Υποκλοπές: Στο αρχείο η μήνυση στελέχους της ΕΥΠ – «Όχι» στην κατασκοπεία
Σύμφωνα με το πόρισμα Μπακέλα, δεν προέκυψαν νέα στοιχεία για την κατασκοπεία, ενώ η καταδίκη των τεσσάρων κατηγορουμένων σε 126 χρόνια δεν είναι αμετάκλητη, γεγονός που εμποδίζει νέα δίωξη.
Δεν ξανανοίγει την υπόθεση των υποκλοπών ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας, ο οποίος αποφάσισε να θέσει στο αρχείο τη μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβάλει τον Σεπτέμβριο το εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ, Γιάννης Παπαδόπουλος. Στο σκεπτικό του, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός κάνει αναφορά και στα δύο προηγούμενα πορίσματα – του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και του πρώην Εισαγγελέα ΑΠ Κωνσταντίνου Τζαβέλα – υποστηρίζοντας πως αυτά αποτελούν «οιονεί δεδικασμένο».
Η μήνυση και οι κατηγορίες
Ο κ. Παπαδόπουλος, που υπήρξε θύμα των υποκλοπών, είχε υποβάλει τη μήνυση την 1η Σεπτεμβρίου ζητώντας να διερευνηθούν κακουργηματικές πράξεις που σχετίζονται με την παραβίαση του απορρήτου των συνομιλιών, τη σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και την κατασκοπεία, αναφορικά με τους Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιου, Ιωάννη Λαβράνου και Σάρα Χάμου, οι οποίοι έχουν καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Οι λόγοι της αρχειοθέτησης
Ο κ. Μπακέλας έθεσε τη μήνυση στο αρχείο, κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση της έρευνας, επειδή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία που να μην έχουν ήδη εξεταστεί από τις εισαγγελικές αρχές. Σύμφωνα με το σκεπτικό, δεν αρκεί η ιδιότητα κάποιου από μόνη της, όπως στην προκειμένη περίπτωση του εν ενεργεία στελέχους της ΕΥΠ, για να θεμελιώσει έρευνα για ενδεχόμενη κατασκοπεία.
Η εκκρεμοδικία
Ως προς τη μήνυση κατά των τεσσάρων που έχουν καταδικαστεί σε βαρύτατες ποινές – 126 χρόνια ο καθένας – για τις υποκλοπές, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου καταλήγει σε αρχειοθέτηση και αυτής της πτυχής, καθώς υπάρχει εκκρεμοδικία: η υπόθεση για τους τέσσερις είναι ανοιχτή με δίκη σε δεύτερο βαθμό και η καταδίκη τους δεν είναι αμετάκλητη. Στο πόρισμα αναφέρεται ότι η εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση που εμποδίζει την άσκηση νέας ποινικής δίωξης κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις.
Η κατασκοπεία και το «οιονεί δεδικασμένο»
Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας, ο κ. Μπακέλας επικαλείται «οιονεί δεδικασμένο» από τα πορίσματα Ζήση και την πράξη Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας, ύπαρξη κρατικού απορρήτου». Σύμφωνα με το σκεπτικό, «μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος», και το «οιονεί δεδικασμένο» δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας, αφού δεν περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις.
Το πλαίσιο
Η απόφαση αυτή έρχεται να προστεθεί στη σειρά των εισαγγελικών κρίσεων που έχουν κλείσει την υπόθεση των υποκλοπών, παρά τις αντιδράσεις και τις καταγγελίες των θυμάτων. Το ζήτημα παραμένει πολιτικά ευαίσθητο, καθώς συνδέεται με την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών και τη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών ασφαλείας, ενώ η αρχειοθέτηση της μήνυσης αναμένεται να τροφοδοτήσει περαιτέρω τη συζήτηση για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στον χώρο της εθνικής ασφάλειας.

