Ο τρύγος της Γαλλίας «ρουφάει» τους Ισπανούς! Γιατί;
Χιλιάδες Ισπανοί εργάτες εγκαταλείπουν τη χώρα τους και τον εγχώριο τρύγο για το «γαλλικό όνειρο», καθώς οι υψηλότεροι μισθοί, το 35ωρο και οι δωρεάν παροχές στη Γαλλία τους καλούν σαν σειρήνα. Φέτος, πάνω από 12.000, ίσως και 15.000, εργάτες αναμένεται να διασχίσουν τα Πυρηναία, αφήνοντας πίσω τους μια κλονισμένη ισπανική αγροτική αγορά.
σχετικά άρθρα
Ο βασικός λόγος αυτής της μαζικής φυγής είναι τα νούμερα που ζαλίζουν. Στην Ισπανία, ο κατώτατος αγροτικός μισθός αγγίζει τα 8,90 ευρώ μικτά την ώρα. Στη Γαλλία; Ξεκινάει από τα 12,32 ευρώ. Προσθέστε σε αυτό το θεσμοθετημένο 35ωρο εργασίας (έναντι 40 ωρών στην Ισπανία), που μετατρέπει κάθε επιπλέον ώρα σε χρυσάφι: 25% προσαύξηση για ώρες 36-43, και 50% για κάθε ώρα πέραν της 43ης!
Ένας εργάτης στη Γαλλία, χωρίς καν να υπολογίσει υπερωρίες, βάζει στην τσέπη περίπου 2.150 ευρώ τον μήνα. Σχεδόν το διπλάσιο από τον ισπανικό κατώτατο! Δεν είναι τυχαίο που πολλοί επιστρέφουν στην Ισπανία με καθαρό εισόδημα πάνω από 2.000 ευρώ, μετά από μόλις 19-20 ημέρες εντατικού τρύγου.
Και δεν είναι μόνο τα μεροκάματα. Η γαλλική νομοθεσία υποχρεώνει τους εργοδότες να καλύπτουν πλήρως τα έξοδα μεταφοράς και διαμονής των εποχικών. Αντίθετα, στην Ισπανία, η εύρεση και πληρωμή καταλύματος πέφτει στην πλάτη του εργάτη. Επιπλέον, στη Γαλλία οι εποχικοί έχουν απαλλαγές από εισφορές ασθένειας και σύνταξης, κάτι που στην Ισπανία μοιάζει πολυτέλεια.
Η βαθύτερη αιτία της «αιμορραγίας» εργατών από τον ισπανικό αγροτικό τομέα κρύβεται σε δομικά προβλήματα: Η κλιματική αλλαγή συρρικνώνει τις περιόδους συγκομιδής, μειώνοντας το συνολικό εισόδημα. Η μαύρη εργασία καλπάζει, αφήνοντας εργάτες απροστάτευτους με εξευτελιστικά ποσά. Ταυτόχρονα, η συνδικαλιστική ισχύς στον ισπανικό αμπελώνα έχει πέσει κατακόρυφα, επηρεάζοντας την Οικονομία της υπαίθρου.
Μια αχτίδα ελπίδας φαίνεται να είναι η πρόσφατη διαδικασία νομιμοποίησης μεταναστών από την Πολιτική της ισπανικής κυβέρνησης. Με το 8,3% των 262.475 νέων αδειών εργασίας να αφορά τον αγροτικό τομέα, ελπίζουν να καλύψουν τα κενά και να ενισχύσουν τον πληθυσμό στην ύπαιθρο. Θα καταφέρει άραγε η Ισπανία να κρατήσει τους εργάτες της ή το «γαλλικό όνειρο» θα συνεχίσει να είναι πιο γλυκό;
