Σουηδία: Αριστερή νίκη, δεξιές πολιτικές. Τι συμβαίνει;

Σουηδία: Αριστερή νίκη, δεξιές πολιτικές. Τι συμβαίνει;

σχετικά άρθρα

Η Σουηδία αλλάζει κυβέρνηση, αλλά όχι απαραίτητα πορεία. Η Κεντροαριστερά της Μαγδαλένα Άντερσον κέρδισε οριακά τις εκλογές, εξασφαλίζοντας ένα προβάδισμα 176 έναντι 173 εδρών στο κοινοβούλιο των 349, αλλά ο σχηματισμός κυβέρνησης μοιάζει με γρίφο, καθώς οι βασικές πολιτικές επιλογές που επέβαλε η Ακροδεξιά τα τελευταία χρόνια παραμένουν.

Οι Σοσιαλδημοκράτες της Άντερσον, παρά τις δυσκολίες, αναδεικνύονται η μεγαλύτερη δύναμη με 28,1% των ψήφων και 100 έδρες. Ωστόσο, η νίκη αυτή δεν φέρνει αυτόματα μια σταθερή κυβερνητική πλειοψηφία. Το Κόμμα του Κέντρου αρνείται να συνεργαστεί με την Αριστερά, δημιουργώντας ένα αδιέξοδο σε κρίσιμα ζητήματα όπως η φορολογία και το κοινωνικό κράτος.

Από την άλλη πλευρά, οι Σουηδοί Δημοκράτες του Τζίμι Άκεσον, αν και υποχώρησαν στο 17,6% από το 20,5% του 2022, έχουν ήδη επηρεάσει βαθιά την ατζέντα. Η μεταναστευτική πολιτική έχει γίνει πιο αυστηρή, ενώ και στην εγκληματικότητα οι Σοσιαλδημοκράτες δεν δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν πίσω.

Στα Διεθνή μέτωπα, η Σουηδία διατηρεί σταθερή στάση. Η στήριξη στην Ουκρανία, η ένταξη στο ΝΑΤΟ και η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαίρουν ευρείας πολιτικής συναίνεσης. Η Στοκχόλμη θα συνεχίσει να ενισχύει την ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία, μια κίνηση που αφορά όλη την Πολιτική της Ένωσης.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές αναμένονται στο κλίμα, την ενέργεια και το κοινωνικό κράτος, με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους να προωθούν την πράσινη μετάβαση και την αύξηση κοινωνικών δαπανών. Όμως, το κόστος της άμυνας και η ανάγκη για δημοσιονομική αξιοπιστία θα περιορίσουν τις επιλογές. Ακόμα και οι Φιλελεύθεροι, που με το ζόρι πέρασαν το 4%, είναι υπέρ της υιοθέτησης του ευρώ, δείχνοντας έναν φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Συνολικά, η σουηδική κάλπη δεν έφερε μια ξεκάθαρη ιδεολογική στροφή, αλλά το τέλος μιας δεξιάς τετραετίας και την έναρξη μιας περιόδου γεμάτης διαπραγματεύσεις. Η Άντερσον πρέπει τώρα να βρει τον τρόπο όχι μόνο να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά και να εδραιώσει τη θέση της Σουηδίας σε μια Ευρώπη που μετατοπίζεται κι αυτή προς τα δεξιά.