Πώς η Ουάσινγκτον γκρεμίζει τη συμμαχική της ασπίδα
Δεν υπήρξε χειρότερη εικόνα για τον ντόπιο αραβικό πληθυσμό από το να παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση την εγκατάλειψη των αμερικανικών βάσεων στην χώρα τους από τους Αμερικανούς, την στιγμή που τους χρειάζονταν, όταν έπεφταν βροχή οι ιρανικές βόμβες!
Η ρητορική του Ντόναλντ Τράμπ προσπαθεί εναγωνίως να «πουλήσει» τον πόλεμο στο Ιράν ως μια επικείμενη, εύκολη νίκη. Η πραγματικότητα, ωστόσο, στο γεωπολιτικό πεδίο μαρτυρά κάτι εντελώς διαφορετικό: έναν στρατηγικό αυτοχειριασμό. Η Ουάσινγκτον δεν πολεμά απλώς το Ιράν· γκρεμίζει συθέμελα την ίδια της την επιρροή στη Μέση Ανατολή, προδίδοντας την εμπιστοσύνη των συμμάχων της και δυναμιτίζοντας την παγκόσμια θέση της μέσα από μια σειρά ολέθριων επιλογών.
σχετικά άρθρα
Οικονομικός Στραγγαλισμός και η Πορεία προς τον Γ’ Παγκόσμιο
Η πιο εξόφθαλμη απόδειξη αυτής της καταστροφικής πορείας είναι η διαχείριση των Στενών του Ορμούζ. Κλείνοντας ουσιαστικά τη σημαντικότερη αρτηρία μεταφοράς πετρελαίου παγκοσμίως, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέφεραν ένα συντριπτικό πλήγμα στους στενότερους εταίρους τους. Με την Ιαπωνία να εξαρτάται κατά 72% από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, τη Νότια Κορέα κατά 65% και την Ινδία κατά 50%, η αμερικανική απόφαση αποτελεί ωμή οικονομική δολιοφθορά.
Ο πανικός έχει ήδη κυριεύσει τις αγορές, καθώς οι διεθνείς ασφαλιστικές εταιρίες διαμηνύουν στα δεξαμενόπλοια: «Αν περάσετε από τα στενά, δεν μπορούμε να σας ασφαλίσουμε». Το παράδοξο; Μέχρι στιγμής, οι Ιρανοί επιτρέπουν στρατηγικά την ασφαλή διέλευση μόνο στα κινεζικά δεξαμενόπλοια. Η παγίδα είναι στημένη και το επόμενο, εφιαλτικό βήμα μοιάζει προδιαγεγραμμένο: μια ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ ότι το αμερικανικό ναυτικό θα σταματά και θα κάνει ρεσάλτο στα πλοία που κατευθύνονται προς την Κίνα. Παίζοντας με τη φωτιά στα Στενά, η Ουάσινγκτον δεν επιβάλλει απλώς κυρώσεις, αλλά μας βάζει σε τροχιά προετοιμασίας για τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Αυτοεκπληρούμενη Πυρηνική Προφητεία
Το απόλυτο άλλοθι της Δύσης για αυτόν τον πόλεμο ήταν η αποτροπή ενός πυρηνικού Ιράν. Όμως, η πραγματικότητα της αμερικανικής επέμβασης φέρνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, τρομοκρατώντας τους περιφερειακούς συμμάχους. Σύμφωνα με αναλυτές, η Τεχεράνη κατέχει ήδη επαρκή ποσότητα ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60% και θα μπορούσε, αν το αποφάσιζε, να κατασκευάσει την πρώτη της πυρηνική βόμβα σε περίπου 10 εβδομάδες.
Αυτό που συγκρατούσε το Ιράν ήταν η θρησκευτική φετβά του Χαμενεΐ και του διαδόχου του ενάντια στα πυρηνικά όπλα. Αν οι αμερικανικές βόμβες καταφέρουν να ανατρέψουν το καθεστώς και φέρουν στην εξουσία μια νέα, κοσμική και εθνικιστική κυβέρνηση, το πρώτο πράγμα που θα κάνει η νέα ηγεσία, βλέποντας τη χώρα της ερειπωμένη, είναι να κατασκευάσει άμεσα πυρηνικά όπλα για να διασφαλίσει την επιβίωσή της. Πολεμώντας για να σταματήσουν τη βόμβα, οι ΗΠΑ ουσιαστικά εγγυώνται τη δημιουργία της.
Το Κουρδικό Σχέδιο και η Αποξένωση της Τουρκίας
Την ίδια ώρα, η στρατιωτική αδυναμία των ΗΠΑ να πραγματοποιήσουν μια συμβατική απόβαση, οδηγεί σε σπασμωδικές και άκρως επικίνδυνες κινήσεις. Αδυνατώντας να χρησιμοποιήσουν αμερικανικά στρατεύματα, η CIA σε στενή συνεργασία με τη Mossad, προσπαθεί να οργανώσει τους Κούρδους της Συρίας και του βόρειου Ιράκ για μια κοινή χερσαία εισβολή στο βόρειο Ιράν.
Ο απώτερος σκοπός –η δημιουργία ενός «Κουρδιστάν» που θα λειτουργεί ως ισραηλινό και αμερικανικό κράτος-μαριονέτα– αποτελεί την απόλυτη κόκκινη γραμμή για την Άγκυρα. Αν υπάρχει ένα ζήτημα στο οποίο η Τουρκία και το Ιράν συμφωνούν απόλυτα, είναι η αποτροπή ενός τέτοιου σεναρίου εις βάρος των εδαφών τους. Η Ουάσιγκτον, στην προσπάθειά της να πλήξει την Τεχεράνη, σπρώχνει μια χώρα-κλειδί του ΝΑΤΟ, την Τουρκία, κατευθείαν στην αγκαλιά του Ιράν.
Η Κατάρρευση της Ασπίδας και το Παγκόσμιο Ντόμινο
Το τελικό χτύπημα στη συμμαχική εμπιστοσύνη δίνεται από την εικόνα των κατεστραμμένων αμερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή. Τα αραβικά κράτη που φιλοξενούσαν αμερικανικές δυνάμεις με αντάλλαγμα την προστασία τους, βλέπουν τώρα τα εδάφη τους να δέχονται πλήγματα και τα πανάκριβα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας να αποδεικνύονται τρύπια. Δεν υπήρξε χειρότερη εικόνα για τον ντόπιο Αραβικό πληθυσμό από το να παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση την εγκατάλειψη των αμερικανικών βάσεων στην χώρα τους από τους Αμερικανούς, την στιγμή που τους χρειάζονταν, όταν έπεφταν βροχή οι Ιρανικές βόμβες!
Οι συνέπειες ξεπερνούν τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Όταν η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία βλέπουν την Ουάσιγκτον να θυσιάζει με τόση ευκολία την παγκόσμια οικονομία, να αποτυγχάνει να προστατεύσει τις βάσεις της και να παίζει παιχνίδια πολέμου με την Κίνα μέσω των Στενών του Ορμούζ, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: Γιατί να συνεχίσουν να εμπιστεύονται την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα δικά τους εδάφη; Το τελικό αποτέλεσμα αυτού του πολέμου δεν θα είναι η πτώση του Ιράν, αλλά η απομόνωση της Αμερικής από τους ίδιους τους συμμάχους της.