Ελλάδα: Η χώρα της ευπιστίας. Μαζωνάκης, κβαντική ιατρική
Από την «κβαντική ιατρική» μέχρι το αλουμινόχαρτο για τη ραδιενέργεια, η Ελλάδα χορεύει στον ρυθμό της ευπιστίας, αψηφώντας τη λογική. Η πρόσφατη υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, με τις αποκαλύψεις για τη χρήση «εναλλακτικών θεραπειών», δεν είναι παρά μία ακόμη πικρή υπενθύμιση ενός βαθύτερου προβλήματος.
σχετικά άρθρα
Ζουν ανάμεσά μας. Φίλοι, γνωστοί, άνθρωποι της καθημερινότητάς μας. Μπορεί να είναι καλλιτέχνες, επιχειρηματίες, μορφωμένοι, κοσμοπολίτες, με οικονομική άνεση. Ή και όχι. Η ευπιστία, άλλωστε, δεν αναγνωρίζει κοινωνικές τάξεις ή μορφωτικό επίπεδο. Βρίσκει πρόσφορο έδαφος όπου η ψυχή ψάχνει μια εύκολη λύση.
Αυτοί οι άνθρωποι, ακόμη και μετά τον «κουρνιαχτό» της υπόθεσης Μαζωνάκη, θα συνέχιζαν να αναζητούν εναλλακτικές μεθόδους για νεότητα, ευεξία, ή θεραπεία προβλημάτων υγείας. Θα εμπιστεύονταν την «κβαντική ιατρική» αν η παραδοσιακή δεν πρόσφερε άμεση λύση. Αφού, όπως είπε η «μάνα-σύμβολο», «δεν θα καταργήσουμε την κβαντική ιατρική επειδή κάποιοι δεν γνωρίζουν». Κι άσε το Χάρβαρντ να κουρεύεται.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη γνώσης, αλλά η αδυναμία μας να αντισταθούμε σε οτιδήποτε ακούγεται περίπλοκο, άρα επιστημονικό, και αρκετά θαυματουργό για να μας βολεύει. Ό,τι δεν καταλαβαίνουμε, μας γοητεύει. Και αντί να ζητήσουμε εξηγήσεις, του παραδινόμαστε. «Βιοσυντονισμός» σου λένε. Κάτι ανώτερο θα είναι, κάτι σύνθετο!
Οι σύγχρονοι «μάγοι» και «μάγισσες» δεν πετούν με σκουπόξυλα. Είναι κομψά ντυμένοι, φορούν ακριβά αξεσουάρ και σου κλείνουν το μάτι, προσφέροντας μια ματιά σε μια επικράτεια ψευδαισθήσεων. Από την «κβαντική ιατρική» ως τα ξυλόλια, τις «μικρές Μαρίες του Έβρου» ή ακόμα και τον Ρονάλντο που σου μιλάει ελληνικά και ζητάει ένα κατοστάρικο. Και του το δίνεις.
Στην εποχή μας, δεν έχει σημασία το ίδιο το θέμα, αλλά η τάση να πιστεύουμε ακόμα και τους «κοασμούς των βατράχων». Αν πιστεύεις ότι καίνε τα δάση για ανεμογεννήτριες, γιατί να μην πιστέψεις ότι ο Ρονάλντο σου έκανε βιντεοκλήση;
Το ένα «ταΐζει» την ιδεοληψία σου, το άλλο τη ματαιοδοξία σου. Η έννοια της τεκμηρίωσης, ουδέποτε ήταν τόσο αντιδημοφιλής όσο σήμερα. Δεν ενδιαφέρει η αλήθεια, αλλά το «ρούχο που φοράει», το πώς φαίνεται, και πώς καλλιεργεί την πεποίθηση ότι αυτό που πιστεύουν οι πολλοί είναι αληθινό.
Ξέρουμε ποιος μας παρακολουθεί, γιατί έγινε το δυστύχημα στα Τέμπη, πώς να μείνουμε για πάντα νέοι, τι προκαλεί και τι θεραπεύει τον καρκίνο, τι χρειάζεται ο Ρονάλντο. Και φυσικά, ότι το αλουμινόχαρτο προστατεύει λεφτά και κοσμήματα από τη ραδιενέργεια σε περίπτωση διαρροής ρεύματος. Αυτή η συλλογική επιλογή lifestyle, η άρνηση της λογικής προς όφελος του βολικού ψέματος, διαμορφώνει ένα επικίνδυνο μέλλον για την Πολιτική και την κοινωνία μας. Μέχρι πότε θα αφήνουμε την αλήθεια να φοράει το ρούχο της αμφιβολίας και να παραδινόμαστε στο βολικό ψέμα; Πριν χρειαστεί να τυλίξουμε ολόκληρη τη χώρα σε αλουμινόχαρτο.
