Το τσίμπημα από δράκαινα ή σκορπίνα χρήζει άμεσης φροντίδας
Το τσίμπημα από δράκαινα ή σκορπίνα χρήζει άμεσης φροντίδας
Το τσίμπημα απο σκορπίνα ή της δράκαινα ενδέχεται να προκαλέσει έντονο και αιφνίδιο πόνο κατά τη διάρκεια παραμονής στη θάλασσα. Τα εν λόγω δηλητηριώδη ψάρια εντοπίζονται στα ύδατα της Μεσογείου.
σχετικά άρθρα
Πέραν του πόνου, το τσίμπημα από τα δηλητηριώδη αγκάθια τους συνεπάγεται οίδημα και ερεθισμό στο δέρμα. Ο πόνος αποδίδεται στα σκληρά τους αγκάθια, ενώ ο ερεθισμός στην παρουσία δηλητηρίου. Παρόλο που ελάχιστα περιστατικά θεωρούνται απειλητικά για τη ζωή, κρίνεται απαραίτητη η άμεση φροντίδα, η οποία περιλαμβάνει τον καθαρισμό του τραύματος και την παροχή πρώτων βοηθειών.
Για την αντιμετώπιση του τσιμπήματος σκορπίνας, αναφέρεται η χρήση επιθέματος υπερμαγγανικού καλίου για την εξουδετέρωση του δηλητηρίου. Στην περίπτωση τσιμπήματος δράκαινας, συνιστάται είτε το ξέπλυμα του σημείου του νύγματος με παγωμένο νερό είτε η βύθισή του σε ζεστό νερό, προκειμένου να διαλυθεί το δηλητήριο. Σε κάθε περίπτωση, η αναζήτηση ιατρικής βοήθειας συνιστάται για έντονα συμπτώματα ή/και βαθιά πληγή.
Περιοχές Εντοπισμού
Οι σκορπίνες διαβιούν κοντά στον βυθό, ανάμεσα σε βράχια ή εντός κοιλοτήτων. Συχνά καμουφλαρισμένες, παραμένουν ακίνητες σε βραχώδεις ή φυκώδεις περιοχές, καθώς και σε μικτούς παράκτιους βυθούς. Λόγω της ικανότητάς τους για καμουφλάζ, οι περισσότεροι τραυματισμοί συμβαίνουν όταν κάποιος αγγίζει βράχους, κινείται σε πετρώδεις περιοχές ή χειρίζεται προσφάτως αλιευθέντα ψάρια. Το σώμα τους είναι πεπιεσμένο, με ογκώδες κεφάλι και πολλά πτερύγια. Διακρίνονται από το έντονο κόκκινο χρώμα τους και τον μεγάλο αριθμό των αγκαθωτών τους πτερυγίων.
Οι δράκαινες, από την άλλη πλευρά, διαθέτουν μικρό κεφάλι με μικρά δόντια κεκλιμένα προς τα άνω. Συνήθως απαντώνται σε σκούρο κίτρινο χρώμα με γκρίζες αποχρώσεις από τη ράχη και πάνω, με λίγο λευκό στην κοιλιά – αυτές οι αποχρώσεις τις βοηθούν να κρύβονται στην άμμο, αφήνοντας εκτεθειμένα μόνο τα μάτια τους και το ραχιαίο πτερύγιο. Ζουν τόσο σε βαθιά όσο και σε ρηχά νερά, προτιμώντας αμμώδεις, λασπώδεις ή χαλικώδεις βυθούς, γεγονός που τις καθιστά δυνητικό κίνδυνο για κολυμβητές και παιδιά, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν περπατούν στα ρηχά. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση τσιμπημάτων ή άλλων έκτακτων περιστατικών, επισκεφθείτε την κατηγορία Υγεία.
