Νέα αρχαιολογική έρευνα αναδεικνύει την πιθανότητα εντοπισμού του τάφου του Ίβαρ του Ασπόνδυλου, ενός εκ των πλέον αινιγματικών και ισχυρών πολέμαρχων της εποχής των Βίκινγκ. Ένας μεγάλος τύμβος στη δυτική ακτή της Κούμπριας εκτιμάται ότι μπορεί να φιλοξενεί τα λείψανα του θρυλικού ηγέτη του 9ου αιώνα, ο οποίος διαδραμάτισε καίριο ρόλο στις σκανδιναβικές κατακτήσεις σε Βρετανία και Ιρλανδία. Ο Ίβαρ, γνωστός επίσης ως «ο Χωλός» ή «ο Δράκος», υπήρξε κεντρική μορφή της Μεγάλης Ειδωλολατρικής Στρατιάς που επέδραμε στην Αγγλία στα μέσα του 9ου αιώνα. Ίδρυσε μια ισχυρή δυναστεία στο Δουβλίνο και μνημονεύεται σε χρονικά και θρύλους ως αδίστακτος στρατηγός και βασιλιάς με εκτεταμένη θαλάσσια επιρροή. Ο τόπος ταφής του παρέμενε μέχρι σήμερα ανεπιβεβαίωτος. Ο ανεξάρτητος αρχαιολόγος Στιβ Ντίκινσον προτείνει ότι ένας λόφος, αναφερόμενος σε μεσαιωνικές πηγές ως «Ο Τύμβος του Βασιλιά», ενδέχεται να είναι ο τόπος ενταφιασμού του Ίβαρ, πιθανώς μαζί με το πλοίο του, στο πλαίσιο μιας επιβλητικής παγανιστικής τελετής. Ο εν λόγω τύμβος δεσπόζει στο τοπίο της δυτικής Κούμπριας, προσφέροντας θέα στη θάλασσα, και εκλαμβάνεται ως μέρος ενός εκτεταμένου, έως πρότινος άγνωστου, ταφικού τοπίου της εποχής των Βίκινγκ. Οι ταφές πλοίων αποτελούσαν τιμητική πρακτική στις πρώιμες μεσαιωνικές κοινωνίες της βόρειας Ευρώπης, προοριζόμενες για πρόσωπα εξαιρετικού κύρους. Παρόλο που είναι γνωστές στη Σκανδιναβία, στη Βρετανία παραμένουν σπάνιες, με ελάχιστα μνημειώδη παραδείγματα να έχουν εντοπιστεί και κανένα να έχει επιβεβαιωθεί πλήρως στο Ηνωμένο Βασίλειο για την προ-βίκινγκ και βίκινγκ περίοδο. Η θεωρία του κ. Ντίκινσον ενισχύεται από διάφορα στοιχεία. Στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τον τύμβο έχουν ανακαλυφθεί μεταλλικά πριτσίνια πλοίων, εξαρτήματα ναυπήγησης και μολύβδινα βαρίδια, τα οποία χρησιμοποιούνταν για τη ζύγιση ασημιού στις εμπορικές συναλλαγές των Βίκινγκ. Ένας μεγάλος θησαυρός ασημιού, περιλαμβάνοντας νομίσματα και αντικείμενα από την Ευρώπη και τη Βαγδάτη, βρέθηκε επίσης κοντά, υποδηλώνοντας ότι η τοποθεσία αποτελούσε κόμβο εξουσίας, πλούτου και τελετουργίας. Πληθώρα μικρότερων δορυφορικών λόφων, που παραπέμπουν σε νεκρόπολη μεγάλης κλίμακας, έχουν καταγραφεί γύρω από τον κύριο τύμβο. Σύγχρονες τεχνολογίες, όπως δορυφορικές εικόνες, LiDAR και γεωφυσικές έρευνες, αποκάλυψαν επιπλέον ίχνη βάσεων στόλου και μεγάλων ξύλινων αιθουσών, πιθανώς κέντρων εξουσίας και διοίκησης. Σε κοντινή απόσταση έχουν εντοπιστεί κτίσματα δεκάδων μέτρων, τα οποία αρχαιολόγοι θεωρούν ότι συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα προ-νορμανδικά κτίρια που έχουν βρεθεί σε Βρετανία και Ιρλανδία. Όλα αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν την άποψη ότι η δυτική Κούμπρια δεν ήταν απλώς μια περιφερειακή περιοχή επιδρομών, αλλά ένα σημαντικό κέντρο βίκινγκ εξουσίας. Ο κ. Ντίκινσον συνδέει την περιοχή με το βασίλειο «Λάιθλιντ» που αναφέρεται σε ιρλανδικές πηγές του 9ου αιώνα. Ενώ ορισμένοι ιστορικοί τοποθετούν το Λάιθλιντ στη Νορβηγία ή τη Σκωτία, η νέα ερμηνεία προτείνει ότι βρισκόταν στις ανατολικές ακτές της Ιρλανδικής Θάλασσας, με πυρήνα τη δυτική Κούμπρια. Σύμφωνα με τους θρύλους, ο Ίβαρ ενταφιάστηκε σε τύμβο στα σύνορα ενός βασιλείου στην Αγγλία, ενώ ιρλανδικά χρονικά τον περιγράφουν ως γιο βασιλιά του Λάιθλιντ. Για τον κ. Ντίκινσον, ο συνδυασμός αυτών των ιστορικών πηγών με τα αρχαιολογικά δεδομένα καθιστά εύλογη την υπόθεση ότι ο πολέμαρχος ενταφιάστηκε στην ίδια του την επικράτεια, με θέα τη θάλασσα στην οποία κυριάρχησε. Η θεωρία δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί μέσω ανασκαφών, καθώς η ακριβής τοποθεσία του τύμβου παραμένει εμπιστευτική για την αποτροπή λεηλασίας. Άλλοι ερευνητές συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι ο Ίβαρ θάφτηκε στο Ρέπτον του Ντέρμπισαϊρ, όπου βρισκόταν μεγάλο στρατόπεδο των Βίκινγκ, αν και αυτή η άποψη βασίζεται σε μια ασαφή αναφορά του 17ου αιώνα και όχι σε σύγχρονα αρχαιολογικά ευρήματα. Εάν ο «Τύμβος του Βασιλιά» αποδειχθεί πράγματι ο τάφος του Ίβαρ του Ασπόνδυλου, θα αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις σχετικά με την εποχή των Βίκινγκ στη Βρετανία. Μια τέτοια επιβεβαίωση θα αναδιαμορφώσει την κατανόηση της σκανδιναβικής παρουσίας και θα προσφέρει μια σπάνια, απτή σύνδεση με έναν από τους πιο θρυλικούς και επιδραστικούς ηγέτες του πρώιμου Μεσαίωνα.
