Διακεκριμένη ιστορικός για τεχνολογία, Σωκράτη και Ελλάδα
Η διακεκριμένη Βρετανίδα ιστορικός, συγγραφέας, ερευνήτρια και δημοφιλής παρουσιάστρια ιστορικών ντοκιμαντέρ, παραχώρησε συνέντευξη στην Αθήνα, αναλύοντας θέματα που αφορούν την παγκόσμια κρίση των ανθρωπιστικών σπουδών, την επίδραση της τεχνολογίας και την ιστορική κανονικότητα της μετακίνησης πολιτισμών.
Διακεκριμένη ιστορικός για τεχνολογία, Σωκράτη & Ελλάδα
σχετικά άρθρα
Αναφορικά με την επίδραση των σύντομων βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την κρίση των ανθρωπιστικών σπουδών, η ιστορικός εξέφρασε την πεποίθηση ότι αν ο Σωκράτης ζούσε σήμερα, θα επιχειρούσε να «σπάσει τον αλγόριθμο» για να προσεγγίσει ευρύτερο κοινό. Ωστόσο, θα υπενθύμιζε συνεχώς τους κινδύνους και τις παγίδες του Διαδικτύου, καθώς είχε μια σχεδόν «αλλεργία» απέναντι στη γραφή. Τόνισε την προφητική άποψή του ότι «οι λέξεις είναι πάντα ορφανές, γιατί δεν έχουν ποτέ τον πατέρα τους να τις προστατεύει», θεωρώντας ότι αυτό αντικατοπτρίζει τις προκλήσεις της επικοινωνίας στα σύγχρονα μέσα.
Η παρουσία της στην Ελλάδα συνδέεται με πολλαπλές δραστηριότητες. Πραγματοποιεί γυρίσματα για μια νέα σειρά ντοκιμαντέρ σχετικά με τα μυστικά των σπουδαιότερων πόλεων του κόσμου, με την Αθήνα να περιλαμβάνεται στην πρώτη σεζόν. Συμμετέχει επίσης στις εργασίες της διεθνούς πρωτοβουλίας Alpha Mission – Delos του World Human Forum, η οποία συνδέει τη μυθολογία με τη διαστημική τεχνολογία και την κλιματική κρίση. Επιπλέον, εργάζεται για τη δημιουργία μιας δίωρης ταινίας για τον Απόλλωνα και την Άρτεμη, στο πλαίσιο σειρών για αρχαίους θεούς, η προβολή των οποίων θα ξεκινήσει το φθινόπωρο, λόγω του επανερχόμενου ενδιαφέροντος από τα διαστημικά προγράμματα της NASA.
Σε σχέση με την εμμονή των αρχαίων Ελλήνων με το κλέος και την υστεροφημία, η ιστορικός αναφέρθηκε στη σύγχρονη «ψηφιακή αθανασία». Δήλωσε ότι ενώ η επιθυμία να «μας θυμούνται» είναι κινητήρια δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το «όριο» για την επίτευξη αθανασίας στην αρχαιότητα ήταν σημαντικά υψηλότερο, απαιτώντας εξαιρετικές πράξεις.
Η συζήτηση επεκτάθηκε στη Μεσόγειο ως έναν χώρο συνεχούς μετακίνησης και ανάμειξης πολιτισμών και γλωσσών. Η ιστορικός εξέφρασε την άποψη ότι η Ευρώπη φοβάται σήμερα μια ιστορική κανονικότητα, τονίζοντας την ανάγκη να θυμόμαστε την ιστορία της μετακίνησης και της ανάμειξης. Αναφέρθηκε στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα της λέξης «ghos-ti», από την οποία προέρχονται οι λέξεις «guest» και «host» στα αγγλικά, υπογραμμίζοντας ότι η υποδοχή του ξένου βοήθησε στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Πρόσθεσε ότι η αρμονία πηγάζει από την ανάμειξη διαφορετικών στοιχείων, παραλληλίζοντας το με το αρχαίο κινεζικό σύμβολο της αρμονίας.
Σχετικά με την επικείμενη ταινία «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, η ιστορικός δήλωσε ότι οτιδήποτε φέρνει το κοινό πιο κοντά στο παρελθόν είναι ευπρόσδεκτο. Επισήμανε ότι δεν έχουν όλοι την ευκαιρία να μελετήσουν κλασικές σπουδές και ότι αν η ταινία ανοίγει μια πόρτα στην ιστορία, είναι για καλό, ακόμη κι αν χρησιμοποιεί ψηφιακά εργαλεία ή δεν είναι απόλυτα ιστορικά ακριβής. Αρνήθηκε να εκφράσει άποψη για το ζήτημα της «μαύρης Ωραίας Ελένης» πριν δει την ταινία.
Ερωτηθείσα τι θα σέρβιρε και τι ρητό θα χρησιμοποιούσε αν είχε καλεσμένους τους επικριτές της, απάντησε ότι το μενού θα ήταν χορτοφαγικό και θα επέλεγε τη βαβυλωνιακή φράση «Στην ειρήνη και τη ζωή», με την οποία ξεκινούσε κάθε διαπραγμάτευση.