Τριαντόπουλος: Με την πλάτη στον τοίχο η κυβέρνηση – Ξαναζωντανεύει το αφήγημα του «μπαζώματος»
Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να κρατήσει τη συζήτηση στο θεσμικό πεδίο και επικαλείται το τεκμήριο αθωότητας, ενώ η αντιπολίτευση επαναφέρει στο προσκήνιο καταγγελίες και σενάρια περί «μπαζώματος» και «κουκουλώματος» της υπόθεσης.
Με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται για ακόμη μία φορά η κυβέρνηση στο πολιτικό μέτωπο που έχει ανοίξει γύρω από την υπόθεση του Χρήστου Τριαντόπουλου, καθώς οι τελευταίες εξελίξεις επαναφέρουν το θέμα δυναμικά στην πολιτική επικαιρότητα και δίνουν στην αντιπολίτευση την ευκαιρία να ξαναβγάλει από το συρτάρι ένα αφήγημα που είχε βρεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
σχετικά άρθρα
Στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι η υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο ως ένα ακόμη επεισόδιο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γι’ αυτό και η κυβερνητική γραμμή κινείται πλέον με μεγαλύτερη έμφαση στη θεσμική διάσταση, με βασικό επιχείρημα ότι η δικαστική διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και ότι δεν μπορεί να προεξοφλείται το αποτέλεσμά της.
Το τεκμήριο αθωότητας δεν αμφισβητείται
Σε αυτό το σημείο, πάντως, από την κυβέρνηση επισημαίνουν ότι κανείς δεν μπορεί να παρακάμπτει το τεκμήριο της αθωότητας. Μέχρι να υπάρξει οριστική δικαστική κρίση, οποιαδήποτε υπόθεση δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως τελεσίδικα κριθείσα.
Η θέση αυτή αποτελεί τον βασικό θεσμικό άξονα πάνω στον οποίο επιχειρεί να κινηθεί το Μέγαρο Μαξίμου. Η κυβέρνηση παραπέμπει στη Δικαιοσύνη για την αξιολόγηση των στοιχείων, των πραγματικών περιστατικών και των ενδεχόμενων ευθυνών, υπογραμμίζοντας ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δικαστική διαδικασία.
Παράλληλα, στο κυβερνητικό στρατόπεδο υπενθυμίζουν και τη στάση που έχει κρατήσει ο ίδιος ο Χρήστος Τριαντόπουλος, ο οποίος έχει επιλέξει να ζητήσει να κριθεί από τους φυσικούς του δικαστές. Με αυτό το δεδομένο, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η τελική απάντηση για την υπόθεση θα δοθεί μέσα από τη θεσμική διαδικασία και όχι μέσα από τις πολιτικές καταγγελίες και τις δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Ξαναζωντανεύει το «μπάζωμα»
Την ίδια ώρα, ωστόσο, στην αντιπολίτευση φαίνεται πως ξυπνά ξανά ένα παλιό και ιδιαίτερα φορτισμένο αφήγημα. Οι αναφορές στο «μπάζωμα», στο υποτιθέμενο «κουκούλωμα» και σε όσα καταγγέλλονταν το προηγούμενο διάστημα επιστρέφουν στη δημόσια συζήτηση, με πολιτικά κόμματα και στελέχη της αντιπολίτευσης να επιχειρούν να συνδέσουν τις νέες εξελίξεις με τις παλαιότερες καταγγελίες.
Μαζί με αυτές τις πολιτικές αιχμές επανέρχονται και διάφορα σενάρια που κυκλοφορούν στη δημόσια σφαίρα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρόκειται για ισχυρισμούς και ερμηνείες που συχνά υπερβαίνουν τα μέχρι σήμερα τεκμηριωμένα δεδομένα της υπόθεσης και δημιουργούν ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικό περιβάλλον. Μάλιστα αρκετοί από την αντιπολίτευση μαζί με τον Τριαντόπουλο βάζουν στο ίδιο κάδρο και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η κυβέρνηση βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη με μια συζήτηση που δύσκολα μπορεί να ελεγχθεί μόνο με θεσμικές αναφορές. Για το Μαξίμου, το ζητούμενο είναι να μην μετατραπεί η πολιτική αντιπαράθεση σε μια παράλληλη «δίκη» στα τηλεοπτικά πάνελ, στα κομματικά γραφεία και στα κοινωνικά δίκτυα.
Το πολιτικό κόστος και η δύσκολη εξίσωση
Η δυσκολία για την κυβέρνηση είναι ότι, ανεξάρτητα από τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης και από την τελική κρίση των αρμόδιων οργάνων, το θέμα έχει αποκτήσει εδώ και καιρό ισχυρό πολιτικό συμβολισμό.
Κάθε νέα εξέλιξη λειτουργεί ως αφορμή για να επανέλθουν στο προσκήνιο οι παλαιότερες αντιπαραθέσεις, ενώ η αντιπολίτευση επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτό το ζήτημα, επαναφέροντας ερωτήματα που είχε θέσει για τους χειρισμούς της περιόδου μετά την τραγωδία των Τεμπών.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση επιχειρεί να αποφύγει έναν φαύλο κύκλο στον οποίο κάθε δικαστικό βήμα θα μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτική ετυμηγορία. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί να κάνει τη δουλειά της και ότι μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία κανείς δεν δικαιούται να προδικάζει την τελική έκβαση.
Η μάχη πλέον είναι και επικοινωνιακή
Έτσι, η υπόθεση Τριαντόπουλου αποκτά ξανά δύο παράλληλες διαστάσεις. Από τη μία βρίσκεται η δικαστική διαδικασία, η οποία ακολουθεί τη θεσμική της πορεία. Από την άλλη βρίσκεται η πολιτική μάχη, στην οποία η αντιπολίτευση επιχειρεί να ανασύρει το σύνολο των καταγγελιών και των ερωτημάτων που είχαν κυριαρχήσει στη δημόσια συζήτηση.
Για την κυβέρνηση, το στοίχημα είναι να μην επιτρέψει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να προκαταλάβει τη δικαστική κρίση. Για την αντιπολίτευση, αντίθετα, το θέμα αποτελεί ευκαιρία να επαναφέρει στο προσκήνιο ένα αφήγημα που θεωρεί ότι εξακολουθεί να έχει πολιτική απήχηση.
Σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν αμφισβητεί το αυτονόητο: το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει μέχρι την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης. Το πραγματικό πολιτικό ζήτημα είναι άλλο: κατά πόσο η κυβέρνηση θα μπορέσει να κρατήσει την υπόθεση αποκλειστικά στο θεσμικό της πλαίσιο ή αν θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με έναν νέο γύρο πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω από τα Τέμπη.
Και αυτή τη φορά, όπως όλα δείχνουν, η συζήτηση δεν περιορίζεται μόνο στον Τριαντόπουλο. Αγγίζει ξανά συνολικά το κυβερνητικό αφήγημα για τη διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών, δίνοντας στην αντιπολίτευση την ευκαιρία να ξανανοίξει έναν φάκελο που εξακολουθεί να έχει ισχυρό πολιτικό φορτίο.
