Βρέφος Κυψέλης: Το δίκτυο παιδικής προστασίας στον αέρα!
Η τραγωδία με το βρέφος στην Κυψέλη δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η κορυφή του παγόβουνου ενός ανύπαρκτου δικτύου παιδικής προστασίας στην Ελλάδα, όπου υποστελεχωμένες υπηρεσίες, κενά επικοινωνίας και η Αστυνομία που καλείται να καλύψει τα πάντα, αφήνουν παιδιά εκτεθειμένα σε απίστευτους κινδύνους.
σχετικά άρθρα
Η αποκάλυψη για την οικογένεια της Κυψέλης φέρνει στην επιφάνεια μια πικρή αλήθεια: οι αρχές γνώριζαν την κατάσταση ήδη από το 2020. Τότε, καταγγελίες είχαν φτάσει στην Εισαγγελία για παραμέληση, προβλήματα υγιεινής, χρήση ουσιών από τους γονείς, ακόμα και οικονομική εκμετάλλευση της κόρης. Ο Κώστας Γιαννόπουλος, πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», επιβεβαιώνει πως η πρώτη αναφορά έγινε τον Απρίλιο του 2020.
Παρά τις εντολές της Εισαγγελίας προς τις υπηρεσίες πρόνοιας, το σύστημα αποδείχθηκε αδύναμο. «Η υποστελέχωση των υπηρεσιών και η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατάλληλων δομών για παιδιά που χρειάζονται προστασία είναι το μεγάλο πρόβλημα», τονίζει ο κ. Γιαννόπουλος.
Το δράμα δεν σταματά εκεί. Όταν τα παιδιά απομακρύνθηκαν, η πλευρά που έκανε την καταγγελία, δηλαδή το «Χαμόγελο του Παιδιού», δεν έλαβε ποτέ επίσημη ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης. Η Εισαγγελία και η Αστυνομία είχαν γνώση των κινδύνων, αλλά η πληροφόρηση δεν έφτασε στους φορείς που θα μπορούσαν να προσφέρουν συνέχεια στη φροντίδα.
Οι ελλείψεις στις δομές προστασίας έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, που η Αστυνομία αναγκάζεται να παίρνει τον ρόλο κοινωνικών λειτουργών. Ο Θοδωρής Τσαιρίδης, πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης, αποκαλύπτει ότι κακοποιημένα παιδιά μένουν σε νοσοκομεία για μεγάλα διαστήματα, χωρίς κατάλληλο χώρο φιλοξενίας. Αστυνομικοί περιφρουρούν αυτά τα παιδιά, εκτελώντας ένα καθήκον που δεν τους αναλογεί.
Το πρόβλημα είναι διαχρονικό και τεράστιο. Από 1η Ιουλίου έως 31 Αυγούστου, η γραμμή 1056 του «Χαμόγελου του Παιδιού» δέχτηκε 49.818 κλήσεις. Οι 432 αφορούσαν σοβαρές αναφορές κακοποίησης ή παραμέλησης, ενώ 345 σχετίζονταν με αυτοκτονικό ιδεασμό. Όμως, η παρακολούθηση των περιστατικών μετά την αρχική παρέμβαση παραμένει ένα σκοτεινό σημείο.
Η υπόθεση της Κυψέλης αποτελεί έναν εφιάλτη και ένα καμπανάκι για όλους μας. Το κρατικό μηχανισμό πρέπει να αποκτήσει επαρκείς δομές, προσωπικό και, κυρίως, αποτελεσματικούς μηχανισμούς συνεργασίας μεταξύ Εισαγγελίας, Αστυνομίας, κοινωνικών υπηρεσιών και φορέων. Μόνο έτσι θα διασφαλίσουμε ότι οι καταγγελίες δεν θα είναι απλώς αριθμοί, αλλά η αρχή μιας ουσιαστικής προστασίας για κάθε παιδί που βρίσκεται σε κίνδυνο.
