Η μεγαλύτερη απάτη των Ολυμπιακών Αγώνων: Το κόλπο της Μάριον Τζόουνς με τα εξελιγμένα αναβολικά που την έστειλε στη φυλακή
Η άνοδος της Μάριον Τζόουνς δεν ήταν τυχαία, αλλά το αποτέλεσμα ενός προσεκτικά σχεδιασμένου πλάνου που περιελάμβανε μερικά από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα του στίβου
Τον Σεπτέμβριο του 2000, ο πλανήτης παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα μια γυναίκα που έμοιαζε να έχει έρθει από άλλον πλανήτη. Στο στάδιο του Σίδνεϊ, η Μάριον Τζόουνς δεν έτρεχε απλώς, κυριαρχούσε. Με το αφοπλιστικό της χαμόγελο, την ακλόνητη αυτοπεποίθηση και μια σωματική διάπλαση που συνδύαζε την απόλυτη δύναμη με την κομψότητα, η Αμερικανίδα σπρίντερ έγινε το πρόσωπο των Ολυμπιακών Αγώνων.
σχετικά άρθρα
Η υπόσχεσή της να κατακτήσει πέντε χρυσά μετάλλια φάνταζε ως το απόλυτο στοίχημα με την ιστορία. Αν και τελικά η συγκομιδή της σταμάτησε στα τρία χρυσά και δύο χάλκινα, η Τζόουνς επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως εθνική ηρωίδα, μια αθλήτρια-σύμβολο που είχε καταφέρει να ξεπεράσει τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Ωστόσο, κάτω από τη λάμψη του χρυσού και τα εκατομμύρια δολάρια των χορηγών, κρυβόταν ένα σκοτεινό μυστικό που θα χρειαζόταν επτά χρόνια για να αποκαλυφθεί, γκρεμίζοντας με πάταγο ένα από τα πιο προσοδοφόρα οικοδομήματα του παγκόσμιου αθλητισμού.
Η κατασκευή μιας ανίκητης ψευδαίσθησης
Η άνοδος της Μάριον Τζόουνς δεν ήταν τυχαία, αλλά το αποτέλεσμα ενός προσεκτικά σχεδιασμένου πλάνου που περιελάμβανε μερικά από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα του στίβου. Περιτριγυρισμένη από ανθρώπους όπως ο προπονητής Τρέβορ Γκράχαμ και ο τότε σύζυγός της και σφαιροβόλος, Σι Τζέι Χάντερ, η Τζόουνς βρέθηκε στο επίκεντρο μιας κουλτούρας που θεωρούσε τη νίκη ως τη μοναδική επιλογή, ανεξαρτήτως κόστους. Οι φήμες για τη χρήση απαγορευμένων ουσιών την ακολουθούσαν σαν σκιά ήδη από το Σίδνεϊ, ειδικά όταν ο Χάντερ βρέθηκε θετικός σε αναβολικά λίγο πριν την έναρξη των Αγώνων.
Η ίδια όμως παρέμενε οχυρωμένη πίσω από μια επιθετική άρνηση. Με μια στάση που άγγιζε την αλαζονεία, δήλωνε σε κάθε τόνο πως ήταν η πιο ελεγμένη αθλήτρια στον κόσμο και πως τα αποτελέσματά της ήταν προϊόν αποκλειστικά της σκληρής δουλειάς και του ταλέντου της. Αυτό που ο κόσμος δεν γνώριζε τότε, ήταν η ύπαρξη του εργαστηρίου BALCO στην Καλιφόρνια. Ο ιδρυτής του, Βίκτορ Κόντε, είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια νέα γενιά στεροειδών, όπως η ουσία “The Clear”, η οποία ήταν σχεδιασμένη να περνά κάτω από το ραντάρ των αντιντόπινγκ ελέγχων της εποχής. Η Τζόουνς δεν ήταν απλώς μια χρήστρια· ήταν το “βιτρίνα” ενός συστήματος που είχε βρει τον τρόπο να κλέβει τους κανόνες χωρίς να αφήνει ίχνη.
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κατάρρευσης
Η αρχή του τέλους ξεκίνησε με μια ανώνυμη καταγγελία και μια χρησιμοποιημένη σύριγγα που εστάλη στις αρχές, η οποία περιείχε ίχνη των νέων αυτών ουσιών. Η έρευνα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ για την υπόθεση BALCO άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Παρά το γεγονός ότι οι πράκτορες συγκέντρωναν στοιχεία, η Τζόουνς συνέχιζε να ψεύδεται, ακόμη και όταν κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον των ομοσπονδιακών αρχών το 2003. Η ειρωνεία της τύχης ήταν ότι δεν την «έκαψαν» μόνο τα εργαστηριακά αποτελέσματα, αλλά και οι άνθρωποι του στενού της περιβάλλοντος που άρχισαν να μιλούν. Η πίεση έγινε αφόρητη όταν αποκαλύφθηκε ότι η αθλήτρια είχε λάβει τις ουσίες από τον ίδιο της τον προπονητή, νομίζοντας —όπως ισχυρίστηκε αργότερα— ότι επρόκειτο για συμπλήρωμα διατροφής με λινέλαιο.
Η πτώση δεν ήταν ακαριαία, αλλά μια αργή, δημόσια αποσύνθεση. Το 2007, η Μάριον Τζόουνς δεν μπορούσε πια να τρέξει μακριά από την αλήθεια. Στις 5 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς, στάθηκε έξω από το δικαστήριο του White Plains στη Νέα Υόρκη, και με λυγμούς παραδέχθηκε ότι είχε πει ψέματα στους ερευνητές. Η ομολογία της δεν αφορούσε μόνο το ντόπινγκ, αλλά και τη συμμετοχή της σε ένα κύκλωμα απάτης και ξεπλύματος χρήματος στο οποίο εμπλεκόταν ο πρώην σύντροφός της και πατέρας του παιδιού της, ο σπρίντερ Τιμ Μοντγκόμερι.
Η τιμωρία και η ζωή μετά το σκοτάδι
Η ετυμηγορία ήταν αμείλικτη και είχε σκοπό να παραδειγματίσει. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή προχώρησε σε μια κίνηση πρωτοφανή για τα χρονικά: αφαίρεσε και τα πέντε μετάλλια από την Τζόουνς, διαγράφοντας τις επιδόσεις της από τα βιβλία της ιστορίας. Η Διεθνής Ομοσπονδία Στίβου την απέκλεισε για δύο χρόνια, αν και η ίδια είχε ήδη ανακοινώσει την απόσυρσή της μέσα σε κλίμα γενικής απαξίωσης. Όμως το βαρύτερο πλήγμα ήρθε από τη δικαιοσύνη. Τον Ιανουάριο του 2008, ο δικαστής Κένεθ Κάρας την καταδίκασε σε έξι μήνες φυλάκιση για ψευδορκία, τονίζοντας πως κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου, όσο ψηλά κι αν έχει φτάσει.
Η εικόνα της Τζόουνς να οδηγείται στις ομοσπονδιακές φυλακές του Τέξας ήταν το οριστικό τέλος μιας εποχής αθωότητας για τον στίβο. Όταν αποφυλακίστηκε, η περιουσία της είχε εξανεμιστεί σε δικηγόρους και πρόστιμα, ενώ το όνομά της είχε γίνει συνώνυμο της προδοσίας προς το φίλαθλο κοινό. Η μετέπειτα προσπάθειά της να επιστρέψει στον αθλητισμό μέσω του WNBA (μπάσκετ γυναικών) ήταν μια σύντομη και μάλλον άδοξη απόπειρα επαναπροσδιορισμού.