Με τη σύλληψη εκατοντάδων Αρμενίων διανοουμένων στην Κωνσταντινούπολη, ξεκινά η Γενοκτονία των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέρα από την ανείπωτη ανθρώπινη τραγωδία, το γεγονός έχει μια βαθιά και συχνά παραλειπόμενη οικονομική διάσταση.
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, η 24η Απριλίου 1915 αποτέλεσε την αφετηρία για μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις βίαιης μεταφοράς πλούτου (plunder and expropriation) στην ιστορία. Οι Αρμένιοι αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της οθωμανικής αστικής τάξης, ελέγχοντας σημαντικό μέρος του τραπεζικού συστήματος, του εμπορίου και της βιοτεχνίας. Μέσω των νόμων περί «Εγκαταλειμμένων Περιουσιών» (Emval-i Metruke), το κράτος δήμευσε ακίνητα, επιχειρήσεις, τραπεζικές καταθέσεις και κοσμήματα δισεκατομμυρίων δολαρίων (σε σημερινές αξίες).
Αυτή η «πρωταρχική συσσώρευση» (primitive accumulation) μέσω της εξόντωσης αποτέλεσε το οικονομικό θεμέλιο για τη δημιουργία μιας νέας «εθνικής» αστικής τάξης στην Τουρκία. Η μέρα αυτή διδάσκει ότι οι γενοκτονίες συχνά χρησιμοποιούνται ως εργαλεία βίαιης αναδιανομής του πλούτου και εκκαθάρισης του ανταγωνισμού στην αγορά, με μακροχρόνιες συνέπειες στη δημογραφική και οικονομική δομή ολόκληρων περιοχών.
