Το Μαξίμου αναλύει εκλογική στρατηγική ενόψει προκλήσεων
Αναλύσεις έχουν επισημάνει τον κίνδυνο για την κυβέρνηση να μετατραπούν οι εθνικές κάλπες σε εκλογές διαμαρτυρίας, παρόμοιες με ευρωεκλογές. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατακερματισμό της ψήφου διαμαρτυρίας σε διάφορα κόμματα, με την κυβέρνηση να καταγράφει χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις, ανάλογες με αυτές του 2024, και να απειλείται η προοπτική μιας νέας κυβερνητικής θητείας. Αρχικά, κυβερνητικά στελέχη είτε υποτίμησαν είτε παρέκαμψαν την εν λόγω ανάλυση.
σχετικά άρθρα
Πλέον, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός φέρεται να αναλύει στρατηγική για την πρώτη κάλπη, θέτοντας διλήμματα προς τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους συνεργάτες του. Το γεωπολιτικό περιβάλλον, το οποίο κυβερνητικοί κύκλοι περιγράφουν ως επισφαλές και δυνητικά συσπειρωτικό για την κυβέρνηση, εάν δεν υπάρξει κλιμακούμενη εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, ενδέχεται να επιτρέψει στις εκλογικές συμπεριφορές να εκφραστούν ανεπηρέαστα από πολέμους και αποσταθεροποιήσεις.
Μια τέτοια συνθήκη αναμένεται να μετατοπίσει τη συζήτηση σε εσωτερικά θέματα, όπως η ακρίβεια και τα θεσμικά ζητήματα, για τα οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει κριτική. Μια κάλπη που θα θυμίζει τις ευρωεκλογές του 2024 προϋποθέτει, βεβαίως, την ύπαρξη αντιπάλων που θα μπορούν να ανταγωνιστούν τη Νέα Δημοκρατία, τουλάχιστον ως προς την έκφραση διαμαρτυρίας. Η κυβέρνηση φέρεται να επιχειρεί να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους έναντι του «χάους» που εκπροσωπούν οι πολιτικοί της αντίπαλοι. Ωστόσο, το εν λόγω δίλημμα τίθεται υπό αμφισβήτηση, δεδομένου ότι η ίδια η κυβέρνηση προσπαθεί να τονίσει τη δημοσιονομική και οικονομική σταθερότητα της χώρας, υποδηλώνοντας ασφάλεια ακόμη και σε περιόδους πολιτικών αναταράξεων.
Εκτιμάται ότι η κυβερνητική στρατηγική μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα, καθώς το δίλημμα περί «κυβέρνησης ή χάους» φέρεται να μην βρίσκει απήχηση, και η πρώτη κάλπη ενδέχεται να μετατραπεί σε έκφραση δυσαρέσκειας, κυρίως από το ίδιο το κοινό της. Ως εκ τούτου, η νέα στρατηγική περιλαμβάνει την προσέγγιση του κ. Σαμαρά, με την εκτίμηση ότι μπορεί να συσπειρώσει μέρος του δεξιού εκλογικού κοινού που ενδεχομένως να εκφράσει διαμαρτυρία.
Με βάση τη δήλωση του Πρωθυπουργού ότι η πολιτική απαιτεί αντοχή μαραθωνοδρόμου, αλλά και άμεσες επιδόσεις, αναλύσεις υποστηρίζουν ότι η τρέχουσα στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου για την πρώτη κάλπη εμφανίζει αδυναμίες. Δεν υφίσταται ένα αντίστοιχο ισχυρό επιχείρημα όπως το 2015. Παράλληλα, πολλοί από εκείνους που τότε ψήφισαν «Ναι» εμφανίζονται δυσαρεστημένοι, ενώ αρκετοί που ψήφισαν «Όχι» επιθυμούν την αλλαγή του πολιτικού προσωπικού στην κυβέρνηση.
Αυτός, Αυτή, Αυτό: Ανισότητες
Ο Ίλον Μασκ αναδείχθηκε επίσημα ως ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος του πλανήτη. Συγκεκριμένα, η αξία του ομίλου του αποτιμάται στα 1,765 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η περιουσία του υπερβαίνει το ΑΕΠ χωρών όπως η Σουηδία ή η Σιγκαπούρη. Ενώ ο όρος «trillionaire» πλέον υπερβαίνει τον «billionaire», η συγκέντρωση τόσο μεγάλου πλούτου σε ένα άτομο, σε μια περίοδο όπου ο πλανήτης αντιμετωπίζει σημαντικές κοινωνικές ανισότητες, εγείρει προβληματισμούς. Ανακύπτουν επίσης ερωτήματα σχετικά με τους ενδεχόμενους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από μια τέτοια συγκέντρωση ισχύος.
#Hashtag: Λυσιστράτη
Η παράσταση της «Λυσιστράτης», σε σκηνοθεσία Σταμάτη Κραουνάκη στο Ηρώδειο για το Φεστιβάλ Αθηνών, φέρεται να απηχεί τη σύγχρονη επικαιρότητα του πολέμου, παρουσιάζοντας το αρχαίο κείμενο με επίκαιρο τρόπο ως όπερα. Η παράσταση χαρακτηρίστηκε από συγκίνηση, χιούμορ και στοχασμό. Η σύνδεση του έργου με την τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση, όπως οι συζητήσεις για ανακωχή μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αναδεικνύεται μέσα από τον διάλογο του λιμπρέτου:
Πρόβουλος: «Τι έγινε και ειρηνοποιήσατε, πώς τα βρήκατε, τι κάνατε;».
Λυσιστράτη: «Πράξη αισθήματος, απλού διαβήματος. Τι είναι ο πόλεμος; Γόνος του χρήματος».