Στροφή 180 μοιρών στο Μαξίμου – Επιχείρηση ειρήνης με επιχειρηματίες και media
Αλλαγή στρατηγικής από το περιβάλλον Μητσοτάκη - Ρίχνει γέφυρες σε καναλάρχες
Ο εκλογικός συναγερμός αλλάζει τις ισορροπίες – Το κυβερνητικό επιτελείο αναζητά διαύλους με επιχειρηματίες, καναλάρχες και εκδότες με τους οποίους είχε ανοίξει μέτωπα.
Κύκλο θεσµικών επαφών µε τους ισχυρούς των µέσων ενηµέρωσης, έχει ξεκινήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να προλάβει τα χειρότερα όπως αναφέρουν οι πληροφορίες του iAxia.
σχετικά άρθρα
Από την θυματοποίηση στην… ειρήνη. Σήμα για αλλαγή στρατηγικής εκπέμπει το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς όσο πλησιάζει ο εκλογικός ορίζοντας τόσο περισσότερο γίνεται αντιληπτό ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να πορεύεται έχοντας απέναντί της ένα μεγάλο κομμάτι της επιχειρηματικής και μιντιακής αγοράς.
Από εκεί που το Μέγαρο Μαξίμου ήθελε να εμφανίζεται ότι βρίσκεται σε κόντρα με κορυφαίους επιχειρηματίες, αλλάζει ρότα και δείχνει διατεθειμένο να τραβήξει κόκκινη γραμμή στο παρελθόν…
Σύμφωνα με το παρασκήνιο που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα, στο κυβερνητικό επιτελείο εξετάζεται πλέον σοβαρά η ανάγκη να πέσουν οι τόνοι, να μπει –όπως λένε χαρακτηριστικά– «νερό στο κρασί» και να επιχειρηθεί μια νέα προσέγγιση με ισχυρούς επιχειρηματίες, εκδότες και παράγοντες των media.
Δεν πρόκειται για εύκολη υπόθεση. Το αντίθετο. Η εξίσωση που καλείται να λύσει το Μαξίμου είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί σχέσεις εμπιστοσύνης με συγκεκριμένους επιχειρηματικούς κύκλους, ενώ παράλληλα έχουν υπάρξει συγκρούσεις, αποστάσεις και ανοιχτά μέτωπα με άλλους.
Και τώρα, λίγο πριν από την τελική ευθεία, η κυβέρνηση φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα μέτωπα δεν μπορούν να παραμένουν ανοιχτά.
Οι πόρτες που έκλεισαν
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί δεν προέκυψε μέσα σε μία ημέρα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα το Μέγαρο Μαξίμου επέλεξε συγκεκριμένες συμμαχίες και συγκεκριμένες γραμμές επικοινωνίας με την επιχειρηματική και μιντιακή αγορά.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί ισχυροί παράγοντες να βρεθούν εκτός του κυβερνητικού «κάδρου» ή να αισθανθούν ότι η κυβέρνηση δεν τους αντιμετωπίζει πλέον ως συνομιλητές.
Σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξαν δημόσιες ή παρασκηνιακές συγκρούσεις. Σε άλλες, η σχέση απλώς πάγωσε. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις όπου οι γέφυρες κόπηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν μια κυβέρνηση βρίσκεται στην αρχή της διαδρομής της μπορεί να θεωρεί ότι έχει τον χρόνο να διαχειριστεί τέτοιες ισορροπίες. Όσο όμως πλησιάζει η ώρα της κάλπης, κάθε ανοιχτό μέτωπο αποκτά διαφορετικό βάρος.
Και αυτό ακριβώς φαίνεται να αντιλαμβάνονται τώρα στην Ηρώδου Αττικού.
Επιχείρηση επαναπροσέγγισης
Οι πληροφορίες θέλουν το περιβάλλον του πρωθυπουργού να αναζητά τρόπους για να ανοίξουν ξανά δίαυλοι επικοινωνίας με επιχειρηματίες που το προηγούμενο διάστημα είχαν βρεθεί απέναντι στην κυβέρνηση ή είχαν αισθανθεί ότι η Νέα Δημοκρατία τους είχε βάλει στο στόχαστρο.
Το ζητούμενο δεν είναι απαραίτητα να υπάρξουν θεαματικές συμφωνίες ή δημόσιες «αγκαλιές». Σε πρώτη φάση, το ζητούμενο είναι να αποκατασταθεί η επικοινωνία.
Να ξαναμιλήσουν άνθρωποι που είχαν σταματήσει να μιλούν.
Να πέσουν οι τόνοι.
Να κλείσουν μέτωπα που σήμερα κοστίζουν πολιτικά περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζε το κυβερνητικό επιτελείο όταν τα άνοιγε.
Μόνο που το εγχείρημα έχει μία βασική δυσκολία: η εμπιστοσύνη, όταν χαθεί, δεν επιστρέφει με ένα τηλεφώνημα.
Το κόστος των προηγούμενων επιλογών
Το Μαξίμου βρίσκεται μπροστά σε μια αντίφαση. Από τη μία πλευρά επιχειρεί να δείξει ότι έχει τον έλεγχο της πολιτικής ατζέντας και ότι διαθέτει σταθερές σχέσεις με την οικονομική και επιχειρηματική ελίτ της χώρας.
Από την άλλη, οι επιλογές των προηγούμενων ετών έχουν δημιουργήσει την αίσθηση –σε μέρος τουλάχιστον της επιχειρηματικής αγοράς– ότι η κυβέρνηση είχε επιλέξει συγκεκριμένους συνομιλητές και είχε αφήσει άλλους εκτός κάδρου.
Αυτό σήμερα επιστρέφει ως πολιτικό πρόβλημα.
Γιατί στις εκλογές δεν μετρά μόνο το τι λέει μια κυβέρνηση. Μετρά και το ποιοι είναι διατεθειμένοι να συνομιλήσουν μαζί της, ποιοι την στηρίζουν δημόσια ή παρασκηνιακά και, κυρίως, πόσοι έχουν λόγο να θέλουν την επόμενη ημέρα να συνεχίσει να κυβερνά.
Ο συναγερμός των δημοσκοπήσεων
Η δημοσκοπική εικόνα αποτελεί, προφανώς, έναν από τους βασικούς λόγους που επιταχύνουν αυτές τις κινήσεις.
Όσο η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική κυριαρχία της προηγούμενης περιόδου δεν θεωρείται πλέον δεδομένη, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη να περιορίσει τα ανοιχτά μέτωπα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της νέας στρατηγικής.
Το Μαξίμου δεν έχει την πολυτέλεια να συνεχίσει να λειτουργεί με τη λογική «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι απέναντί μας». Η προεκλογική περίοδος απαιτεί διαφορετικές ισορροπίες, περισσότερες γέφυρες και πολύ περισσότερους συνομιλητές.
Γι’ αυτό και η επιχείρηση επαναπροσέγγισης φαίνεται να έχει ήδη ξεκινήσει.
Δύσκολη αποστολή
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι επιχειρηματίες και οι παράγοντες των media που βρέθηκαν απέναντι στην κυβέρνηση είναι διατεθειμένοι να ανταποκριθούν.
Γιατί μπορεί το Μαξίμου να αποφασίζει σήμερα ότι θέλει να κλείσει τα μέτωπα, όμως τα πρόσωπα που αισθάνθηκαν ότι στοχοποιήθηκαν ή αποκλείστηκαν δεν είναι υποχρεωμένα να ξεχάσουν όσα προηγήθηκαν.
Και κάπως έτσι δημιουργείται μια δύσκολη εξίσωση.
Η κυβέρνηση θέλει να κάνει άνοιγμα.
Οι άλλοι, όμως, θα πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν να ανοίξουν ξανά την πόρτα.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι στην Ηρώδου Αττικού έχουν αντιληφθεί πως όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο λιγότερο συμφέρει η διατήρηση ανοιχτών μετώπων.
Και έτσι, από την πολιτική της σύγκρουσης και των αποκλεισμών, φαίνεται να περνάμε στην πολιτική των τηλεφωνημάτων, των διαύλων και των… χαμηλών τόνων.
Η στροφή είναι μεγάλη. Το αν θα είναι και αποτελεσματική, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
