Σχέδιο Τραμπ για Συμφωνίες Αβραάμ: Νέα πολυπλοκότητα στη Μέση Ανατολή
Ο Ντόναλντ Τραμπ εισήγαγε έναν νέο στόχο, ο οποίος ενδέχεται να περιπλέξει περαιτέρω την ήδη ευαίσθητη πολιτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, την ώρα που εξελίσσονται προσπάθειες για την εξεύρεση διεξόδου από τον πόλεμο του Ιράν.
Σχέδιο Τραμπ για Συμφωνίες Αβραάμ: Νέα πολυπλοκότητα στη Μέση Ανατολή
σχετικά άρθρα
Ο Αμερικανός ηγέτης ανακοίνωσε τη Δευτέρα (25/5) ότι ζήτησε από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και την Ιορδανία να ενταχθούν στις Συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες αποσκοπούν στην εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του αραβικού κόσμου και του Ισραήλ.
Η πρόταση αυτή προκάλεσε περαιτέρω σύγχυση, καθώς αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Ιράν βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση ενός προτεινόμενου μνημονίου συνεννόησης, το οποίο θα μπορούσε να θέσει το πλαίσιο για ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών.
Εκτιμάται ότι οι παρούσες πολιτικές συνθήκες στα αναφερόμενα κράτη, οι οποίες επιδεινώνονται από τον ρόλο του Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν, καθιστούν δύσκολη την αποδοχή της πρότασης του Τραμπ από τους μουσουλμάνους ηγέτες.
Η δήλωση του Τραμπ περί πιθανής προσχώρησης του Ιράν στις Συμφωνίες του Αβραάμ, σε περίπτωση επίτευξης συμφωνίας, κρίνεται ως μη ρεαλιστική, όπως και το προηγούμενο όραμά του για μια «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής» στα ερείπια της Γάζας.
Θεωρείται απίθανη η σύντομη αναγνώριση του Ισραήλ από την Ισλαμική Δημοκρατία. Αντιστοίχως, η πιθανότητα το Ισραήλ να προχωρήσει σε ένα τέτοιο βήμα με έναν αντίπαλο που θεωρεί υπαρξιακή απειλή για τον εβραϊκό λαό, κρίνεται ως ανύπαρκτη.
Διερευνώνται οι σκοπιμότητες της νέας κίνησης του Τραμπ, η οποία έπεται των τηλεδιασκέψεων του Σαββατοκύριακου με Άραβες και Μουσουλμάνους ηγέτες σχετικά με την ειρηνευτική του πρωτοβουλία στο Ιράν.
Μια πιθανή ερμηνεία είναι ότι, παρά την απογοήτευση από έναν παρατεταμένο πόλεμο που έχει επηρεάσει αρνητικά τα εσωτερικά ποσοστά αποδοχής του, ο Τραμπ διατηρεί τα οράματά του για έναν μετασχηματισμό στη Μέση Ανατολή. Πιστεύεται ότι μια περίοδος συμφιλίωσης και διεύρυνσης των οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών δεσμών θα ήταν καθοριστική για την εξάλειψη των ιστορικών αιτιών των συγκρούσεων.
Ωστόσο, εκτιμάται ότι η παρούσα συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή. Μια γνήσια πεποίθηση εκ μέρους του Τραμπ περί της εφικτότητας ενός τέτοιου εγχειρήματος εγείρει σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με την αντίληψή του για την τρέχουσα πραγματικότητα στην περιοχή.
Οι επικριτές του ενδέχεται να θεωρήσουν ότι η ενέργεια αυτή αποσκοπεί στην προσέλκυση της προσοχής, είτε για να εκτρέψει από την αργή εξέλιξη των συνομιλιών με το Ιράν, είτε για να αναδείξει εκ νέου τον εαυτό του ως ηγέτη που μάχεται σε μια δύσκολη αναμέτρηση, μετά από έναν πόλεμο που δεν απέφερε τη γρήγορη και συντριπτική νίκη που αναμενόταν.