Ελπίδα για τη Δημοκρατία: Νέα καρφιά! Πού οδηγεί η κρίση;
σχετικά άρθρα
Εμφύλιος ξέσπασε στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», καθώς πρώην μέλη του Γραφείου Τύπου και του τομέα Επικοινωνίας του κόμματος εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση κατά της Μαρίας Γρατσία. Την κατηγορούν ευθέως για «πολιτική σπέκουλα» και «δολοφονία χαρακτήρων», σε μια κλιμάκωση της εσωκομματικής κρίσης μετά τις μαζικές αποχωρήσεις στελεχών.
Η ανακοίνωση των πρώην μελών δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Υποστηρίζουν ότι, αντί για απαντήσεις στα σοβαρά πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα που έχουν τεθεί δημόσια, η ηγεσία επιλέγει την επίθεση και τη μετάθεση ευθυνών. Μιλούν για θρασύτατη παραπληροφόρηση από την «άτυπη αντιπρόεδρο ή μήπως γενική διαχειρίστρια» του κόμματος.
**Καρφιά για την επικοινωνία και την ιστοσελίδα**
Οι καταγγελίες τους είναι συγκεκριμένες και βαριές: ο τομέας Επικοινωνίας, λένε, «ουδέποτε αφέθηκε να λειτουργήσει με αυτονομία». Όλες οι αποφάσεις, ακόμα και για δελτία Τύπου, ελέγχονταν από τη Μαρία Γρατσία και έναν «πολύ μικρό κύκλο μυστικοσυμβούλων της Μαρίας Καρυστιανού».
Πλήθος δελτίων Τύπου δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ. Η ιστοσελίδα του κόμματος, έτοιμη από τον τομέα Επικοινωνίας, δεν βγήκε ποτέ στον αέρα όπως αρχικά σχεδιάστηκε. Αλλάχτηκε το domain «την τελευταία στιγμή» και ανατέθηκε η διαχείριση σε «άλλα πρόσωπα», μεταξύ των οποίων ο «παλαιοκομματικός απολίθωμα» Νίκος Γαλανός.
«Ο τομέας Επικοινωνίας και το Γραφείο Τύπου δεν έλαβαν ποτέ ούτε κωδικούς συντάκτη», τονίζουν, περιγράφοντας μια ιστοσελίδα που έμεινε «πάνω από ένα μήνα νεκρή» και ενημερωνόταν «με τον αραμπά». Οι επαγγελματικές προτάσεις για τη στρατηγική προβολής του κόμματος πήγαν, όπως λένε, «στη συντριπτική τους πλειοψηφία στα σκουπίδια».
**Ζητούν «τα πρακτικά» και προειδοποιούν**
Οι πρώην στελέχη καλούν τη Μαρία Γρατσία να δημοσιοποιήσει «τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Πολιτικό Συμβούλιο και τους σχετικούς διαλόγους στα τσατ συντονισμού της Επικοινωνίας». Θέλουν να αποδείξουν ότι οι διαφωνίες υπήρχαν εδώ και μήνες εσωκομματικά.
Αποδίδουν στην ηγεσία «συνεχή εσωστρέφεια, τραγικά επικοινωνιακά λάθη, στασιμότητα και σπασμωδικές δημόσιες αντιδράσεις». Το πιο πικρό συμπέρασμα; Ένα «ευρύ Κίνημα Πολιτών» μετατράπηκε «σε ένα μικρό φοβικό αρχηγικό κόμμα».
**Τι μέλλει γενέσθαι;**
Η κρίση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» αναδεικνύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν νέα πολιτικά εγχειρήματα όταν η εσωτερική διαχείριση και η επικοινωνία παραπαίουν. Θυμίζει ότι στην Πολιτική, η “ελπίδα” μπορεί να πεθαίνει τελευταία, αλλά δεν είναι άτρωτη.
Αυτή η δημόσια αντιπαράθεση, με τις αιχμές και τις κατηγορίες, αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για το μέλλον του κόμματος και την ικανότητά του να συσπειρώσει ξανά τους πολίτες. Μένει να δούμε αν οι «πικρές αλήθειες», όπως τις αποκαλούν, θα οδηγήσουν σε αλλαγές ή σε περαιτέρω απαξίωση ενός εγχειρήματος που ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες για την Πολιτική σκηνή.
