Μαρίζα Κωχ: 200 χρόνια Μεσολόγγι – Ρέκβιεμ Ελευθερίας!
Η Μαρίζα Κωχ ανεβάζει ένα συγκλονιστικό ρέκβιεμ για την Έξοδο του Μεσολογγίου, 200 χρόνια μετά, ζωντανεύοντας επί σκηνής τον σπαρακτικό λόγο του Διονύσιου Σολωμού. Η εμβληματική ερμηνεύτρια και δημιουργός συμπράττει με το Εθνικό Θέατρο, το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου και τον Δήμο Μεσολογγίου στην παράσταση «Η Γυναίκα της Ζάκυθος / Διάλογος στα ερείπια του Μεσολογγίου», φέρνοντας στο σήμερα το διαχρονικό αίτημα για ελευθερία και τιμώντας την ανθρώπινη υπέρβαση.
σχετικά άρθρα
Η ίδια, μιλώντας στα «ΝΕΑ», αποκάλυψε πως η επιλογή των «Ελεύθερων πολιορκημένων» δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική ανάθεση, αλλά πήγαζε από βαθιά προσωπική σύνδεση: «Εμένα με συγκινούσε η ανθρώπινη υπέρβαση. Πυκνώνει το ηρωικό κομμάτι του ανθρώπου με τον πιο μεγαλειώδη τρόπο. Το ότι είχαν έρθει πίσω από τα νησιά τα γυναικόπαιδα και ήταν όλοι μαζί στον αποκλεισμό, ήταν κάτι παραπάνω από ηρωική πράξη».
Η παράσταση, που αντλεί έμπνευση από τα κορυφαία σολωμικά κείμενα και στήνεται πάνω σε λόφους αλατιού, αποτελεί έναν θρήνο που συνομιλεί με την παιδική μας ηλικία. Η Μαρίζα Κωχ περιγράφει τη σχέση της με την ποίηση ως «θρησκευτική», μια βαθιά πνευματική σύνδεση που καθοδηγεί ολόκληρη την πορεία της. Ανακαλύψτε περισσότερα για τις εξελίξεις στον χώρο του θεάτρου στην ενότητα Art Business του iaxia.gr.
Διακόσια χρόνια μετά τον «Διάλογο» του Σολωμού (1824), η σκηνική αυτή εμπειρία αναδεικνύει πώς η θυσία των Μεσολογγιτών νοηματοδότησε πανανθρώπινες αξίες. Η πτώση του Μεσολογγίου, που κάποτε συγκλόνισε την Ευρώπη και ανάγκασε ακόμα και τον Μέτερνιχ να παραδεχτεί τη γεωπολιτική της σημασία, μετατρέπεται σε έναν διαγενεακό χορό που εξερευνά την ταυτότητα, τη γλώσσα και την ελευθερία.
Η ιστορική μνήμη διατρέχει όλη την καλλιτεχνική διαδρομή της Μαρίζας Κωχ, από τους εμβληματικούς δίσκους «Αραμπάς» και «Ρίζες» μέχρι το σύγχρονο μοιρολόι της για την Κύπρο, «Παναγιά μου, Παναγιά μου», που της χάρισε ύψιστη τιμή από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια ζωή γεμάτη τέχνη και αρχές, που μπορείτε να εξερευνήσετε και μέσα από τις σελίδες Lifestyle.
Σε έναν κόσμο γεμάτο σύγχρονους περιορισμούς, η ερμηνεύτρια ανατρέχει στις ρίζες των βιωμάτων της, συνδέοντας την εσωτερική της ανεξαρτησία με μια βαθιά πνευματική κληρονομιά. «Είχα την τύχη… να βρίσκομαι κοντά στον παππού μου που ήταν παπάς και να κρατάω ψαλτήρι από τα δέκα μου χρόνια», θυμάται. Αυτή η αίσθηση προστασίας και πνευματικής αντοχής την κρατά όρθια και δημιουργική.
Η φράση του Σολωμού «Τα στήθια συχνά εκούρασα, ποτέ την καλοσύνη» αντηχεί μέσα από το έργο της, ως μια πανανθρώπινη ευχή για το σήμερα, μακριά από κάθε δόγμα και μισαλλοδοξία, υπενθυμίζοντας σε όλους μας την αιώνια μάχη για την ελευθερία και την ανθρωπιά.
