Οι κεντρικές τράπεζες βρίσκονται σε κατάσταση επαγρύπνησης, καθώς η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε μια νέα φάση αβεβαιότητας. Η ενεργειακή αναταραχή μεταφράζεται σε πληθωριστικές πιέσεις και επηρεάζει τις νομισματικές αποφάσεις διεθνώς.
σχετικά άρθρα
Σε αυτό το πλαίσιο, η Κεντρική Τράπεζα της Αυστραλίας προχώρησε σε τρίτη διαδοχική αύξηση επιτοκίων, ανεβάζοντας το βασικό επιτόκιο στο 4,35%. Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στον περιορισμό των αυξανόμενων τιμών ενέργειας και πρώτων υλών. Η απόφαση αντικατοπτρίζει τον έντονο προβληματισμό για τις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Παρόλο που η Αυστραλία είναι εξαγωγέας ενέργειας, η οικονομία της πλήττεται από την άνοδο των διεθνών τιμών καυσίμων και εμπορευμάτων. Ο πληθωρισμός στη χώρα ανήλθε στο 4,6% τον Μάρτιο, γεγονός που οδήγησε την τράπεζα να χρησιμοποιήσει την αύξηση επιτοκίων ως μέσο περιορισμού της ζήτησης, με πιθανό κόστος την επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας.
Στην Ελβετία, η κατάσταση παρουσιάζει διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά αντανακλά επίσης τις διεθνείς πιέσεις. Ο πληθωρισμός επιταχύνθηκε στο 0,6% τον Απρίλιο, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 16 μηνών. Η άνοδος αυτή οφείλεται κυρίως στο αυξημένο κόστος ενέργειας, το οποίο επηρεάζει σταδιακά ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών, από τα καύσιμα έως τα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων φρούτων και λαχανικών. Ωστόσο, ο δομικός πληθωρισμός, ο οποίος εξαιρεί την ενέργεια, παραμένει συγκρατημένος, υποδηλώνοντας ότι οι πιέσεις δεν έχουν γενικευτεί σε ολόκληρη την οικονομία. Ο πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας εμφανίζεται πιο καθησυχαστικός, εκτιμώντας ότι οι αυξήσεις ενδέχεται να είναι προσωρινές. Παρόλα αυτά, η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει ότι ακόμη και οικονομίες με χαμηλό πληθωρισμό δεν μένουν ανεπηρέαστες από τις διεθνείς ενεργειακές διακυμάνσεις.
Κοινός παρονομαστής για τις δύο χώρες είναι η αυξανόμενη επιρροή της γεωπολιτικής στις οικονομικές αποφάσεις. Τα Στενά του Ορμούζ, βασικός δίαυλος μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου, βρίσκονται στο επίκεντρο της αβεβαιότητας. Οποιαδήποτε διαταραχή στη λειτουργία του μπορεί να προκαλέσει νέες αυξήσεις τιμών, επιβαρύνοντας περαιτέρω τις παγκόσμιες οικονομίες.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η ενεργειακή κρίση έχει πάψει να αποτελεί αποκλειστικά πρόβλημα προσφοράς και εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα της νομισματικής πολιτικής. Οι κεντρικές τράπεζες καλούνται να επιτύχουν ισορροπία μεταξύ του ελέγχου του πληθωρισμού και της στήριξης της ανάπτυξης, σε ένα περιβάλλον όπου οι εξωτερικοί παράγοντες καθορίζουν όλο και περισσότερο τις εξελίξεις.
