Η γαλλική κυβέρνηση αναμορφώνει το Μουσείο του Λούβρου
Η γαλλική κυβέρνηση αναμορφώνει το Μουσείο του Λούβρου
Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την κατασκευή της εμβληματικής γυάλινης πυραμίδας που σηματοδότησε μια νέα εποχή για το Λούβρο, το διασημότερο μουσείο του πλανήτη προετοιμάζεται για τη σημαντικότερη αρχιτεκτονική και λειτουργική του παρέμβαση από το 1989. Το φιλόδοξο σχέδιο «Νέα Αναγέννηση του Λούβρου» αποσκοπεί στην ουσιαστική αναβάθμιση του ιστορικού συγκροτήματος, όπως συνέβη και με την τότε πρωτοποριακή γυάλινη πυραμίδα του αρχιτέκτονα Ieoh Ming Pei.
σχετικά άρθρα
Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε τον νικητή του διεθνούς διαγωνισμού που προκήρυξε το Υπουργείο Πολιτισμού για την αναμόρφωση της ανατολικής πτέρυγας του μουσείου. Την υλοποίηση του έργου αναλαμβάνει κοινοπραξία των αρχιτεκτονικών γραφείων STUDIOS Architecture Paris, Selldorf Architects και BASE Paysagiste, τα οποία επελέγησαν ανάμεσα σε περισσότερες από εκατό προτάσεις.
Η ανάγκη για μία τόσο εκτεταμένη παρέμβαση κρίνεται πλέον επιτακτική. Το Μουσείο του Λούβρου υποδέχεται περισσότερους από εννέα εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως, με τη συντριπτική πλειονότητα να εισέρχεται από την πυραμίδα, προκαλώντας συχνά πολύωρες αναμονές και κυκλοφοριακή συμφόρηση. Ήδη από το 2025, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε επισημάνει την ανάγκη δημιουργίας μιας δεύτερης μεγάλης εισόδου για την αποσυμφόρηση της κεντρικής πρόσβασης και την ανάδειξη της επιβλητικής ανατολικής πρόσοψης του ανακτόρου.
Το νέο σχέδιο προβλέπει την αξιοποίηση της περίφημης Κιονοστοιχίας του Περρό, ενός αριστουργήματος του 17ου αιώνα που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κλοντ Περό για τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄. Οι επισκέπτες θα εισέρχονται από την πλατεία μπροστά από την κιονοστοιχία και, μέσω δύο μεγάλων συμμετρικών ραμπών, θα κατεβαίνουν προς τις ιστορικές τάφρους του παλατιού, από όπου θα οδηγούνται σε νέους υπόγειους χώρους υποδοχής που θα συνδέονται με τον Σηκουάνα και την οδό Ριβολί.
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του σχεδίου είναι η μετατροπή των παλαιών τάφρων σε χώρους πρασίνου. Οι αρχιτέκτονες αναφέρονται σε «νησίδες δροσιάς» στην καρδιά του Παρισιού, δίνοντας έμφαση στην κλιματική προσαρμογή. Οι πέτρινες επιφάνειες θα αντικατασταθούν από φυτεύσεις και χώρους σκίασης, ενώ κάτω από τις νέες ράμπες θα δημιουργηθούν βιβλιοπωλεία, καφέ και χώροι ανάπαυσης. Η φιλοσοφία του σχεδίου αποσκοπεί στη μετατροπή του Λούβρου σε έναν χώρο όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να παραμένουν και να απολαμβάνουν το περιβάλλον του ακόμη και πριν την έναρξη της περιήγησής τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πρόβλεψη για τη δημιουργία ενός αυτόνομου χώρου αφιερωμένου στη Μόνα Λίζα. Ο πίνακας του Λεονάρντο Ντα Βίντσι αποτελεί το πιο δημοφιλές έκθεμα του μουσείου, αλλά και μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη διαχείριση του κοινού, λόγω του καθημερινού συνωστισμού. Η νέα αίθουσα φιλοδοξεί να προσφέρει μια πιο ποιοτική εμπειρία θέασης, περιορίζοντας τον συνωστισμό και βελτιώνοντας τη ροή των επισκεπτών.
Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης μια νέα υπόγεια αίθουσα περιοδικών εκθέσεων κάτω από την Cour Carrée, εξοπλισμένη με σύγχρονες τεχνολογικές υποδομές, καθώς και ευρύτερη αναδιοργάνωση των εσωτερικών διαδρομών ώστε να βελτιωθεί η εμπειρία περιήγησης σε ολόκληρο το μουσείο.
Το οικονομικό μέγεθος της επένδυσης αντανακλά τη φιλοδοξία του εγχειρήματος. Η αναμόρφωση της ανατολικής πτέρυγας υπολογίζεται στα 660 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το συνολικό πρόγραμμα «Νέα Αναγέννηση του Λούβρου» εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 1,15 δισεκατομμύρια ευρώ. Η γαλλική κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση των εργασιών γύρω στο 2031, αν και το τελικό χρονοδιάγραμμα θα εξαρτηθεί από τις διαβουλεύσεις με το μουσείο, τον Δήμο Παρισίων και τις αρμόδιες αρχές πολιτιστικής κληρονομιάς.
Όπως συνέβη και με την πυραμίδα του Πέι πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια, έτσι και σήμερα καταγράφονται αντιδράσεις. Ορισμένοι συνδικαλιστικοί φορείς χαρακτηρίζουν το σχέδιο υπερβολικά φιλόδοξο και δαπανηρό, υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζει όλα τα λειτουργικά προβλήματα του μουσείου. Ωστόσο, η ανάγκη για μια βαθιά ανανέωση του Λούβρου προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα δεν αμφισβητείται ευρέως.
Εάν το σχέδιο ολοκληρωθεί όπως προβλέπεται, οι επισκέπτες του μέλλοντος ενδέχεται να γνωρίζουν δύο εμβληματικές εισόδους στο Λούβρο: τη γυάλινη πυραμίδα που σημάδεψε το τέλος του 20ού αιώνα και τη νέα πράσινη πύλη της Κιονοστοιχίας που φιλοδοξεί να καθορίσει τον 21ο. Ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία ενός μουσείου που συνεχίζει να επανεφευρίσκει τον εαυτό του χωρίς να χάνει τη σύνδεσή του με το παρελθόν.
