bird Life, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καταγγέλλοντας ότι η αλβανική κυβέρνηση είπε ψέματα στο κοινοβούλιο για να προχωρήσει το έργο. Βαριά μηχανήματα έχουν ήδη αρχίσει εργασίες κατεδάφισης και διαμόρφωσης του χώρου στη λιμνοθάλασσα, χωρίς να έχουν εκδοθεί οι απαραίτητες περιβαλλοντικές άδειες και χωρίς καμία μελέτη επιπτώσεων.
Η περιοχή αυτή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους οικολογικούς βιότοπους της Ευρώπης. Φιλοξενεί πάνω από 70 είδη υπό εξαφάνιση και αποτελεί βασικό σταθμό για εκατομμύρια μεταναστευτικά πουλιά, ανάμεσά τους φλαμίνγκο και δαλματικοί πελεκάνοι.
Επιπλέον, τα νερά γύρω από το νησί είναι από τα τελευταία καταφύγια της μεσογειακής φώκιας μοναχού. Η καταστροφή αυτού του οικοσυστήματος για χάρη μερικών εκατοντάδων VIP επαύλεων αποτελεί ένα έγκλημα που ξεπερνά τα σύνορα της Αλβανίας και αφορά ολόκληρη την Ευρώπη. Η πίεση των πολιτών ανάγκασε πρόσφατα τους αλβανούς εισαγγελείς κατά της διαφθοράς να παγώσουν προσωρινά τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας που εμπλέκεται, ωστόσο πολλοί φοβούνται ότι πρόκειται για μια κίνηση εντυπωσιασμού.
Ο εκνευρισμός του Έντι Ράμα και η επόμενη μέρα
Η διεθνής κατακραυγή έχει προκαλέσει εμφανή εκνευρισμό στην αλβανική κυβέρνηση. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο CNN, ο Έντι Ράμα έχασε την ψυχραιμία του, επιτιθέμενος στη δημοσιογράφο και χαρακτηρίζοντας τις ειδήσεις για τη δικαστική έρευνα ως «fake news». Ο αλβανός πρωθυπουργός προσπάθησε να ισορροπήσει σε δύο βάρκες: από τη μία υποστήριξε ότι δεν υπάρχει ακόμα κανένα οριστικό project, και από την άλλη άρχισε να απαριθμεί τους διάσημους αρχιτέκτονες από την Ιαπωνία, την Ελλάδα και τη Γαλλία που έχουν επιστρατευτεί για τον σχεδιασμό του.
Η δικαιολογία του ότι «η φύση και η ανάπτυξη έχουν ανάγκη η μία την άλλη» δεν έπεισε κανέναν. Η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνησή του βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στις δεσμεύσεις που ανέλαβε στα σκάφη της διεθνούς ολιγαρχίας και στην οργή ενός λαού που δείχνει αποφασισμένος να μην υποχωρήσει.
Η υπόθεση του Σαζάν αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο σύγχρονος εταιρικός φεουδαρχισμός. Πολιτικοί ηγέτες, ξένοι επενδυτές και σκοτεινά κεφάλαια συνεργάζονται για να αφαιρέσουν από τους πολίτες τον δημόσιο πλούτο τους, κρυμμένοι πίσω από εύπεπτα αφηγήματα περί ανάπτυξης και οικολογικού τουρισμού. Το αν οι αντιδράσεις των πολιτών θα καταφέρουν να ανατρέψουν αυτή τη συμφωνία μένει να φανεί, αλλά το σίγουρο είναι ότι η Αλβανία δεν θα είναι πια η ίδια.
