Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κρίση: συνεργασία ή ρευστοποίηση; Ένα εσωτερικό δίλημμα με «πόλους» τον Καρτερό και τον Κοτζιά, δύο αντικρουόμενες στρατηγικές και παρασκήνιο που κρίνει την επόμενη μέρα στον προοδευτικό χώρο.
Η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής έγινε σε μια από τις πιο κρίσιμες πολιτικές στιγμές για την προοδευτική αντιπολίτευση, καθώς τίθεται ανοιχτά αν το αύριο θα χτιστεί πάνω στη συνεργασία ή σε μια λογική πολιτικής ρευστοποίησης που απειλεί να διαλύσει τον χώρο. Το άρθρο του Θανάση Καρτερού στην «Εφ.Συν.» ότι «ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά έχουν τελειώσει» και ότι «τίποτε δεν θα μείνει ίδιο στην Αριστερά» ξεπέρασε τα όρια μιας ψύχραιμης ανάλυσης και διάβασε από πολλούς ως υπόμνημα αποσύνθεσης των σημερινών κομματικών σχημάτων.
Όταν εμφανίζεται ως δεδομένο ότι το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς πρέπει πρώτα να αποδυναμωθεί ή να θεωρηθεί εξαντλημένο για να γεννηθεί κάτι νέο, τότε δεν μιλάμε απλώς για ιδεολογική αναζήτηση αλλά για πολιτικό σχεδιασμό που δεν τιμά ούτε τον χώρο, ούτε την ιστορία του, ούτε όσους τον κράτησαν όρθιο τα δύσκολα χρόνια. Απέναντι σε αυτή τη γραμμή, η παρέμβαση του Νίκου Κοτζιά αποκτά ιδιαίτερο βάρος: ο επικεφαλής του ΠΡΑΤΤΩ, με επιστολή προς τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, ζητά όχι διάλυση αλλά άμεση συγκρότηση μετώπου συνεργασίας και κοινή παρουσία όλων των δυνάμεων στο κοινοβούλιο.
Η επιστολή δεν απαντά μόνο στην κοινωνική ανάγκη για ισχυρή, αξιόπιστη αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και σε όσους βλέπουν τη σημερινή κρίση ως ευκαιρία εσωτερικής εκκαθάρισης και ανακύκλωσης προσώπων. Το δίλημμα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρο: συνεργασία ή ρευστοποίηση; Πρόταση Κοτζιά ή διάλυση αλά Καρτερός; Ο προοδευτικός κόσμος δεν αντέχει άλλους κατακερματισμούς – ζητά πολιτική ωριμότητα, συνεννόηση και καθαρές πρωτοβουλίες.

