Η 1η Φεβρουαρίου ήταν η μέρα που μπήκαμε στον «τελικό μήνα» της μετάβασης και οι τράπεζες σταμάτησαν να δίνουν δραχμές. Είναι κομβική ημερομηνία ψυχολογίας. Σαν σήμερα, μπαίναμε στην τελική ευθεία. Την 1η Φεβρουαρίου 2002, η Ελλάδα ζούσε τον τελευταίο της μήνα με τη Δραχμή στην τσέπη. Η περίοδος της «διπλής κυκλοφορίας» (dual circulation) βρισκόταν στην κορύφωσή της, αλλά η ζυγαριά έγερνε πλέον οριστικά προς το Ευρώ. Ήταν η εποχή που μάθαμε να διαιρούμε με το 340,75. Οι ταμειακές μηχανές χτυπούσαν διπλές τιμές, οι γιαγιάδες κρατούσαν τα «κομποδέματα» και όλοι ένιωθαν μια παράξενη αίσθηση ότι τα λεφτά τους έγιναν λιγότερα, έστω κι αν η ισοτιμία έλεγε το αντίθετο.
σχετικά άρθρα
Γιατί το θυμόμαστε; Δεν είναι απλώς νοσταλγία. Είναι η στιγμή που η ελληνική οικονομία κλείδωσε σε έναν σκληρό νομισματικό κανόνα, χάνοντας το εργαλείο της υποτίμησης. Τότε το γιορτάζαμε ως επιτυχία και εκσυγχρονισμό. Σήμερα, με τη γνώση της δεκαετούς κρίσης που ακολούθησε, αυτή η ημερομηνία έχει γλυκόπικρη γεύση. Ήταν η μέρα που η Ελλάδα έγινε πραγματικά Ευρώπη στο ταμείο, αλλά ίσως όχι ακόμη στην παραγωγική βάση.
