Αδέσποτα: Το Βρώμικο Μυστικό Πριν τον Δρόμο!
σχετικά άρθρα
Ξεκινάμε με το πιο σημαντικό: Τα αδέσποτα ζώα που βλέπετε καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους δεν «ξεφυτρώνουν» από το πουθενά. Είναι το θλιβερό αποτέλεσμα μιας αλυσίδας ευθυνών που ξεκινά πολύ πριν φτάσουν στην εγκατάλειψη και την απόγνωση. Μια γέννα χωρίς καταγραφή, ένα ζώο που δεν στειρώθηκε ποτέ, ένας ιδιοκτήτης που απλά… ξέχασε την υποχρέωσή του.
Η πλειοψηφία αυτών των ψυχών δεν είναι «τυχαία». Έρευνες και φιλοζωικά σωματεία σε όλη την Ελλάδα δείχνουν ότι πολλά είναι κυνηγετικοί και ποιμενικοί σκύλοι. Ζώα εργασίας που κάποια στιγμή κρίθηκαν «περιττά», «άχρηστα» ή απλώς ανεπιθύμητα. Αυτή η ωμή αλήθεια σπάνια λέγεται φωναχτά.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις πόλεις ή στην κλασική εγκατάλειψη κατοικίδιου. Παράγεται ασταμάτητα και στην περιφέρεια, από ανεξέλεγκτες γέννες δεσποζόμενων ζώων, από σκύλους που αλλάζουν χέρια χωρίς κανέναν έλεγχο. Κανείς δεν παρακολουθεί τη διαδρομή τους, μέχρι να βρεθούν να περιφέρονται πεινασμένα.
Ο Νόμος 4830/2021 έθεσε ένα αυστηρό πλαίσιο. Προβλέπει ηλεκτρονική σήμανση, καταγραφή, ιχνηλασιμότητα, ξεκάθαρες υποχρεώσεις για τους κηδεμόνες, αλλά και την υποχρέωση στείρωσης ή εναλλακτικά, την αποστολή δείγματος γενετικού υλικού DNA. Η φιλοσοφία είναι σαφής: κανένα ζώο εκτός συστήματος. Κάθε ζώο πρέπει να έχει ταυτότητα και υπεύθυνο κηδεμόνα. Περισσότερες λεπτομέρειες για τη νομοθεσία θα βρείτε στην κατηγορία Πολιτική.
Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς. Μέσα από αυτό καταγράφονται στοιχεία ζώων, ιατρικές πράξεις και κρίσιμα συμβάντα ζωής, όπως σήμανση, απώλεια, εύρεση, μεταβίβαση, υιοθεσία και αναδοχή. Το εργαλείο υπάρχει. Το ερώτημα είναι αν αξιοποιείται ως μηχανισμός πρόληψης ή αν παραμένει ένα ψηφιακό αρχείο που δεν φτάνει στην πραγματική πηγή του προβλήματος, ένα πρόβλημα που αφορά συνολικά την Ελλάδα.
Παρόλα αυτά, σχεδόν πέντε χρόνια μετά την ψήφισή του, ο νόμος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστος. Η στείρωση ή το DNA θεωρούνται ακόμα «προαιρετικά». Η ιχνηλασιμότητα είναι διάτρητη. Τα κουτάβια και τα γατάκια συνεχίζουν να «χαρίζονται» ανεξέλεγκτα, χωρίς σήμανση ή καταγραφή, χωρίς καμία εγγύηση για το μέλλον τους.
Να θυμάστε: Η εγκατάλειψη ζώου συντροφιάς είναι ποινικό αδίκημα. Η εγκατάλειψη νεογέννητων διώκεται σε βαθμό κακουργήματος. Ο νομοθέτης αναγνωρίζει την βαρύτητα. Εμείς;
Καμία πλατφόρμα, κανένα καταφύγιο δεν θα λύσει το πρόβλημα αν συνεχίζουμε να θεωρούμε «φυσιολογικό» να γεννά ένα ζώο ξανά και ξανά επειδή «κάπου θα δοθούν τα μικρά». Αυτό δεν είναι αθώο. Είναι η αρχή του τέλους για χιλιάδες ζώα, η αιτία του υπερπληθυσμού και της ασφυξίας των δήμων. Η Ευρώπη πλέον θέτει την ιχνηλασιμότητα στο επίκεντρο. Κάθε ζώο πρέπει να έχει προέλευση και υπεύθυνο άνθρωπο πίσω του.
Η πραγματική προστασία των ζώων αρχίζει πολύ νωρίτερα από τον δρόμο. Αρχίζει με την πρόληψη: στη στείρωση, στην ηλεκτρονική σήμανση, στην υπεύθυνη μεταβίβαση, στον έλεγχο της γέννας. Αν δεν γνωρίζουμε από πού έρχονται, δεν θα σταματήσουμε ποτέ να βλέπουμε πού καταλήγουν. Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε αυτή την πραγματικότητα για τις αδέσποτες ψυχές της Ελλάδας.
