Η κρίση στο Ιράκ και ο όμηρος του μαύρου χρυσού
19 Ιουνίου 2014
Τον Ιούνιο του 2014, η ραγδαία προέλαση των τζιχαντιστών στο βόρειο Ιράκ κορύφωσε τον διεθνή πανικό. Στις 19 Ιουνίου, το πετρέλαιο τύπου Brent εκτοξεύτηκε πάνω από τα 115 δολάρια, αγγίζοντας υψηλό εννέα μηνών, καθώς η παγκόσμια αγορά είδε την απειλή μιας γενικευμένης σύρραξης δίπλα ακριβώς στις μεγαλύτερες πετρελαιοπηγές του πλανήτη. Παρά την έκρηξη της αμερικανικής παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου, η κρίση αυτή απέδειξε περίτρανα ότι ο πλανήτης παραμένει αθεράπευτα εξαρτημένος από την πλέον ασταθή γεωγραφική ζώνη του κόσμου. Ο μαύρος χρυσός παρέμεινε ο απόλυτος ρυθμιστής του εμπορίου και της ρευστότητας.
σχετικά άρθρα
Μεταφέροντας αυτή την εικόνα στο σήμερα, διαπιστώνουμε ότι απολύτως τίποτα δεν έχει αλλάξει στη δομή του κινδύνου. Οι τρέχουσες συγκρούσεις, η αναζωπύρωση της έντασης στα Στενά του Ορμούζ και ο ακήρυχτος εμπορικός πόλεμος ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή επιβεβαιώνουν την Παγίδα του Θουκυδίδη. Το πετροδολάριο αμφισβητείται επιθετικά από τις χώρες των BRICS, αλλά η ενέργεια συνεχίζει να εργαλειοποιείται ως όπλο επιβολής.
Για την ευρωπαϊκή οικονομία και το Χρηματιστήριο Αθηνών, που εξαρτώνται απόλυτα από τις εισαγωγές υδρογονανθράκων, κάθε έκρηξη στη Μέση Ανατολή μεταφράζεται σε εισαγόμενο πληθωρισμό. Οι κεντρικές τράπεζες αναγκάζονται να κρατούν τα επιτόκια στο ζενίθ, σκοτώνοντας την παραγωγή, ενώ κερδοσκοπικά παιχνίδια μόχλευσης αυξάνουν τον συστημικό κίνδυνο. Το 2014 ήταν η προειδοποίηση ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν έχει ολοκληρωθεί, και η παγκόσμια γεωπολιτική παραμένει δέσμια των παλαιών ορυκτών πόρων.
