21 νεκροί σε πισίνες ξενοδοχείων – Safe Water Sports: Νόμος από το 1973 και κενά ασφαλείας που κοστίζουν ζωές»

Η τραγωδία στην Πάρο, με τον θάνατο ενός τετράχρονου παιδιού σε πισίνα επιχείρησης, επανέφερε στο προσκήνιο το κρίσιμο ερώτημα της επάρκειας των κανόνων ασφαλείας σε όλους τους χώρους με πισίνες. Τα στοιχεία της ΜΚΟ Safe Water Sports για την πενταετία 2021-2025 αποτυπώνουν μια σοβαρή και συστημική διάσταση του προβλήματος.

σχετικά άρθρα

Το plane spotting παρέσυρε τουρίστρια – Κρίσιμη η κατάστασή της

Σχεδόν 20.000 έλεγχοι αλκοόλ στην Αττική – 36 συλλήψεις και 143 παραβάσεις

Πάρος: 4χρονος νεκρός, νόμος-φάντασμα και πισίνες-παγίδες

Το μέγεθος του προβλήματος σε αριθμούς

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ατυχημάτων του Safe Water Sports, κατά την περίοδο 2021-2025 καταγράφηκαν 71 θανατηφόρα ατυχήματα στα εσωτερικά ύδατα (ποτάμια, λίμνες, πισίνες), δηλαδή κατά μέσο όρο 14 θάνατοι ετησίως. Από το σύνολο των 71 θανάτων:

• 21 (ποσοστό 30%) συνδέονταν με δραστηριότητες αναψυχής.

• Από αυτούς, οι 16 (ποσοστό 76%) ήταν πνιγμοί κατά τη διάρκεια κολύμβησης.

• Το 57% των θυμάτων ήταν άνδρες, ενώ το 43% γυναίκες.

• Η πορεία των περιστατικών παρουσιάζει διακυμάνσεις: 16 θάνατοι το 2021, 22 το 2022, 7 το 2023, 7 το 2024 και μια νέα μεγάλη αύξηση το 2025 με 19 θανάτους.

Οι πισίνες ξενοδοχείων στο επίκεντρο της τραγωδίας

Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία της έρευνας αφορά τον τόπο των δυστυχημάτων. Το 50% των θανάτων που συνδέονταν με δραστηριότητες αναψυχής καταγράφηκε σε κολυμβητικές δεξαμενές ξενοδοχείων. Το άλλο 50% κατανέμεται εξίσου σε ποτάμια (25%) και λίμνες (25%). Αυτό σημαίνει ότι οι πισίνες των ξενοδοχειακών συγκροτημάτων συγκεντρώνουν μόνες τους τόσους θανάτους όσους το σύνολο ποταμών και λιμνών μαζί.

Χαρακτηριστικά θυμάτων και δυστυχημάτων

Τα στατιστικά στοιχεία αναδεικνύουν συγκεκριμένες ομάδες υψηλού κινδύνου και κρίσιμες χρονικές περιόδους:

• Ηλικία: Οι μεγαλύτερες ηλικίες αποτελούν την πλέον επιβαρυμένη ομάδα. Το 47% των θυμάτων είναι ηλικίας 60 ετών και άνω.

• Εθνικότητα: Οι αλλοδαποί αποτελούν την πλειοψηφία των θυμάτων, με ποσοστό 62% έναντι 38% Ελλήνων.

• Χρόνος: Ο Ιούλιος είναι ο πιο επικίνδυνος μήνας (29% των περιστατικών), ενώ το χρονικό διάστημα 12:00-18:00 συγκεντρώνει το 54% των θανατηφόρων ατυχημάτων.

• Συνθήκες: Το πιο ανησυχητικό είναι ότι για το 76% των θανάτων, οι ακριβείς συνθήκες παραμένουν άγνωστες από την Ελληνική Αστυνομία.

Το νομοθετικό κενό: Ένας νόμος του 1973 και οι εξαιρέσεις

Ο πρόεδρος του Safe Water Sports, Παναγιώτης Πασχαλάκης, επισημαίνει το νομοθετικό κενό που οδηγεί σε ανισότητες στην ασφάλεια. Για τις πισίνες που δεν ανήκουν σε τουριστικά καταλύματα (π.χ. beach bar, χώροι εστίασης), το βασικό κανονιστικό πλαίσιο παραμένει η Υγειονομική Διάταξη Γ1/443/1973, ένα πλαίσιο άνω των 50 ετών.

Αντίθετα, για τα τουριστικά καταλύματα, το 2020 θεσπίστηκε ένα νεότερο πλαίσιο (Ν. 4688/2020) που προβλέπει υποχρεωτική παρουσία ναυαγοσώστη. Ωστόσο, οι αντιδράσεις του επιχειρηματικού κόσμου οδήγησαν σε εξαιρέσεις. Σε καταλύματα με λιγότερες από 50 κλίνες και πισίνα βάθους μικρότερου του 1,5 μέτρου, η επιτήρηση μπορεί να γίνεται από επόπτη και όχι από εκπαιδευμένο ναυαγοσώστη.

Η θέση των ειδικών

Ο πρόεδρος της Ένωσης Σχολών Ναυαγοσωστικής, Μάριος Μυρωνάκης, υπογραμμίζει τη διαφορά: «Ο ναυαγοσώστης είναι άνθρωπος που έχει περάσει συγκεκριμένη εκπαίδευση… Ο επόπτης δεν έχει κατ’ ανάγκη αυτή την εξειδίκευση». Και προσθέτει ότι «σε ένα περιστατικό πνιγμού τα περιθώρια χρόνου είναι ελάχιστα».

Ο κ. Πασχαλάκης συνοψίζει τη θέση του οργανισμού: «Δεν μπορεί να υπάρχει διαφορετικό επίπεδο προστασίας ανάλογα με το πού βρίσκεται μια πισίνα… Χρειάζεται ένα κοινό και σαφές επίπεδο ασφάλειας για όλους». Το Safe Water Sports προτείνει ένα ενιαίο, σύγχρονο πλαίσιο για όλες τις πισίνες δημόσιας χρήσης, με πιστοποιημένη εκπαίδευση προσωπικού, σαφείς κανόνες επιτήρησης, ασφαλή πρόσβαση (ειδικά για παιδιά) και σύγχρονα μέσα διάσωσης.

Σύνοψη βασικών στοιχείων (2021-2025)