Τα συμβατικά πολεμικά πλοία του Ιράν μπορεί να έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές, αλλά οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η πραγματική ναυτική δύναμή του ποτέ δεν έγκειται αποκλειστικά στα παραδοσιακά σκάφη.
Η ικανότητα του Ιράν να απειλεί εμπορικά πλοία στο Στενό του Ορμούζ οφείλεται σε μια ποικιλία φθηνών, μη συμβατικών πολεμικών συστημάτων. Αυτά περιλαμβάνουν drones, ναρκοθέτες και μικρά επιθετικά σκάφη, τα οποία είναι δύσκολα ανιχνεύσιμα από τα συμβατικά ναυτικά μέσα.
Ο ρόλος του «στόλου κουνουπιών»
Αυτά τα ασύμμετρα στρατηγικά στοιχεία, που ονομάστηκαν «στόλος κουνουπιών» από στρατιωτικούς αναλυτές, δημιουργούν σοβαρές προκλήσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες στην προσπάθεια τους να ελέγξουν την κατάσταση σε μια εκτενή θαλάσσια περιοχή.
Πράγματι, πρόκειται για μια μορφή θαλάσσιου ανταρτοπολέμου. Η γεωγραφία ευνοεί το Ιράν, δεδομένου ότι είναι η μοναδική δίοδος για τα πλοία που πρέπει να διασχίσουν το Στενό του Ορμούζ.
Ο ανώτερος ερευνητής του Royal United Services Institute for Defence (RUSI), Σίντχαρτ Καουσάλ, δηλώνει ότι «ο αριθμός των πολεμικών πλοίων που θα απαιτούνταν για την προστασία της εμπορικής ναυτιλίας στο Ορμούζ θα ήταν πολύ σημαντικός», προσθέτοντας ότι αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά απαιτητικό σε πόρους.
Ιστορικό και στρατηγική
Η χρήση μικρών σκαφών από τους Φρουρούς της Επανάστασης δεν είναι νέο φαινόμενο. Ιδιοποιηθήκαν αυτήν την προσέγγιση από τη δεκαετία του 1980, μετά την έντονη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του ιρανικού ναυτικού το 1988. Εκτοτε, το τακτικό Ιρανικό Ναυτικό λειτουργεί περισσότερο ως διακοσμητική δύναμη, ενώ τα ασύμμετρα στοιχεία διατηρούν τη στρατηγική τους σημασία.
Αυτά τα μικρά σκάφη και τα θαλάσσια drones παραμένουν «χαμηλού προφίλ», λόγω της εγγύτητάς τους στην ίσαλο γραμμή, γεγονός που καθιστά τη ραντεβούς τους ανίχνευση δύσκολη.
Πολυπλοκότητα και τεχνολογία
Η ιρανική στρατηγική περιλαμβάνει ακόμα και την ανάπτυξη πολιτικών σκαφών, όπως αλιευτικά, για μυστικές δραστηριότητες όπως η ναρκοθέτηση, προσθέτοντας ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στις καταστάσεις παρακολούθησης.
Όπως αναφέρει η έκθεση του Ινστιτούτου Hudson της Ουάσινγκτον, «αυτή η αρχιτεκτονική έχει σχεδιαστεί για να επιβάλλει τριβές και φθορά, αντί να επιδιώκει μια καθοριστική νίκη».
Οι Φρουροί της Επανάστασης κατασκευάζουν σκάφη οικονομικά προσιτά, έτσι ώστε να παρακάμπτουν τις κυρώσεις και να μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν σε περίοδο πολέμου.
Αυτή η στρατηγική επιτρέπει στο Ιράν να καθιστά επικίνδυνα άλλα πλοία με χαμηλό κόστος, θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία.
Αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών
Αν και κάποιες από τις απειλές του Ιράν μπορούν να αντιμετωπιστούν πιο εύκολα από το Ναυτικό των ΗΠΑ, όπως οι νάρκες και τα μικρά υποβρύχια, οι προκλήσεις παραμένουν σοβαρές. Αυτά τα μίνι υποβρύχια τείνουν να δρουν από γνωστά λιμάνια, διευκολύνοντας τη στόχευση από τις ΗΠΑ, όπως εξηγεί ο Καουσάλ.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ διαθέτουν μη επανδρωμένα υποθαλάσσια σκάφη ικανά να εντοπίζουν νάρκες, αλλά η διαδικασία εξασφάλισης μιας ολόκληρης ναυτιλιακής διαδρομής είναι χρονοβόρα και επίπονη.
Η πολυδιάστατη στρατηγική του Ιράν περιλαμβάνει επίσης έκτοξεα πυραύλων, καλά κρυμμένων στις αγριεύσιδες ακτές της χώρας, και με τόση μεγάλη ακτογραμμή, οι απειλές εκτείνονται πολύ πέρα από τα Στενά του Ορμούζ.
