Ο Αντώνης Σαμαράς προσέφυγε δικαστικά για την παρακολούθησή του
Η προσφυγή του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη Δικαιοσύνη, σχετικά με τη διαπιστωμένη παρακολούθησή του, εγείρει ζητήματα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας και της έννομης τάξης.
Τον Ιούλιο του 2024, η διάταξη του Αχιλλέα Ζήση έθεσε στο αρχείο το σκέλος της έρευνας των υποκλοπών που αφορούσε την ΕΥΠ και παρέπεμψε τους Ντίλιαν, Λαβράνο, Μπίτζιο και Χάμο για πλημμέλημα.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο καταδίκασε πρόσωπα που σχετίζονται με την υπόθεση Predator και ζήτησε τη διεξαγωγή νέας έρευνας για κατασκοπεία. Ωστόσο, στις 27 Απριλίου του ίδιου έτους, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, απέρριψε την εν λόγω αίτηση, αρνούμενος να παραλάβει νέα στοιχεία που αφορούσαν θύματα με κρίσιμα χαρτοφυλάκια. Αυτά τα στοιχεία γνωστοποιήθηκαν επίσης στον διάδοχό του, Ευάγγελο Μπακέλα.
Η συγκεκριμένη απόφαση εκτιμάται ότι ανέκοψε την έναρξη της έρευνας. Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε την αντίδραση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Από την πλευρά του Μαξίμου, προβλήθηκαν επιχειρήματα ότι «το θέμα συζητείται από το 2022» και ότι ο κ. Σαμαράς «ήταν υποψήφιος το 2023». Ωστόσο, η επιχειρηματολογία αυτή απαντάται με την επισήμανση ότι ο κ. Σαμαράς έλαβε την επίσημη επιβεβαίωση της στοχοποίησής του από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τον Ιούλιο του 2023, δηλαδή μετά τις εκλογές. Επιπλέον, τίθεται το ερώτημα εάν η «παραταξιακή ηθική» θα μπορούσε να επηρεάσει την απόφαση άλλων υπουργών και αξιωματούχων να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη για δικές τους παρακολουθήσεις, όπως ενδεχομένως όφειλαν εκ της θέσεώς τους. Το ζήτημα αυτό εμπίπτει στις γενικότερες εξελίξεις της ελληνικής Πολιτικής.
Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη αξιολόγησης του γεγονότος ότι ένας πρώην πρωθυπουργός κλήθηκε να προσφύγει δικαστικά, προκειμένου να διασφαλιστεί η έρευνα για τη διαπιστωμένη παρακολούθησή του, λίγους μήνες πριν την παραγραφή του αδικήματος. Το ερώτημα που τίθεται είναι το πώς αντιμετωπίζεται νομικά η παρακολούθηση πολιτικών προσώπων, δικαστών και αξιωματικών από «ιδιώτες» και η άρνηση διερεύνησης από τη δικαιοσύνη σε τέτοιες περιπτώσεις. Η προσφυγή του κ. Σαμαρά ερμηνεύεται από ορισμένους ως εκπλήρωση καθήκοντος, ενώ άλλοι χαρακτηρίζουν ως αβάσιμες τις αιτιάσεις εναντίον του. Οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει προβληματισμό σχετικά με την τήρηση των θεσμικών διαδικασιών και την προστασία των προσωπικών δεδομένων στην ελληνική Πολιτική.
