Μητσοτάκης: Η «σταθερότητα» γκρεμίζεται, το αδιέξοδο έρχεται
σχετικά άρθρα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται σε ένα πολιτικό αδιέξοδο. Το κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας» καταρρέει, καθώς οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν την πολιτική του απομόνωση και την επιτακτική απαίτηση των πολιτών για αλλαγή. Κανένα από τα άλλα κόμματα δεν δείχνει διάθεση συνεργασίας μαζί του για μια τρίτη θητεία.
Αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Οι τελευταίες μετρήσεις, όπως αυτή της Metron Analysis για το Mega, αποκαλύπτουν ότι το 60% των Ελλήνων επιθυμεί «πολιτική αλλαγή». Μόλις το 39% προκρίνει τη «σταθερότητα», με σημαντικό κομμάτι αυτών να μην θέλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό.
Η Νέα Δημοκρατία, παρότι διατηρεί προβάδισμα, «κολλάει» στο 25% της πρόθεσης ψήφου. Με την αναγωγή, το ποσοστό αγγίζει το 30,4%, που μεταφράζεται σε περίπου 120 βουλευτικές έδρες, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την αυτοδυναμία σε μια εννεακομματική Βουλή. Η απαισιοδοξία κυριαρχεί: το 67% των πολιτών πιστεύει ότι η χώρα κινείται προς λάθος κατεύθυνση, ενώ το 85% δηλώνει ότι η προσωπική του κατάσταση παραμένει ίδια ή χειροτερεύει σε σχέση με έναν χρόνο πριν.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που κάποτε θεωρούνταν αδιαμφισβήτητο «asset» για τη ΝΔ, βλέπει τις θετικές γνώμες για το πρόσωπό του να περιορίζονται στο 36%. Στην ερώτηση για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, συγκεντρώνει 29%, ποσοστό χαμηλότερο ακόμα και από την εκτίμηση ψήφου του κόμματός του. Η επιλογή «κανένας» ακολουθεί με ένα σημαντικό 24,5%.
Η εμφάνιση νέων κομμάτων, όπως η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, η «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα και πιθανόν ένας σχηματισμός από τον Αντώνη Σαμαρά, εντείνει τον κατακερματισμό. Η ΕΛΑΣ μάλιστα εκτοπίζει το ΠαΣοΚ στη δεύτερη δημοσκοπική θέση, επιβεβαιώνοντας τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού. Για περισσότερα σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις, μπορείτε να επισκεφθείτε την κατηγορία μας Πολιτική.
Το κυβερνητικό επιτελείο ίσως προσπαθεί να επαναπατρίσει κεντρώους ψηφοφόρους αναδεικνύοντας τον Αλέξη Τσίπρα ως βασικό αντίπαλο. Ωστόσο, οι ψηφοφόροι αυτοί απομακρύνθηκαν λόγω βαρύτατων θεσμικών (υποκλοπές) και οικονομικών (ΟΠΕΚΕΠΕ) σκανδάλων, αλλά κυρίως από τη νοοτροπία συγκάλυψης (Τέμπη), που υποβάθμισε τη Δικαιοσύνη. Η κρίση των θεσμών αναδεικνύεται ως το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας, μετά την ακρίβεια και την Οικονομία.
Η συσπείρωση των ψηφοφόρων της ΝΔ βρίσκεται στο χαμηλό 69%, εν μέρει λόγω της «woke ατζέντας» και της καθιέρωσης του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών που δίχασε τη «γαλάζια» ΚΟ, οδηγώντας σε απώλειες από τα δεξιά. Η προσπάθεια για στροφή, όπως φάνηκε με την απουσία κυβερνητικών στελεχών από το πρόσφατο Pride, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.
Πολιτικοί παράγοντες, ακόμη και μέσα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, συνομολογούν πλέον ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο «πλέον ακατάλληλος» για να εκφράσει τη «σταθερότητα και τη συνέχεια». Δεν επικοινωνεί με κανέναν αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος και έχει απαξιώσει τους προκατόχους του (Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς).
Η προοπτική μιας μονοκομματικής κυβέρνησης φαντάζει «όνειρο απατηλό». Αντί για την υποσχόμενη σταθερότητα, η χώρα οδηγείται σε μια περίοδο αναγκαστικών συνεργασιών, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναδεικνύεται ως παράγοντας διχασμού και αδιεξόδου. Τι σημαίνει αυτό για την επόμενη κυβέρνηση και το μέλλον της χώρας;
