Το απίστευτο παζλ 88 ετών: Βολιβία-Παραγουάη συμφώνησαν!
σχετικά άρθρα
Μετά από 88 ολόκληρα χρόνια διαπραγματεύσεων, η Βολιβία και η Παραγουάη έβαλαν οριστική υπογραφή στην οριοθέτηση των κοινών τους συνόρων. Μια ιστορική συμφωνία που επισημοποιήθηκε την Τετάρτη στη Λα Πας, κλείνοντας ένα κεφάλαιο που άνοιξε με τον αιματηρό Πόλεμο του Τσάκο.
Οι τεχνικές ομάδες των δύο χωρών, μετά από τριήμερες εργασίες, αξιοποίησαν drones και κυβερνητικά αρχεία για να εξετάσουν γεωγραφικά δεδομένα σε απομακρυσμένα τμήματα της μεθορίου. Ένα επίπονο έργο που φέρνει επιτέλους τη λύση σε ένα χρονίζον ζήτημα.
Ο Πόλεμος του Τσάκο, από το 1932 έως το 1935, είχε βυθίσει τις δύο χώρες σε μια σφοδρή σύγκρουση για τον έλεγχο της άνυδρης περιοχής του βόρειου Τσάκο. Ο τραγικός απολογισμός; 80.000 έως 100.000 ανθρώπινες ζωές χάθηκαν, με τη Βολιβία να χάνει και σημαντικό μέρος των εδαφών της.
Το 1938, λίγο μετά το τέλος του πολέμου, υπογράφηκε συμφωνία ειρήνης. Αυτή η συμφωνία έδωσε το έναυσμα για την επίπονη διαδικασία οριοθέτησης των 755 χιλιομέτρων συνόρων, μια διαδικασία που τελικά κράτησε σχεδόν εννέα δεκαετίες. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τις διεθνείς εξελίξεις που διαμορφώνουν τον κόσμο μας.
Το τελευταίο κομμάτι, μόλις 3,5 χιλιόμετρα στην περιοχή του Ρίο Νέγρο, ποταμού που πηγάζει στη Βολιβία, παρέμενε σε εκκρεμότητα. «Η Βολιβία και η Παραγουάη ολοκλήρωσαν την πλήρη χάραξη των διεθνών συνόρων τους, διαδικασία που διεξαγόταν για 88 χρόνια από τεχνικές επιτροπές των δύο χωρών», δήλωσε με ανακούφιση το υπουργείο Εξωτερικών της Βολιβίας.
Η Λα Πας υπογράμμισε ότι η ολοκλήρωση αυτής της οριοθέτησης ενισχύει μια διμερή σχέση βασισμένη πλέον στην εμπιστοσύνη και τη συνεργασία. Δημιουργεί ένα πλαίσιο «ασφαλών και αμοιβαία αναγνωρισμένων» συνόρων, ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να εμπνεύσει και άλλες χώρες με παρόμοια προβλήματα. Η επιτυχία της διπλωματικής επίλυσης τέτοιων διαφορών δείχνει τον δρόμο.
Από την πλευρά της, η Παραγουάη τόνισε ότι οι δύο χώρες είναι πλέον οι μόνες στη Λατινική Αμερική που διαθέτουν «εντελώς οροθετημένα σύνορα». Το έργο των τεχνικών ομάδων σε «τεράστιες και δυσπρόσιτες περιοχές» αναδεικνύει την επιμονή και την ανάγκη για ειρηνική συνύπαρξη. Ένα μάθημα για το πώς η υπομονή και η συνεργασία μπορούν να κλείσουν ακόμα και τις πιο βαθιές πληγές του παρελθόντος.
