Τα παράδοξα των δημοσκοπήσεων: «Συμπαθέστατη η Καρυστιανού αλλά θα ψηφίσω Μητσοτάκη»
Μόνο ο Τσίπρας δείχνει να πλησιάζει τον Μητσοτάκη
Η νέα δημοσκόπηση της ALCO αποτυπώνει ένα πολιτικό σκηνικό γεμάτο αντιφάσεις: η κοινωνική συμπάθεια δεν μετατρέπεται αυτόματα σε ψήφο εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ πιέζεται ασφυκτικά και ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται ως ο μόνος που μπορεί να απειλήσει την κυριαρχία της ΝΔ, χωρίς όμως να τη ρίχνει από την κορυφή.
σχετικά άρθρα
Η πρώτη μεγάλη δημοσκόπηση μετά την επίσημη εμφάνιση των νέων πολιτικών σχηματισμών του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού δεν καταγράφει απλώς νέα ποσοστά. Καταγράφει μια κοινωνία πολιτικά κατακερματισμένη, συναισθηματικά φορτισμένη και ταυτόχρονα βαθιά αντιφατική.
Βέβαια είχε προηγηθεί και η δημοσκόπηση της Real Polls προ ημερών που έδειχνε περίπου τα ίδια πράγματα και είχε προκαλέσει τρικυμία στο ΠΑΣΟΚ.
Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη με σαφές προβάδισμα, όμως το πραγματικό πολιτικό γεγονός είναι αλλού: ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται δυναμικά ως δεύτερος πόλος του συστήματος, ενώ η Μαρία Καρυστιανού καταγράφει εντυπωσιακή κοινωνική αποδοχή, χωρίς ακόμη να μετατρέπεται σε καθαρά κυβερνητική προοπτική.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων φαίνεται να σκέφτεται περίπου ως εξής: «Η Καρυστιανού εκφράζει την οργή μου, αλλά για διακυβέρνηση θα επιλέξω Μητσοτάκη». Πρόκειται για ένα πολιτικό διπλό μήνυμα που εξηγεί γιατί η κυβέρνηση διατηρεί αντοχές παρά τη φθορά.
Ο Τσίπρας ξαναγίνεται ο βασικός αντίπαλος του Μητσοτάκη
Η δημοσκόπηση της ALCO καταγράφει την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση με ποσοστά που αλλάζουν άρδην τον χάρτη της Κεντροαριστεράς και οδηγούν τον ΣΥΡΙΖΑ σε σχεδόν εκλογική εξαΰλωση.
Ο πρώην πρωθυπουργός δείχνει να ανακτά κάτι που είχε χάσει μετά το 2019: την αίσθηση «χρήσιμης ψήφου» απέναντι στη ΝΔ. Ακόμη και πολίτες που εξακολουθούν να έχουν επιφυλάξεις για την περίοδο διακυβέρνησής του, φαίνεται να θεωρούν ότι είναι ο μόνος που μπορεί να συγκροτήσει εναλλακτικό πόλο εξουσίας.
Στο Μέγαρο Μαξίμου βλέπουν πλέον καθαρά ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η κοινωνική δυσαρέσκεια αλλά η πιθανότητα να αποκτήσει ξανά πολιτικό όχημα και κυβερνητική έκφραση.
Η Καρυστιανού εκφράζει το συναίσθημα, όχι ακόμη την εξουσία Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού είναι εντελώς διαφορετική. Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εμφανίζεται να απειλεί ευθέως το ΠΑΣΟΚ για την τρίτη θέση, απορροφώντας ψήφο διαμαρτυρίας, αντισυστημική διάθεση αλλά και ηθική αγανάκτηση γύρω από τα Τέμπη και τη λειτουργία των θεσμών.
Ωστόσο, οι ίδιες μετρήσεις δείχνουν ότι η προσωπική απήχηση της Καρυστιανού δεν μεταφράζεται αυτόματα σε εμπιστοσύνη διακυβέρνησης. Είναι μια ψήφος συναισθηματικής ταύτισης, όχι ακόμη ψήφος κυβερνητικής ανάθεσης. Αυτό ακριβώς δημιουργεί το πολιτικό παράδοξο της εποχής: η κοινωνία αποδοκιμάζει το σύστημα, αλλά μεγάλο μέρος της συνεχίζει να επιλέγει τη σταθερότητα όταν φτάνει στην κάλπη.
Το ΠΑΣΟΚ συνθλίβεται στη μέγγενη Τσίπρα – Καρυστιανού
Το μεγαλύτερο στρατηγικό πρόβλημα της νέας δημοσκόπησης αφορά τη Χαριλάου Τρικούπη. Το ΠΑΣΟΚ πιέζεται ταυτόχρονα από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Από τη μία, ο Τσίπρας επαναπατρίζει αντιδεξιούς ψηφοφόρους που αναζητούν κυβερνητική εναλλακτική. Από την άλλη, η Καρυστιανού απορροφά πολίτες που βλέπουν το ΠΑΣΟΚ ως μέρος ενός παλιού και κουρασμένου πολιτικού συστήματος. Το αποτέλεσμα είναι ένα ασφυκτικό «ντέρμπι» για την τρίτη θέση που ακυρώνει τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη να εμφανιστεί ως ο φυσικός αντίπαλος της ΝΔ.
Η ΝΔ παραμένει πρώτη γιατί η αντιπολίτευση δεν έχει ακόμη πείσει Παρά τις ανατροπές, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί καθαρό προβάδισμα. Όχι επειδή κυριαρχεί κοινωνικά, αλλά επειδή η αντιπολίτευση εξακολουθεί να μην έχει πείσει ότι διαθέτει πειστική και ασφαλή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ακρίβεια, η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και η φθορά της εξουσίας πιέζουν εμφανώς την κυβέρνηση. Όμως απέναντι σε αυτά, οι πολίτες εμφανίζονται να διαχωρίζουν την οργή από την τελική εκλογική επιλογή.
Γι’ αυτό και το πολιτικό σύστημα μπαίνει πλέον σε μια νέα φάση: η Καρυστιανού εκφράζει το θυμικό της κοινωνίας, ο Τσίπρας επιχειρεί να εκφράσει ξανά την προοπτική εξουσίας και ο Μητσοτάκης εξακολουθεί να κερδίζει επειδή πολλοί πολίτες, ακόμη κι όταν διαμαρτύρονται, δεν έχουν αποφασίσει ποιος μπορεί πραγματικά να τον αντικαταστήσει.