Στο σημερινό μας «Αλφαβητάρι» ανοίγουμε τις κλειστές πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου και αποκαλύπτουμε το απόλυτο ρωμαϊκό όργιο. Παράλληλα κέντρα εξουσίας, συντροφικά μαχαιρώματα, αλλοιωμένες πληροφορίες και ένας πρωθυπουργός που πνίγεται στο micromanagement, προσπαθώντας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα του διαλυμένου επιτελικού κράτους!
σχετικά άρθρα
Αποσυντονισμός και πλήρης διοικητική αστάθεια κυριαρχούν στο Μέγαρο Μαξίμου, με το πολυδιαφημισμένο επιτελικό κράτος να δείχνει πλέον βαριά, μη αναστρέψιμα σημάδια απόλυτης κόπωσης.
Βγήκαν τα μαχαίρια στους διαδρόμους της εξουσίας, καθώς η κεντρική γραμμή διακυβέρνησης έχει αποδυναμωθεί πλήρως, αφήνοντας χώρο σε άτυπες, ανεξέλεγκτες ομάδες επιρροής.
Γκάφες απανωτές εκθέτουν καθημερινά την κυβέρνηση, η οποία εμφανίζεται να τρέχει πανικόβλητη πίσω από τις εξελίξεις, λειτουργώντας αποκλειστικά και μόνο με όρους πυροσβεστικής.
Διαρροές και παραπολιτικά σχόλια δίνουν και παίρνουν προς τα φιλικά μέσα ενημέρωσης, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά τοξικό κλίμα εσωστρέφειας και βαθιάς καχυποψίας μεταξύ κορυφαίων στελεχών.
Εγκλωβισμένος μοιάζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αφού οι αυλικοί του φροντίζουν να του μεταφέρουν μια απολύτως αλλοιωμένη και παραμορφωμένη εικόνα της σκληρής κοινωνικής πραγματικότητας.
Ζημιά τεράστια προκαλείται στη λήψη αποφάσεων, αφού ο σκληρός εσωτερικός ανταγωνισμός παραλύει κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία, μετατρέποντας το Μαξίμου σε πεδίο καθημερινών, αδυσώπητων συγκρούσεων.
Η υπόθεση Λαζαρίδη αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διάλυσης, με την έλλειψη συντονισμού να οδηγεί σε πρωτοφανή σύγχυση και ολέθριες, καθυστερημένες αντιδράσεις.
Θολό παραμένει το τοπίο για το ποιος πραγματικά κάνει κουμάντο, αφού τα πολλαπλά κέντρα εξουσίας λειτουργούν με σκανδαλώδη αυτονομία, αγνοώντας προκλητικά την κεντρική ιεραρχία.
Ισορροπίες τρόμου προσπαθεί να κρατήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αναλαμβάνοντας προσωπικά το εντατικό micromanagement, μια πρακτική όμως που τον αποσπά επικίνδυνα από τον θεσμικό του ρόλο.
Κουκούλωμα σοβαρών υποθέσεων, όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές και τα Τέμπη, επιχειρείται συστηματικά, αλλά η έλλειψη σχεδίου οδηγεί σε νέες, απανωτές και καταστροφικές αστοχίες.
Λάθος μηνύματα φτάνουν διαρκώς στο ανώτατο επίπεδο, καθώς οι διάφορες φατρίες φιλτράρουν τις πληροφορίες μέσα από το δικό τους, στενό και ιδιοτελές πολιτικό πρίσμα.
Μεταβολές και καρατομήσεις στελεχών έγιναν το προηγούμενο διάστημα, με βαριά ονόματα να απομακρύνονται από τον στενό πυρήνα, χωρίς όμως να λυθεί το δομικό πρόβλημα.
Νέα πρόσωπα και παλιοί γνώριμοι συνεχίζουν να κινούν τα νήματα, διατηρώντας τα δίκτυά τους ζωντανά και επηρεάζοντας υπογείως την καθημερινή, κυβερνητική πολιτική ατζέντα.
Ξεκάθαρο πρόβλημα εντοπίζεται στον ρόλο του Άκη Σκέρτσου, ο οποίος συγκεντρώνει τα περισσότερα πυρά, αν και όλοι γνωρίζουν πως το ζήτημα δεν είναι απλώς προσωποκεντρικό.
Ομάδες επιρροής λειτουργούν ως κανονικά παραμάγαζα μέσα στην έδρα της κυβέρνησης, υπονομεύοντας η μία την άλλη και δυναμιτίζοντας διαρκώς την εικόνα της γαλάζιας παράταξης.
Πληροφορίες αλλοιωμένες, μισές αλήθειες και στοχευμένα ψέματα σερβίρονται καθημερινά στο πρωθυπουργικό γραφείο, κρατώντας τον ηγέτη αποκομμένο από την οργή που βράζει στην κοινωνία.
Ρήγματα βαθιά και αγεφύρωτα έχουν προκληθεί στην κορυφή της πυραμίδας, μετατρέποντας το κάποτε καλοκουρδισμένο επιτελικό κράτος σε ένα απέραντο, σκοτεινό και επικίνδυνο βυζαντινό παλάτι.
Σταθερή παρουσία στον σκληρό πυρήνα διατηρούν συγκεκριμένοι, έμπιστοι συνεργάτες, οι οποίοι όμως δείχνουν πλέον ανήμποροι να ελέγξουν το εκρηκτικό μείγμα της εσωτερικής, κυβερνητικής σήψης.
Τελική απόφαση για δραστικές λύσεις περιμένουν άπαντες, αφού η κατάσταση έχει φτάσει στο απόλυτο απροχώρητο και η πολυπόθητη αποτελεσματικότητα έχει πάει οριστικά περίπατο.
Υποβάθμιση της διαχείρισης κρίσεων παρατηρείται σε όλα τα επίπεδα, με την κυβέρνηση να αδυνατεί να προλάβει το παραμικρό, τρέχοντας διαρκώς πίσω από τα γεγονότα.
Φαίνεται πως ο κύκλος του περίφημου «επιτελικού κράτους» κλείνει άδοξα, συνθλιμμένος κάτω από το ασήκωτο βάρος των εσωτερικών αντιφάσεων και των ατελείωτων προσωπικών φιλοδοξιών.
Χάθηκε η μπάλα και το ξέρουν, γι’ αυτό και οι διαρροές προς τον Τύπο έχουν πάρει τη μορφή ανοιχτού, ανελέητου πολέμου αλληλοεξόντωσης των παρατρεχάμενων.
Ψάχνουν τον από μηχανής θεό για να καθαρίσει την κόπρος του Αυγείου, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης διστάζει ακόμα να πάρει τα μεγάλα, πολιτικά ρίσκα.
Ωμή αλήθεια: Το σχοινί έχει τεντωθεί επικίνδυνα, και όπως λένε στους διαδρόμους του Μαξίμου, ό,τι δεν λύνεται με συζήτηση, στο τέλος απλώς κόβεται βίαια!
