Νετανιάχου: Γιατί η ΕΕ «παραμένει σιωπηλή» στην τουρκική κατοχή της Κύπρου, ενώ «εξοργίζεται» με τα σχέδια του Ισραήλ για νέες κατοικίες στη Δυτική Όχθη
Πύρινα βέλη εκτόξευσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατηγορώντας την για κατάφωρη υποκρισία! Με μια ανάρτηση-φωτιά στο Χ, ο Νετανιάχου έθεσε ευθέως το ερώτημα γιατί η ΕΕ «παραμένει σιωπηλή» στην τουρκική κατοχή της Κύπρου, ενώ «εξοργίζεται» με τα σχέδια του Ισραήλ για νέες κατοικίες στη Δυτική Όχθη.
«Η ΕΕ σιωπά όταν η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο – ένα κράτος-μέλος της ΕΕ!», έγραψε ο Νετανιάχου. Και συνέχισε, χωρίς περιστροφές: «Όταν, όμως, ο εβραϊκός λαός θέλει να ασκήσει το ιστορικό δικαίωμά του να οικοδομεί και να ζει στην πατρογονική του γη, η ΕΕ εξοργίζεται».
Η αφορμή για την έντονη αυτή αντίδραση δόθηκε από την απόφαση της Σλοβενίας να μπλοκάρει κοινή δήλωση των 27 κρατών-μελών της ΕΕ κατά του ισραηλινού εποικιστικού σχεδίου E1. Ο Νετανιάχου ευχαρίστησε θερμά τον Σλοβένο ομόλογό του, Γιάνεζ Γιάνσα, για το «θάρρος και τη σαφήνειά» του.
Το επίμαχο σχέδιο E1 αφορά την κατασκευή πάνω από 1.200 κατοικιών ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Για την ΕΕ, η υλοποίησή του θα «διχοτομούσε» τη Δυτική Όχθη, απομονώνοντας την Ανατολική Ιερουσαλήμ και καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη τη δημιουργία ενός βιώσιμου παλαιστινιακού κράτους. Η Ένωση θεωρεί τους ισραηλινούς εποικισμούς παράνομους βάσει του διεθνούς δικαίου.
Η στάση της Σλοβενίας προκάλεσε εσωτερικές τριβές, με την πρόεδρο Νατάσα Πιρτς Μούσαρ να επικρίνει την κυβέρνηση. Ο Γιάνσα, όμως, απάντησε εμφατικά: «Είμαστε αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις, όχι σκλάβοι». Μια δήλωση που, όπως φαίνεται, κέρδισε τις εντυπώσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ο οποίος την χαρακτήρισε «αποφασιστικότητα και ηγεσία».
Αυτή η ανοιχτή σύγκρουση θέτει νέα ερωτήματα για την ενιαία φωνή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εξωτερική πολιτική και αναδεικνύει τις εσωτερικές της διαφωνίες, ενώ ταυτόχρονα φέρνει ξανά στο προσκήνιο το διαχρονικό Κυπριακό. Πώς θα απαντήσει η Κομισιόν σε αυτή την κατηγορία υποκρισίας; Και τι σημαίνουν όλα αυτά για την γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου;

