Στην άκρη του κόσμου, σε μια χώρα με περισσότερα πρόβατα από ανθρώπους, ένας από τους ισχυρότερους άνδρες της Silicon Valley έχτισε μια έξοδο κινδύνου. Δεν πρόκειται για εξοχική κατοικία, ούτε για φορολογικό καταφύγιο, αλλά για ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης. Το 2011, ένας δισεκατομμυριούχος εξασφάλισε αθόρυβα την υπηκοότητα της Νέας Ζηλανδίας, αφού πέρασε μόλις λίγες ημέρες στη χώρα. Μια νομική «πίσω πόρτα», μια γεωπολιτική σωσίβια λέμβος στο τραχύ έδαφος του Νότιου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, ο Peter Thiel κατέχει μια τεράστια ιδιωτική έκταση, απομακρυσμένη και μακριά από τα κέντρα εξουσίας.
σχετικά άρθρα
Ενώ οι περισσότεροι κροίσοι αγοράζουν γιοτ, ο Thiel εξασφάλισε κάτι πιο στρατηγικό: ένα γεωπολιτικό συμβόλαιο ασφάλισης. Η επένδυση που του άνοιξε αυτόν τον δρόμο ανήλθε σε περίπου 7 εκατομμύρια δολάρια σε τοπικά περιουσιακά στοιχεία, με αποκορύφωμα ένα κτήμα 477 στρεμμάτων κοντά στη λίμνη Wanaka. Όταν τα μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν τη συμφωνία το 2017, ξέσπασε εθνικό σκάνδαλο, με τους πολιτικούς να κάνουν λόγο για «υπηκοότητα προς πώληση». Όμως ο Thiel είχε ήδη πετύχει τον στόχο του: ένα νόμιμο καταφύγιο στην πιο σταθερή δημοκρατία του κόσμου.
Η Στρατηγική της Αντίθεσης και η Σκακιέρα
Γιατί ένας άνθρωπος που βοήθησε στην οικοδόμηση του ψηφιακού μέλλοντος προετοιμάζεται για την κατάρρευση του φυσικού; Τι βλέπει που οι άλλοι αγνοούν; Ο Thiel είναι μια από τις πιο πολωτικές προσωπικότητες της Silicon Valley. Για κάποιους, ένας οραματιστής ιδιοφυΐα· για άλλους, ο σκιώδης χρηματοδότης κινημάτων που αμφισβητούν τους φιλελεύθερους δημοκρατικούς κανόνες. Αυτό δεν είναι φόβος. Είναι στρατηγική.
Για δεκαετίες, ο Thiel ποντάρει στο ίδιο πράγμα: ποντάρετε ενάντια στη συναίνεση, ενάντια στο πλήθος, ενάντια στο ίδιο το σύστημα. Για να κατανοήσουμε γιατί έχτισε ένα φρούριο στην άκρη της γης, πρέπει να επιστρέψουμε σε μια παιδική ηλικία συνεχών μετακινήσεων. Γεννημένος στη Φρανκφούρτη, άλλαξε ηπείρους πριν καν προλάβει να κάνει φίλους. Σε αυτή την απομόνωση, βρήκε μια γλώσσα που δεν απαιτούσε διαβατήριο: το σκάκι. Στη σκακιέρα, οι κανόνες δεν άλλαζαν ανάλογα με τη χώρα. Εκεί έμαθε ότι η συναίνεση του πλήθους είναι συνήθως ένας αντιπερισπασμός.
Η «Μαφία» του PayPal και το Τέλος του Ανταγωνισμού
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στο Στάνφορντ, ο Thiel είδε το πανεπιστήμιο ως ένα εργοστάσιο συμμόρφωσης. Εκεί γεννήθηκε η επενδυτική του μεθοδολογία: Εντοπίστε τι θεωρεί το πλήθος ιερό και αμφισβητήστε το. Μετά από μια σύντομη και απογοητευτική θητεία σε κορυφαία δικηγορική εταιρεία της Wall Street, συνειδητοποίησε ότι ο ανταγωνισμός είναι για τους χαμένους.
Τον Δεκέμβριο του 1998, συνίδρυσε την Confinity, η οποία αργότερα λάνσαρε το PayPal. Η ανάπτυξη ήταν εκρηκτική, αλλά όχι οργανική. Κυριολεκτικά αγόραζαν τους χρήστες τους, προσφέροντας 10 δολάρια για κάθε εγγραφή. Παρά την τρομακτική απώλεια μετρητών, ο Thiel είχε υπολογίσει ότι κάθε χρήστης άξιζε πολύ περισσότερα σε βάθος χρόνου. Μετά τη συγχώνευση με την X.com του Elon Musk και την εξαγορά από το eBay για 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια, γεννήθηκε η «PayPal Mafia». Μια ομάδα που δημιούργησε εταιρείες αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων (Tesla, YouTube, LinkedIn, Yelp). Αυτό δεν ήταν απλώς μια εταιρεία· ήταν το πιο ισχυρό επιχειρηματικό καρτέλ στην ιστορία της τεχνολογίας.
Facebook: Η Μηχανή του Μιμητικού Φθόνου
Μετά το PayPal, ο Thiel εφάρμοσε τη θεωρία του René Girard για τη μιμητική επιθυμία. Η θεωρία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν έχουν πρωτότυπες επιθυμίες, αλλά επιθυμούν ό,τι επιθυμούν οι άλλοι. Τον Αύγουστο του 2004, ενώ όλοι οι επενδυτές απέρριπταν το Facebook ως έναν απλό φοιτητικό κατάλογο, ο Thiel είδε την τέλεια μιμητική μηχανή.
Το Facebook δεν πουλούσε διασύνδεση· πουλούσε φθόνο και σύγκριση. Η επένδυση των 500.000 δολαρίων του απέφερε τελικά πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Ήταν η μεγαλύτερη απόδοση στην ιστορία των επιχειρηματικών κεφαλαίων. Ωστόσο, ο ίδιος θεωρεί το γεγονός ότι πούλησε τις μετοχές του το 2012 ως το μεγαλύτερο λάθος του, καθώς σήμερα η αξία τους θα ήταν πολλαπλάσια.
Palantir: O Big Brother της Εξουσίας
Το 2003, ο Thiel ίδρυσε την Palantir Technologies, χρησιμοποιώντας τους αλγορίθμους κατά της απάτης του PayPal για την εθνική ασφάλεια. Με χρηματοδότηση από τον επενδυτικό βραχίονα της CIA, η Palantir δημιούργησε λογισμικό που μπορεί να βρίσκει μοτίβα σε τεράστια, ασύνδετα δεδομένα. Το όνομά της προέρχεται από τις «μαγικές σφαίρες» του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών που επιτρέπουν στον κάτοχό τους να βλέπει τα πάντα.
Το λογισμικό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον εντοπισμό του Οσάμα μπιν Λάντεν και χρησιμοποιείται από το FBI, το DoD και μεγάλες πολυεθνικές. Παρά την ελευθεριακή του ρητορική, ο Thiel έχτισε το «Πανοπτικόν»: ένα σύστημα που δίνει στις κυβερνήσεις άνευ προηγουμένου δυνατότητες παρακολούθησης και ελέγχου. Για τους επικριτές του, είναι ο αρχιτέκτονας του κράτους επιτήρησης.
Πολιτική ως Επένδυση και το Τελικό Σύνορο
Το 2016, ο Thiel έκανε άλλη μια κίνηση ενάντια στη συναίνεση: στήριξε τον Donald Trump. Αυτό δεν ήταν μόνο ιδεολογία, αλλά βελτιστοποίηση χαρτοφυλακίου. Με επενδύσεις άνω των 40 εκατομμυρίων δολαρίων σε υποψηφίους όπως ο J.D. Vance, ο Thiel εφαρμόζει το μοντέλο του Venture Capital στην πολιτική. Στόχος του είναι η πρόσβαση στην εξουσία που μπορεί να προστατεύσει και να γιγαντώσει τις εταιρείες του.
Σήμερα, ο Peter Thiel στρέφει το βλέμμα του στο τελευταίο σύνορο: τον θάνατο. Για εκείνον, η θνητότητα είναι ένα πρόβλημα μηχανικής που περιμένει τη λύση του. Επενδύει στη μακροζωία και την τεχνολογία, όχι για να σώσει τον κόσμο, αλλά για να τον επιζήσει. Στην άκρη του κόσμου, στο καταφύγιό του, ο αρχιτέκτονας του μέλλοντος περιμένει την ημέρα που το σύστημα που ο ίδιος βοήθησε να χτιστεί, δεν θα μπορεί πλέον να κρατηθεί όρθιο.
