Καταραμένοι; Σεισμοί τους ξαναχτύπησαν μετά την τραγωδία
Ο εφιάλτης ζωντάνεψε ξανά για τον 15χρονο Ντέιβι Ντελφίν και τον 17χρονο αδελφό του, Γουίντερ. Μόλις τρεις ημέρες αφότου μετακόμισαν στην Κολομβία για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους μετά την απώλεια ολόκληρης της οικογένειάς τους σε φονικούς σεισμούς στη Βενεζουέλα, ένας νέος εγκέλαδος 7,4 Ρίχτερ κούνησε τη γη κάτω από τα πόδια τους. Μια ιστορία που ξεπερνά κάθε φαντασία, ένας αγώνας επιβίωσης ενάντια στην απέραντη οργή της φύσης.
σχετικά άρθρα
Η τραγωδία ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου στη Λα Γκουάιρα της Βενεζουέλας. Δύο ισχυροί σεισμοί, μεγέθους 7,2 και 7,5 Ρίχτερ, έπληξαν την περιοχή με διαφορά μόλις 39 δευτερολέπτων, μετατρέποντας την 12ώροφη πολυκατοικία των αδελφών σε σωρό συντριμμιών. Μαζί της, χάθηκαν η μητέρα τους, η γιαγιά τους και ο μικρός, 10χρονος αδελφός τους, Μοϊσές.
Την ώρα της καταστροφής, τα δύο αγόρια βρίσκονταν στην παραλία. Ο Μοϊσές, ένα ζωηρό παιδί, επιθυμούσε διακαώς να τους ακολουθήσει, αλλά η μητέρα τους δεν του το επέτρεψε. Μια απόφαση που σημάδεψε για πάντα τη ζωή τους.
Επιστρέφοντας, αντίκρισαν ένα τοπίο απόλυτης καταστροφής. Για έναν ολόκληρο μήνα, οι δύο έφηβοι συμμετείχαν στις εξαντλητικές προσπάθειες των διασωστών. Το μικρό τους μέγεθος τούς επέτρεπε να εισχωρούν σε στενά ανοίγματα, αναζητώντας απεγνωσμένα τους αγαπημένους τους. Στα ερείπια βρήκαν προσωπικά τους αντικείμενα: τα ρούχα του Μοϊσές, τη Βίβλο της μητέρας τους. Ο Γουίντερ ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε τη σορό της μητέρας του. Λίγο αργότερα, εντοπίστηκε και ο μικρός Μοϊσές, κρατώντας ακόμα το χέρι της. Περισσότεροι από 6.300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε αυτά τα καταστροφικά γεγονότα, έναν εφιάλτη που εκτυλίσσεται στην καρδιά της Λατινικής Αμερικής, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο τις ανθρωπιστικές διαστάσεις των φυσικών καταστροφών και την απουσία διεθνούς μέριμνας. Διαβάστε περισσότερα για τα Διεθνή γεγονότα που συγκλονίζουν τον πλανήτη.
Μετά την κηδεία, τα δύο αδέλφια ακολούθησαν τον πατέρα τους στο Κάλι της Κολομβίας, όπου εκείνος εργαζόταν, ελπίζοντας σε ένα νέο ξεκίνημα. Όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Μόλις τρεις μέρες μετά την άφιξή τους, ένας νέος σεισμός, μεγέθους 7,4 Ρίχτερ, τάραξε την Κολομβία.
Ο Ντέιβι, που κοιμόταν, νόμισε αρχικά ότι ονειρευόταν. Η αυξανόμενη ένταση τον ξύπνησε βίαια και έτρεξε έξω μαζί με τον αδελφό του. Ο πατέρας τους, γεμάτος αγωνία, έσπευσε να τους βρει. Τα παιδιά, με μια ανατριχιαστική ψυχραιμία, προσπάθησαν να τον καθησυχάσουν: «Μπαμπά, μείνε ψύχραιμος. Το έχουμε ξαναπεράσει αυτό».
Αυτή η φράση συμπυκνώνει όλη την απίστευτη ανθεκτικότητα και την τραγική εμπειρία που έχουν βιώσει. Παρά τον διπλό χτύπο της μοίρας, ο Ντέιβι και ο Γουίντερ αρνούνται να λυγίσουν. Προσπαθούν να κοιτάξουν μπροστά, να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να εργαστούν σκληρά, με μοναδικό σκοπό να κάνουν τη μητέρα τους περήφανη. Η απόφασή τους να ξαναχτίσουν τη ζωή τους στο Κάλι, αναδεικνύει τις πολλαπλές προκλήσεις της μετανάστευσης μετά από τραγωδίες, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη για πιο αποτελεσματική Πολιτική διαχείρισης ανθρωπιστικών κρίσεων και στήριξης των θυμάτων.
Οι εμπειρίες αυτών των μηνών έχουν σημαδέψει για πάντα την παιδική τους ηλικία. Κάθε τρέμουλο του εδάφους ξυπνά μνήμες από τα συντρίμμια της Βενεζουέλας. Όμως, αυτή τη φορά, κατάφεραν να βγουν ζωντανοί, κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν ό,τι κι αν φέρει το αύριο, όσο δύσκολο κι αν είναι.
