Σχολείο-βουστάσιο, υπεράριθμοι: Η ειδική αγωγή οριακά

Σχολείο-βουστάσιο, υπεράριθμοι: Η ειδική αγωγή οριακά

σχετικά άρθρα

Σκάνδαλο στα σχολεία ειδικής αγωγής! Στον Κολωνό, ένα ειδικό σχολείο λειτουργεί σε… πρώην βουστάσιο, ενώ πανελλαδικά, δομές σχεδιασμένες για 90 μαθητές φιλοξενούν 200 παιδιά. Η Δήμητρα Κατσιμάνη, μέλος του ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου Γονέων ΑμεΑ Αττικής και Νήσων, ξεμπρόστιασε το αδιέξοδο στο Mega News 104.6 και στην εκπομπή «Πρωινό Predator» των Γιώργου Κακούση και Βασίλη Τσεκούρα.

Οι ελλείψεις σε σχολικές δομές, τα υπεράριθμα τμήματα και τα ακατάλληλα κτίρια δεν είναι απλά προβλήματα. Είναι ένα διαχρονικό δράμα που ζουν καθημερινά οι μαθητές με αναπηρία και οι οικογένειές τους. «Δεν υπάρχουν επαρκείς δομές για να καλύψουν τον μαθητικό πληθυσμό στον Δήμο Αθηναίων», τόνισε η Κατσιμάνη, χαρακτηρίζοντας τα υπεράριθμα σχολεία ως «απλές αποθήκες» και τον αριθμό «επικίνδυνο».

Φανταστείτε ένα παιδί με αυτισμό ή βαριά αναπηρία να ταξιδεύει χιλιόμετρα για να βρει ένα σχολείο. Κι όμως, αυτό συμβαίνει. Μετά το ειδικό δημοτικό, οι δομές είναι τόσο ανεπαρκείς που οι οικογένειες αναγκάζονται να «ξενιτεύονται» σε άλλους δήμους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την παρουσία τους στην εκπαίδευση. Είναι ξεκάθαρο ότι η πολιτεία δεν έχει δώσει την απαραίτητη προσοχή σε αυτή την κρίσιμη πτυχή της Πολιτικής εκπαίδευσης.

Το προσωπικό; Κι εκεί το χάος. «Λειτουργούμε με αναπληρωτές», είπε η Κατσιμάνη, υπογραμμίζοντας τις συνεχείς ελλείψεις σε βασικές ειδικότητες και βοηθητικό προσωπικό. Τα περισσότερα παιδιά δεν είναι αυτοεξυπηρετούμενα, χρειάζονται συνεχή υποστήριξη που συχνά δεν λαμβάνουν. Οι εκπαιδευτικοί, όσο φιλότιμοι κι αν είναι, δεν μπορούν να κάνουν θαύματα.

Η βασική προδιαγραφή του «μαθητικού ορίου» καταπατάται συνεχώς, μετατρέποντας τα σχολεία σε χώρους που αδυνατούν να προσφέρουν αξιοπρεπή φοίτηση. Τα παιδιά αυτά, όπως είπε χαρακτηριστικά η Κατσιμάνη, «δεν τα βλέπει κανείς». Παραμένουν αόρατα σε μια κοινωνία που αδιαφορεί για τα δικαιώματά τους.

Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια. Η αξιοπρεπής εκπαίδευση και η ισότιμη πρόσβαση είναι δικαιώματα, όχι χάρες. Η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει τώρα, πριν χαθούν ακόμα περισσότερες γενιές παιδιών στο σκοτάδι της αδιαφορίας.