Ρέθυμνο: Ζώα επιβίωσαν από την κόλαση! Ποιοι τα σώζουν;
σχετικά άρθρα
Πίσω από τις στάχτες της ολέθριας πυρκαγιάς στο νότιο Ρέθυμνο, ξεδιπλώνεται μια λιγότερο ορατή, αλλά εξίσου συγκλονιστική μάχη: η αγωνιώδης προσπάθεια εθελοντών να σώσουν δεκάδες ζώα που επέζησαν από την κόλαση της φωτιάς. Με εγκαύματα, αφυδατωμένα και εξαντλημένα, αυτά τα πλάσματα περιπλανιούνται στις καμένες εκτάσεις, αναζητώντας απεγνωσμένα τροφή, νερό και φροντίδα.
Το πιο πρόσφατο περιστατικό έφερε στο φως την αυταπάρνηση των ανθρώπων. Χάρη στην άμεση κινητοποίηση πυροσβεστών, τοπικών εθελοντών και μιας εθελόντριας κτηνιάτρου από το Ηράκλειο, ένα σοβαρά τραυματισμένο πρόβατο που εντοπίστηκε στα ορεινά της Πρέβελης δέχθηκε τις πρώτες κρίσιμες βοήθειες. Μεταφέρθηκε με όχημα 4×4 στη γέφυρα της Πρέβελης, όπου η κτηνίατρος του παρείχε την απαραίτητη περίθαλψη.
Όμως, η χαρά για τη διάσωση επισκιάζεται από μια πικρή αλήθεια. Οι εθελοντές καταγγέλλουν ότι δεν υπάρχει κανένας οργανωμένος χώρος φιλοξενίας για την περαιτέρω θεραπεία και ανάρρωση των ζώων. Αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις, κανένας από τους αρμόδιους δήμους δεν έχει δημιουργήσει σταθμό συγκέντρωσης και περίθαλψης πυρόπληκτων ζώων. Μια σοβαρή παράλειψη που αγγίζει την καρδιά της Πολιτικής για την προστασία τους.
Συνέπεια αυτής της απουσίας; Τα περισσότερα ζώα παραμένουν στο φυσικό τους περιβάλλον μετά τις πρώτες βοήθειες, ενώ οι εθελοντές αναγκάζονται να τρέχουν ασταμάτητα από περιοχή σε περιοχή για να εντοπίζουν νέα περιστατικά.
Η δημοσιογράφος και πρόεδρος της Φιλοζωικής Ομάδας «Σείριος», Έλλη Κοκάλη, περιγράφει έναν «άνισο αγώνα με την ανοργανωσιά και την αδιαφορία». Ο Ευάγγελος Καραμούζης από τους Εθελοντές Άγριας Ζωής Ρεθύμνου, με το 4×4 του, συνέβαλε καθοριστικά στη μεταφορά του τραυματισμένου προβάτου.
Την ίδια στιγμή, πολίτες και μεμονωμένες εθελοντικές ομάδες συνεχίζουν με δικά τους μέσα να αφήνουν νερό και τροφή σε διάφορα σημεία της καμένης γης, δείχνοντας το μεγαλείο της ανθρώπινης αλληλεγγύης.
Αυτή η τραγική κατάσταση αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη για καλύτερο συντονισμό και οργανωμένη μέριμνα. Χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο από τις τοπικές αρχές, η μάχη για τη διάσωση αυτών των αβοήθητων πλασμάτων θα παραμείνει ένας ανηφορικός, προσωπικός αγώνας λίγων. Ποιος θα αναλάβει επιτέλους την ευθύνη;
