Το «δώρο» των 300 δισεκατομμυρίων: γιατί η κινεζική πρόταση για το εμπόριο κρύβει θέση ισχύος
Ο Κινέζος πρέσβης προτείνει δεκαπλασιασμό των αδασμολόγητων αγαθών με τις ΗΠΑ. Ακούγεται γενναιόδωρο — όμως έρχεται από μια πλευρά που ήδη κέρδισε τον δασμοπόλεμο.
Εμπορευματοκιβώτια σε λιμάνι· ΗΠΑ και Κίνα συζητούν δεκαπλασιασμό των αδασμολόγητων αγαθών.
Η Κίνα κάνει μια εντυπωσιακή εμπορική πρόταση. Ο πρέσβης της στην Ουάσιγκτον μίλησε για δεκαπλασιασμό. Δηλαδή, των αδασμολόγητων αγαθών μεταξύ των δύο χωρών. Μάλιστα, το ποσό εκτοξεύεται από 30 σε 300 δισεκατομμύρια δολάρια. Όμως πίσω από τη γενναιοδωρία κρύβεται στρατηγική. Έτσι, η πρόταση διαβάζεται μόνο μέσα στο σωστό πλαίσιο.
σχετικά άρθρα
Τι ακριβώς προτάθηκε
Ας δούμε πρώτα τα γεγονότα. Η δήλωση έγινε σε επιχειρηματικό γκαλά. Πρώτον, μίλησε ο Κινέζος πρέσβης Ξιέ Φενγκ στην Ουάσιγκτον. Δηλαδή, μπροστά σε Αμερικανούς επιχειρηματίες. Μάλιστα, πρότεινε να μεγαλώσει το «καλάθι» των αδασμολόγητων προϊόντων. Επιπλέον, το είπε από 30 σε 60 ή και 300 δισεκατομμύρια. Όμως στηρίχτηκε στη σύνοδο Τραμπ-Σι του Μαΐου. Γι’ αυτό η πρόταση έχει και θεσμικό υπόβαθρο.
Το νέο Συμβούλιο Εμπορίου
Χρειάζεται λίγο φόντο για να καταλάβουμε το πλαίσιο. Η πρόταση δεν ήρθε από το πουθενά. Πρώτον, οι δύο χώρες συμφώνησαν να φτιάξουν κοινό Συμβούλιο Εμπορίου. Δηλαδή, έναν μηχανισμό διαχείρισης των διαφορών τους. Μάλιστα, προέκυψε από τη σύνοδο κορυφής στο Πεκίνο. Επιπλέον, ήταν η πρώτη κρατική επίσκεψη Αμερικανού προέδρου από το 2017. Όμως το Συμβούλιο μόλις ξεκίνησε τη λειτουργία του. Γι’ αυτό το «300 δισεκατομμύρια» παραμένει πρόταση, όχι απόφαση.
Ποιος διαπραγματεύεται από θέση ισχύος
Και εδώ είναι η ουσία της υπόθεσης. Η πρόταση έρχεται από συγκεκριμένη θέση. Πρώτον, πέρσι ο Τραμπ κλιμάκωσε τον δασμοπόλεμο απότομα. Δηλαδή, ανέβασε τους δασμούς πάνω από 140%. Μάλιστα, η Κίνα απάντησε με το όπλο των σπάνιων γαιών. Επιπλέον, απείλησε να κόψει την προμήθεια κρίσιμων ορυκτών. Όμως τότε ο Τραμπ υποχώρησε αντί να κλιμακώσει. Γι’ αυτό η Κίνα διαπραγματεύεται σήμερα από θέση ισχύος.
Η άγκυρα των αριθμών
Ας το εξηγήσουμε καθαρά, γιατί κρύβει τακτική. Το μεγάλο νούμερο δεν είναι τυχαίο. Πρώτον, το συνολικό εμπόριο αγγίζει τα 414 δισεκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή, τα «300 δισεκατομμύρια αδασμολόγητα» σημαίνουν σχεδόν μηδενικούς δασμούς. Μάλιστα, οι ειδικοί το θεωρούν μη ρεαλιστικό βραχυπρόθεσμα. Επιπλέον, εκτιμούν ότι δύσκολα θα φτάσει ούτε το μισό. Όμως ένα μεγάλο αρχικό νούμερο ορίζει το τραπέζι. Γι’ αυτό λειτουργεί ως διαπραγματευτική «άγκυρα».
Το λόμπι ως μοχλός
Υπάρχει και μια ακόμη έξυπνη κίνηση εδώ. Ο πρέσβης δεν μίλησε τυχαία σε επιχειρηματίες. Πρώτον, είπε ότι «Αμερικανοί επιχειρηματίες συμφωνούν μαζί μου». Δηλαδή, ότι θέλουν κι εκείνοι μεγαλύτερο καλάθι. Μάλιστα, έτσι χρησιμοποιεί το αμερικανικό λόμπι ως όχημα. Επιπλέον, ασκεί πίεση στην κυβέρνηση μέσα από τις ίδιες τις επιχειρήσεις της. Όμως το μήνυμα παραμένει καθαρά κινεζικό. Γι’ αυτό η διπλωματία εδώ είναι πολυεπίπεδη.
Δύο πλευρές, δύο νίκες
Και τώρα το πιο ενδιαφέρον σημείο. Καθεμία πλευρά αφηγείται τη δική της ιστορία. Πρώτον, η Κίνα ζητά να καταργηθούν όλοι οι μονομερείς δασμοί. Δηλαδή, παρουσιάζει τον εαυτό της ως φωνή του ελεύθερου εμπορίου. Μάλιστα, η αμερικανική πλευρά λέει τα αντίθετα. Επιπλέον, τονίζει ότι το έλλειμμα με την Κίνα μειώθηκε κατά 33%. Όμως και οι δύο μιλούν για δική τους επιτυχία. Γι’ αυτό το ίδιο γεγονός διαβάζεται με δύο τρόπους.
Το καλάθι που κρύβει τα αγκάθια
Πέρα από τα νούμερα, μένουν οι βαθιές διαφορές. Το Συμβούλιο δεν λύνει τα πάντα. Πρώτον, οι σπάνιες γαίες παραμένουν κινεζικό όπλο. Δηλαδή, ένας μόνιμος μοχλός πίεσης. Μάλιστα, το ζήτημα της Ταϊβάν μένει ανοιχτό και επικίνδυνο. Επιπλέον, οι περιορισμοί στην τεχνολογία δεν εξαφανίστηκαν. Όμως το Συμβούλιο απλώς διαχειρίζεται την ένταση. Γι’ αυτό το «καλάθι» καλύπτει, μα δεν εξαλείφει, τα αγκάθια.
Το ευρωπαϊκό διακύβευμα
Η υπόθεση αφορά άμεσα και την Ευρώπη. Και μάλιστα με δυσάρεστο τρόπο. Πρώτον, ΗΠΑ και Κίνα φτιάχνουν διμερή «καλάθια» εμπορίου. Δηλαδή, τη στιγμή που η ΕΕ παλεύει με το δικό της έλλειμμα. Μάλιστα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει το ίδιο όπλο των σπάνιων γαιών. Επιπλέον, κινδυνεύει να μείνει θεατής μιας συμφωνίας των δύο γιγάντων. Όμως τα δικά της συμφέροντα σπάνια μπαίνουν στο τραπέζι. Γι’ αυτό η ΕΕ ρισκάρει να βρεθεί εκτός παιχνιδιού.
Το ελληνικό μέτρο
Και τώρα η δική μας οπτική. Το θέμα έχει και ελληνική διάσταση. Πρώτον, το εμπόριο ΗΠΑ-Κίνας περνά μέσα από τη θάλασσα. Δηλαδή, μέσα από πλοία ελληνικών συμφερόντων. Μάλιστα, μια αποκλιμάκωση σημαίνει περισσότερο εμπόριο και φορτία. Επιπλέον, ωφελεί άμεσα την ελληνική ναυτιλία. Όμως η αστάθεια λειτουργεί αντίστροφα. Γι’ αυτό η έκβαση αγγίζει και την ελληνική οικονομία.
Η ουσία
Στο τέλος μένει μια καθαρή εικόνα. Η κινεζική πρόταση δεν είναι απλή γενναιοδωρία. Πρώτον, έρχεται από μια πλευρά που ήδη κέρδισε πόντους. Όμως ντύνεται ως προσφορά αμοιβαίου οφέλους. Μάλιστα, τα μεγάλα νούμερα ορίζουν το τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Γι’ αυτό πίσω από κάθε «δώρο» κρύβεται στρατηγική. Τελικά, στο εμπόριο η γενναιοδωρία είναι συχνά συνέχεια της ισχύος.
