Νέα μελέτη ανατρέπει τα σενάρια για την κλιματική κρίση
Σύμφωνα με νεότερη μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Geoscientific Model Development, το πλέον δυσμενές από τα κλιματικά σενάρια, που προέβλεπε αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 4,4 βαθμούς Κελσίου έως το τέλος του αιώνα σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα (1850-1900), μπορεί πλέον να αποκλειστεί. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στα βήματα που έχουν γίνει διεθνώς, όπως η υπογραφή της Συμφωνίας του Παρισιού, η εφαρμογή κλιματικών πολιτικών από πολλές χώρες και η διευρυμένη πρόσβαση σε ανανεώσιμες τεχνολογίες για την παραγωγή ενέργειας.
σχετικά άρθρα
Ωστόσο, παρά τη θετική αυτή εξέλιξη, η μελέτη υποδεικνύει και λιγότερο ενθαρρυντικά στοιχεία. Το αισιόδοξο σενάριο, που προέβλεπε περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου, θεωρείται πλέον ανεφάρμοστο, με την πιο ρεαλιστική εκτίμηση να τοποθετεί την αύξηση στους 2,8 βαθμούς Κελσίου έως το 2100. Επιπλέον, καταγράφηκε πρώιμη έναρξη καυσώνων στην Ευρώπη τον Μάιο φέτος. Οι πόλεμοι σε Ιράν και Ουκρανία έχουν επιβραδύνει τις προσπάθειες απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, αν και παραμένει ο στόχος της Ευρώπης να γίνει η πρώτη κλιματικά ουδέτερη ήπειρος με μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Σε εθνικό επίπεδο, η Ελλάδα έχει αναθεωρήσει την ενεργειακή της Πολιτική, αυξάνοντας τους εθνικούς στόχους για το φυσικό αέριο και μειώνοντας το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και τον στόχο περιορισμού εκπομπών για το 2040.
Σχετικά με τα ζητήματα αυτά, το 14ο τεύχος του περιοδικού Int., το οποίο πλέον κυκλοφορεί αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή, περιλαμβάνει εκτενή ανάλυση. Μεταξύ άλλων θεμάτων, παρουσιάζεται ένα κόμικ με τίτλο «Ένας κόσμος χωρίς τέλος», που κυκλοφόρησε αρχικά στη Γαλλία και εν συνεχεία σε ελληνική μετάφραση.
Επιπρόσθετα, το ίδιο τεύχος φιλοξενεί κείμενα διαφορετικής θεματολογίας. Αναφέρεται, για παράδειγμα, το επικείμενο νομοσχέδιο στην τουρκική Εθνοσυνέλευση αναφορικά με το νέο πλαίσιο θαλάσσιων διεκδικήσεων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, περιγράφοντας τη μετάβαση της Τουρκίας από το «ηγεμονικό πρότζεκτ του ενός έθνους» στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Επίσης, αναλύεται η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης, με μια διαφορετική προσέγγιση όπως εφαρμόζεται στην Ισπανία. Τέλος, γίνεται αναφορά σε μια οικογενειακή επιχείρηση καφέ στην Αιθιοπία και στο αβέβαιο μέλλον του καφέ ενόψει της κλιματικής αλλαγής.
Η κλιματική κρίση αποτελεί κεντρικό θέμα, καθώς, όπως επισημαίνεται στο ακροτελεύτιο άρθρο του περιοδικού, δεν έχει επινοηθεί αποτελεσματική λύση για την αντιμετώπισή της.
