Tο ψήφισμα του Τονκίνου και η αμερικανική πολεμική οικονομία
7 Αυγούστου 1964
Στις 7 Αυγούστου 1964, το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε το ιστορικό ψήφισμα του Κόλπου του Τονκίνου, παρέχοντας στον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον την απόλυτη εξουσία να κλιμακώσει τη στρατιωτική εμπλοκή στο Βιετνάμ χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου. Από καθαρά μακροοικονομική άποψη, το ψήφισμα αυτό σηματοδότησε την έναρξη μιας τεράστιας αιμορραγίας κεφαλαίων για τη συντήρηση της υπερπόντιας πολεμικής μηχανής.
σχετικά άρθρα
Το περίφημο δόγμα του Τζόνσον «όπλα και βούτυρο», δηλαδή η προσπάθεια ταυτόχρονης χρηματοδότησης ενός εξαιρετικά δαπανηρού πολέμου στην Ασία και ενός τεράστιου προγράμματος κοινωνικής πρόνοιας στο εσωτερικό, διέρρηξε ανεπανόρθωτα την αμερικανική δημοσιονομική πειθαρχία. Η συνεχιζόμενη εκτύπωση χρήματος για την κάλυψη των δυσθεώρητων ελλειμμάτων αποτέλεσε τον κύριο καταλύτη για τον πληθωρισμό που σάρωσε τις ΗΠΑ την επόμενη δεκαετία.
Η υπερβάλλουσα ρευστότητα πίεσε ασφυκτικά τα αμερικανικά αποθέματα χρυσού, οδηγώντας τελικά, λίγα χρόνια αργότερα, στην κατάρρευση του κανόνα του χρυσού (Gold Standard). Σήμερα, η ιστορία του Τονκίνου μας θυμίζει πώς η γεωπολιτική υπερεξάπλωση ενός ηγεμόνα συνεπάγεται πάντα δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος. Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα μπορεί να αντλεί τεράστια κέρδη από τα κρατικά συμβόλαια, αλλά η πραγματική οικονομία και η αγοραστική δύναμη των πολιτών είναι αυτές που πληρώνουν τον βαρύ λογαριασμό, μέσω της νομισματικής υποτίμησης και του ανεξέλεγκτου κρατικού δανεισμού.
