Σαμαράς: «Η κυβέρνηση είναι νεοφιλελεύθερη – Εγώ επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό». Νέα μετωπική επίθεση στον πυρήνα της οικονομικής πολιτικής 

Νέα, μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτή τη φορά στόχευσε συθέμελα το ίδιο το αφήγημα της οικονομικής επιτυχίας. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίστηκε σε κριτική επιμέρους χειρισμών ή στο σύνηθες πεδίο των εθνικών ζητημάτων. Αντίθετα, εξαπέλυσε ευθείες βολές στον πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής. Τη χαρακτήρισε ανοιχτά «διαχειριστική και νεοφιλελεύθερη». Το μήνυμά του δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Η κυβέρνηση εξοντώνει τους μικρομεσαίους, την ώρα που κλείνει το μάτι στα μεγάλα συμφέροντα.

σχετικά άρθρα

Ανδρουλάκης: «Πιστόλια και νεροπίστολα» κατά ΠΑΣΟΚ 

Δημοσκόπηση Opinion Poll: Η ακρίβεια «καίει» τους πολίτες – ΝΔ στο 25,5%, ΕΛΑΣ στο 13,3%, ΠΑΣΟΚ στο 10,4%.  

Ο Σαμαράς είναι εδώ – «Βλέπω σημάδια παρακμής και έχω υποχρέωση να συνεισφέρω στην πατρίδα»

Το συνέδριο στη Μεσσηνία

Ο κ. Σαμαράς επέλεξε το συνέδριο για τα 100 χρόνια της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας στην Καλαμάτα. Εκεί έριξε τη νέα πολιτική «βόμβα». Μέσω γραπτού χαιρετισμού απευθύνθηκε απευθείας στη ραχοκοκαλιά της πραγματικής οικονομίας. Παράλληλα, τράβηξε μια βαθιά ιδεολογική διαχωριστική γραμμή. «Απέναντι, λοιπόν, στη διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό», διεμήνυσε. Έτσι έθεσε ουσιαστικά το Μέγαρο Μαξίμου απέναντι από την κοινωνική βάση της παράταξης.

Οι σκληροί αριθμοί

Η αποδόμηση του κυβερνητικού αφηγήματος έγινε με σκληρούς αριθμούς. Ο κ. Σαμαράς αναρωτήθηκε πώς μπορεί το οικονομικό επιτελείο να πανηγυρίζει. Αποκάλυψε ότι «η αύξηση του κόστους για μια μικρομεσαία επιχείρηση – μόνο την τελευταία διετία – έφτασε στο ιλιγγιώδες 35%». Παράλληλα, χτύπησε ανελέητα την ψευδαίσθηση της ανάπτυξης που στηρίζεται στα κρατικά έσοδα από την ακρίβεια. Προειδοποίησε ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να ενδιαφέρεται μόνο για τη μακροοικονομική επίδοση μέσα από υπερπλεονάσματα «τα οποία δημιουργεί κυρίως η υψηλή έμμεση φορολογία». Η πιο βαριά κατηγορία αφορούσε τη δομή της αγοράς. Έριξε τα βέλη του στην ανοχή προς τα μονοπώλια: «Ούτε και πρέπει να ενθαρρύνεις την καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας».

Οι πρωτοβουλίες για τα χρέη

Την ίδια ώρα, απομυθοποίησε πλήρως τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τα χρέη. Υπενθύμισε ότι το μέτρο των 72 δόσεων «απέτυχε παταγωδώς», αφού δεν μπήκε ούτε το 10% των επιχειρήσεων. Αποκάλεσε αποθαρρυντικές τις ενδείξεις για τις 120 δόσεις. Τόνισε πως «με τα πρόστιμα, τις προσαυξήσεις και με ένα επιτόκιο που ακουμπά το 6% ματαιώνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επίλυσης». Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα πώς μπορεί να μιλήσει κανείς για ανάπτυξη. Απάντησε ο ίδιος: από τις 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόλις οι 70.000 έχουν το απαραίτητο αξιόχρεο για να δανειστούν.

Το έλλειμμα και η παραγωγικότητα

Ο κ. Σαμαράς δεν έμεινε μόνο στο εσωτερικό. Ανέδειξε το τρομακτικό έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που ξεπερνά τα 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Έκανε λόγο για τεράστιο πρόβλημα παραγωγικότητας. Αυτό ρίχνει τη χώρα στην 172η θέση παγκοσμίως. Παράλληλα, φρόντισε να υπενθυμίσει, ρίχνοντας αλάτι στην πληγή του Μαξίμου, ότι μετά το 1948 η μόνη χρονιά με θετικό ισοζύγιο ήταν το 2013, επί της δικής του διακυβέρνησης.

Οι τρεις προτάσεις

Απέναντι σε αυτό το αδιέξοδο, κατέθεσε τρεις ξεκάθαρες προτάσεις. Πρώτον, ζήτησε άμεση μείωση του ενεργειακού κόστους. Δεύτερον, την ίδρυση Εθνικού Ταμείου χρηματοδότησης αποκλειστικά για μικρομεσαίους. Τρίτον, γενναία μείωση των έμμεσων φόρων. Στάθηκε ιδιαίτερα στο τελευταίο. Απαίτησε την επιστροφή του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%. Υπενθύμισε με νόημα ότι το μέτρο αυτό «επί δικής μου κυβερνήσεως καθιέρωσα – και μάλιστα κόντρα στην τρόικα τότε». Και κατέληξε: «Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό». Σφράγισε την παρέμβασή του: «Γιατί είναι πολιτική η απόφαση ποιους κλάδους της οικονομίας ενισχύεις ή αποδυναμώνεις». Ο κ. Σαμαράς δεν άσκησε απλώς κριτική. Έδειξε ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά. Και αυτή η πλευρά δεν είναι οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες.

Η παραδοχή Λαζόπουλου

Η απροσδόκητη παραδοχή του Λάκη Λαζόπουλου για το πολιτικό μέγεθος του Αντώνη Σαμαρά προκάλεσε την οργή του Άδωνι Γεωργιάδη. Παράλληλα, ανέδειξε τον πανικό και τις αντιφάσεις του κυβερνητικού επιτελείου. Ο γνωστός καλλιτέχνης, παρά το γεγονός ότι είναι ιστορικός επικριτής της Κεντροδεξιάς, αναγνώρισε ανοιχτά το κυβερνητικό βάρος του πρώην πρωθυπουργού. «Ο Αντώνης Σαμαράς είναι μια επιλογή και είναι μια καλή επιλογή», δήλωσε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, υπογράμμισε πως «είναι πρώην πρωθυπουργός, ξέρει να κυβερνάει». Και διαπίστωσε πως δεν υπάρχει κανείς άλλος ικανός «να περιμαζέψει αυτό το πράγμα που γίνεται αυτή τη στιγμή στη Νέα Δημοκρατία». Απέναντι σε αυτή την τοποθέτηση, ο κ. Γεωργιάδης βρέθηκε εκτεθειμένος. Επέλεξε τον δρόμο της στείρας, προσωπικής επίθεσης. Έγραψε πως ο Λαζόπουλος «ένας γελοίος ήταν, ένας γελοίος παραμένει». Στην προσπάθειά του να απαξιώσει τη δήλωση, υποστήριξε ότι ο ηθοποιός «εναποθέτει τις ελπίδες του στο να διαλύσει τη Νέα Δημοκρατία στον Σαμαρά». Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να απευθύνει άκομψες νουθεσίες. «Στη θέση του Αντώνη Σαμαρά θα ήμουν πολύ προβληματισμένος βλέποντας ότι οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του να κάνει κόμμα είναι οι ίδιοι που τον έβριζαν περισσότερο», έγραψε. Η στάση αυτή μαρτυρά πολλά. Όταν το πολιτικό κεφάλαιο ενός ηγέτη αναγνωρίζεται πλέον ακόμα και από τους παραδοσιακούς του αντιπάλους, η αμήχανη και επιθετική αντίδραση των όχι απλά κάποτε φίλων του αλλά και ευνοημένων από αυτόν καταδεικνύει την αδυναμία της σημερινής Νέας Δημοκρατίας. Ο υπουργός έχασε την ευκαιρία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Επιβεβαίωσε έμμεσα αυτό ακριβώς που ενοχλεί το σημερινό σύστημα εξουσίας. Ότι η πολιτική βαρύτητα του Αντώνη Σαμαρά παραμένει καθοριστική και επισκιάζει τη σημερινή κυβερνητική πραγματικότητα.

Η επόμενη μέρα

Οι δηλώσεις Σαμαρά προκάλεσαν αντιδράσεις. Παράλληλα, η κόντρα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας κλιμακώνεται. Η κοινωνία παρακολουθεί. Ο διάλογος για την οικονομική πολιτική συνεχίζεται.