Λάρισα: Επτά χρόνια κάθειρξη σε άνδρα για τον βιασμό της ανιψιάς του – «Απόλυτα ειλικρινής» η καταγγελία
Μετά από πέντε χρόνια δικαστικού αγώνα, το Εφετείο Λάρισας έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο για τον βιασμό της ανιψιάς του, χαρακτηρίζοντας την καταγγελία «απόλυτα ειλικρινή».
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λάρισας έκρινε ένοχο, και σε δεύτερο βαθμό, έναν άνδρα για τον βιασμό της ανιψιάς του, επιβάλλοντάς του ποινή κάθειρξης επτά ετών κατά πλειοψηφία. Η απόφαση σηματοδοτεί το τέλος μιας δικαστικής διαδρομής πέντε ετών, που ξεκίνησε όταν η γυναίκα αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή της, δώδεκα χρόνια μετά την επίθεση.
Το χρονικό της κακοποίησης
Σύμφωνα με την κατάθεση της παθούσας, ο βιασμός έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 2009 σε υπνοδωμάτιο της γιαγιάς της, κατά τη διάρκεια οικογενειακής συγκέντρωσης σε χωριό της Μαγνησίας, όταν η ίδια ήταν πλέον ενήλικη. Η γυναίκα περιέγραψε ότι η σεξουαλική κακοποίηση από τον θείο της είχε ξεκινήσει από την παιδική της ηλικία, ήδη από τη δεκαετία του ’80, όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Το 2000 είχε εκμυστηρευτεί το μαρτύριό της σε έναν ιερέα, ο οποίος ενημέρωσε τη μητέρα της, χωρίς ωστόσο το οικογενειακό περιβάλλον να απευθυνθεί τότε στις διωκτικές αρχές. Καθώς τα περιστατικά της παιδικής ηλικίας είχαν υποπέσει σε παραγραφή, η καταγγελία του 2021 αφορούσε αποκλειστικά το συμβάν του 2009.
Η αφορμή της καταγγελίας
Αφορμή για να απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη στάθηκε ένα τηλεφώνημα στο πατρικό της σπίτι, όταν πληροφορήθηκε ότι ο συγκεκριμένος συγγενής βρισκόταν δίπλα στον βαριά άρρωστο πατέρα της. Η απόφαση να μιλήσει ήρθε μετά από χρόνια σιωπής, σε μια στιγμή που η παρουσία του δράστη στο οικογενειακό περιβάλλον έγινε ξανά απειλητική.
Η γραμμή άμυνας
Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά όσα του αποδίδονται, υποστηρίζοντας κατά την απολογία του ότι δεν είχε παραστεί στο οικογενειακό τραπέζι εκείνη την ημέρα. Τον ισχυρισμό του ενίσχυσαν με τις καταθέσεις τους η σύζυγος, η κόρη και ο αδελφός του. Ερωτηθείς από την έδρα για ποιο λόγο η ανιψιά του να προβεί σε μια τέτοια καταγγελία, έκανε λόγο για οικογενειακές προστριβές, δηλώνοντας αδυναμία να εξηγήσει τα κίνητρά της.
Η εισαγγελική πρόταση και η απόφαση
Καταλυτική για την έκβαση της δίκης υπήρξε η αγόρευση του εισαγγελέα, ο οποίος χαρακτήρισε την καταγγελία της γυναίκας «απόλυτα ειλικρινή και χωρίς κανένα κίνητρο σκοπιμότητας». Σημείωσε ότι η παθούσα είχε εκμυστηρευτεί το γεγονός στον τότε σύντροφό της αμέσως μετά την πράξη, στοιχείο που αποδεικνύει ότι δεν κατασκεύασε εκ των υστέρων τα γεγονότα. Η μητέρα της επιβεβαίωσε την παρουσία του κατηγορούμενου στο χωριό, ενώ κρίσιμες κρίθηκαν και οι καταθέσεις του αδελφού της και του σημερινού της συντρόφου. Ο εισαγγελέας αξιολόγησε ως αναξιόπιστους τους ισχυρισμούς των μαρτύρων υπεράσπισης, τονίζοντας ότι το σενάριο περί «οικογενειακής αντιπαλότητας» αντιβαίνει στην κοινή λογική.
Το δικαστήριο υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση ενοχής και αναγνώρισε ομόφωνα στον καταδικασθέντα το ελαφρυντικό της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς για μεγάλο χρονικό διάστημα, απορρίπτοντας ωστόσο το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου.

