Επιστήμονες ανακάλυψαν αρχαία νεκρόπολη φαλαινών στον Ινδικό Ωκεανό
Επιστήμονες πραγματοποίησαν μια σημαντική ανακάλυψη στον νοτιοανατολικό Ινδικό Ωκεανό, εντοπίζοντας μια αρχαία νεκρόπολη φαλαινών στη Ζώνη Diamantina. Η περιοχή, η οποία χρονολογείται πριν από περίπου 5,3 εκατομμύρια χρόνια, αποτελεί ένα από τα βαθύτερα γνωστά οικοσυστήματα «πτώσης φαλαινών» παγκοσμίως, όπως περιγράφεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
Οι ερευνητές εξηγούν ότι το φαινόμενο της «πτώσης φάλαινας» περιλαμβάνει την αρχική παραμονή του νεκρού κουφαριού στην επιφάνεια, όπου προσελκύει θηρευτές. Μετά την αποσύνθεση και την αύξηση του βάρους, το κουφάρι βυθίζεται στον πυθμένα του ωκεανού, αποτελώντας πηγή ζωής για οργανισμούς των μεγάλων βαθών.
Η ανακάλυψη αυτή, στη Ζώνη Diamantina, η οποία ονομάστηκε από το αυστραλιανό ωκεανογραφικό πλοίο HMAS Diamantina, πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2023. Διενεργήθηκε κατά τη διάρκεια αποστολής με το βαθυσκάφος Fendouzhe, υπό την ηγεσία του Xiaotong Peng από την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών.
Οι ερευνητές εντόπισαν εκτεταμένους σκελετούς και απολιθώματα φαλαινών, μερικώς ενταφιασμένα στα ιζήματα του πυθμένα. Ακολούθησαν 32 επιπλέον καταδύσεις, οι οποίες οδήγησαν στη χαρτογράφηση μιας περιοχής μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων, σε βάθη που κυμαίνονται από 4.200 έως 7.000 μέτρα. Συνολικά καταγράφηκαν 481 φάλαινες, εκ των οποίων 476 ήταν απολιθώματα και πέντε αποτελούσαν ενεργές «πτώσεις φαλαινών».
Οι ενεργές αυτές τοποθεσίες παρουσίαζαν πλούσια βιοποικιλότητα, φιλοξενώντας οργανισμούς όπως μέδουσες, οφιουρίδες και σκουλήκια που τρυπούν τα οστά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πολλά από αυτά τα είδη ενδέχεται να είναι άγνωστα μέχρι σήμερα.
Από τα 43 απολιθώματα που ανακτήθηκαν, αναγνωρίστηκαν πέντε είδη ζιφιών (ραμφοφαλαινών), συμπεριλαμβανομένων των Mesoplodon bowdoini και Mesoplodon layardii, τα οποία εξακολουθούν να ζουν στην περιοχή. Παράλληλα, εντοπίστηκε μία φάλαινα σέι (Balaenoptera borealis), το τρίτο μεγαλύτερο είδος φάλαινας παγκοσμίως.
Το μεγαλύτερο κουφάρι, μήκους πέντε μέτρων, αντιστοιχούσε σε ρυγχοφάλαινα της Ανταρκτικής, η ταυτοποίηση της οποίας έγινε μέσω χαρακτηριστικού οστού αυτιού και γενετικής ανάλυσης. Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε επίσης ένα νέο, εξαφανισμένο είδος, το οποίο ονομάστηκε Pterocetus diamantinae. Η ισοτοπική χρονολόγηση αποκάλυψε ότι τα αρχαιότερα απολιθώματα στην περιοχή χρονολογούνται πριν από περίπου 5,3 εκατομμύρια χρόνια.
Ένα κεντρικό ερώτημα για τους ερευνητές αφορούσε τον τρόπο σχηματισμού αυτής της εκτεταμένης «νεκρόπολης». Φαίνεται ότι η μορφολογία της Ζώνης Diamantina, με το χαρακτηριστικό σχήμα V, λειτούργησε ως φυσικός αγωγός που κατεύθυνε τα κουφάρια των φαλαινών προς τον πυθμένα. Επιπροσθέτως, η παρουσία πολλών ειδών ζιφιών που καταδύονται σε μεγάλα βάθη στην περιοχή συνέβαλε στον σχηματισμό της.
Η εν λόγω ανακάλυψη διευρύνει σημαντικά τη γνώση σχετικά με τα οικοσυστήματα των «πτώσεων φαλαινών» και προσφέρει νέα δεδομένα για την εξέλιξη των ζιφιών από την Πλειόκαινο εποχή μέχρι σήμερα. Συγχρόνως, υπογραμμίζει το πλήθος των άγνωστων στοιχείων που παραμένουν στα απρόσιτα βάθη των ωκεανών.
