Του Κώστα Τσιτούνα
Από τις δύο πρώτες ημέρες του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ φάνηκε μια προσπάθεια όλων των κορυφαίων στελεχών να αποφύγουν την παγίδα της εσωτερικής περιδίνησης και να δείξουν ότι το ΠΑΣΟΚ είναι μεγάλο κόμμα που μπορεί και δικαιούται να κυβερνήσει τη χώρα. Ουσιαστικά, παρά τις διαφωνίες αποφάσισαν μια άτυπη εκεχειρία δίνοντας έτσι την ευκαιρία στο Νίκο Ανδρουλάκη να παίξει το τελευταίο του χαρτί στις επόμενες εκλογές. Το κλίμα στο Τάε Κβο Ντο ήταν πανηγυρικό και είχε αρκετά μεγάλη συμμετοχή γεγονός που δείχνει ότι το Κίνημα διαθέτει ισχυρά ερείσματα στην κοινωνία.
Η μεγάλη εικόνα του συνεδρίου
Το συνέδριο δεν είναι απλώς διαδικαστικό. Είναι μια έμμεση μάχη για τη φυσιογνωμία και την ηγεμονία στο ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη εικόνα δείχνει δύο βασικά ερωτήματα:
•Θα πάει το ΠΑΣΟΚ σε καθαρή αυτόνομη πορεία;
•Ή θα αφήσει ανοιχτά σενάρια συνεργασιών (κυρίως με ΝΔ ή ευρύτερα);
Τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος και οι επίδοξοι δελφίνοι απέφυγαν τις απευθείας αιχμές προς την ηγεσία όμως φρόντισαν ο καθένας από την πλευρά του να περάσει τη δική του γραμμή…
Ευάγγελος Βενιζέλος
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος δεν μίλησε απλά «θεσμικά», έκανε παρέμβαση με βάρος. Αυτό που είπε ότι «η χώρα υπνοβατεί» είναι έμμεση κριτική στην κυβέρνηση αλλά και warning για το πολιτικό σύστημα συνολικά.
Όταν λέει «στόχος η νίκη», ουσιαστικά πιέζει το ΠΑΣΟΚ να μην συμβιβαστεί με ρόλο μικρού κόμματος αλλά και να έχει ρεαλιστική στρατηγική εξουσίας. Γι´αυτό μίλησε για την ανάγκη σοβαρών πολιτικών και σοβαρών προσώπων… Εξακολουθεί να κρατά «υπερκομματικό» ύφος και αποστάσεις ασφαλείας, αλλά παρεμβαίνει για να μην μικρύνει το ΠΑΣΟΚ πολιτικά. Ταυτόχρονα επιτέθηκε με σφοδρότητα ενάντιον του Κυριάκου Μητσοτάκη για υποκλοπές, Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ.
Άννα Διαμαντοπούλου
Είχε ίσως την πιο καθαρή γραμμή. Όπως είπε το ΠΑΣΟΚ «Δεν χρειάζεται συμπληρώματα». Στέλνει δηλαδή σαφές μήνυμα να μην γίνει ουρά ούτε της ΝΔ ούτε του ΣΥΡΙΖΑ. Σπρώχνει και αυτή το αφήγημα «μπορούμε μόνοι μας να κυβερνήσουμε». Η Άννα Διαμαντοπούλου εκφράζει τον πόλο της καθαρής αυτονομίας και του εκσυγχρονισμού.
Παύλος Γερουλάνος
Ο κ. Γερουλάνος ήταν πιο «πρακτικός» από όλους. Μίλησε για «σύστημα, οργάνωση, 1,5 εκατ. ψήφους» και ζήτησε ένα νεύμα από τον Ανδρουλάκη για να πέσουν όλοι στη μάχη. Δεν μπήκε πολύ σε ιδεολογικές συγκρούσεις. Εκπροσωπεί τη γραμμή «αφήστε τα μεγάλα λόγια, φτιάξτε κόμμα που κερδίζει». Είναι πιο κοντά σε κομματική ανασυγκρότηση παρά στρατηγικές συμμαχιών.
Χάρης Δούκας
Ο δήμαρχος Αθηναίων ήταν μάλλον πιο «αιχμηρός» πολιτικά. Το «όχι στη ΝΔ» είναι ξεκάθαρο μήνυμα και αποκλείει οποιαδήποτε σενάρια συγκυβέρνησης. Εκφράζει πιο αντιδεξιά – προοδευτική γραμμή και απευθύνεται κυρίως σε απογοητευμένους ψηφοφόρους που έφυγαν στο παρελθόν προς ΣΥΡΙΖΑ. Η τοποθέτηση του Χάρη Δούκα είναι ίσως η πιο «πολιτικά καθαρή» διαφοροποίηση μέσα στο συνέδριο.
Γιώργος Παπανδρέου
Εμφανίστηκε να παίζει ρόλο «ισορροπιστή» χωρίς να θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά. Επιμένει στην ενότητα προσπαθώντας να διασφαλίσει συνοχή. Αποφεύγει να παίρνει καθαρή θέση σε όλα τα στρατηγικά ζητήματα και προτιμά τον κλασικό ρόλο του «εγγυητή ενότητας».
Πού είναι η πραγματική σύγκρουση εντός του συνεδρίου; Η πρώτη αφορά το δίλημμα «Αυτονομία vs συνεργασίες». Εδώ είναι πιο ξεκάθαροι η Διαμαντοπούλου και ο Βενιζέλος. Το δεύτερο στοίχημα ειναι «Ιδεολογία vs οργάνωση». Η Διαμαντοπούλου για παράδειγμα ζητά ιδεολογικό στίγμα, ο Γερουλάνος από την άλλη ισχυρό εκλογικό μηχανισμό. Τέλος υπάρχει και το ζητούμενο
της αντιδεξιάς ταυτότητας στο οποίο δίνει μεγάλο βάρος ο κ. Δούκας.
Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για την επόμενη μέρα; Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να λύσει ένα δύσκολο πρόβλημα: να μεγαλώσει χωρίς να γίνει συμπλήρωμα κανενός.
Αν επικρατήσει η γραμμή Δούκα πάμε σε πιο «αντιδεξιά στροφή». Η γραμμή Διαμαντοπούλου σε «αυτόνομο κεντροαριστερό project» και η γραμμή Βενιζέλου σε πιο «ρεαλιστική στρατηγική εξουσίας».
Ουσιαστικά δεν υπάρχει ανοιχτή σύγκρουση, αλλά υπάρχει διαφορετική οπτική για το πώς ξαναγίνεται το «όλον ΠΑΣΟΚ». Και αυτό θα φανεί στις επόμενες δημοσκοπήσεις και κυρίως στις επόμενες εθνικές κάλπες.
