Εκλογές: Η τοξικότητα ανεβαίνει! Ποιος θα επιβιώσει;
σχετικά άρθρα
Η προεκλογική μηχανή ξεκίνησε να δουλεύει στο φουλ, με την τελική ημερομηνία της αναμέτρησης να είναι θολή, κάπου μεταξύ τριών και εννέα μηνών. Οι πρώτες σφυγμομετρήσεις του Σεπτεμβρίου θα καθορίσουν πολλά.
Μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος δεν είναι απλώς μια χρονοτριβή. Είναι η συνταγή για την όξυνση γνωστών παθογενειών. Η κυβέρνηση γίνεται ευάλωτη, τα λόμπι ξέρουν πώς να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και η αντιπολίτευση επιδίδεται σε έναν ανελέητο πόλεμο υποσχέσεων.
Βλέπουμε ήδη έναν εσωτερικό ανταγωνισμό εξαγγελιών, κυρίως μεταξύ κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία, όπως το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ. Όσο τραβάει αυτή η ατμόσφαιρα, τόσο πιο τοξική γίνεται.
**”Μαλακό υπογάστριο” η διαφθορά της ΝΔ**
Τα θέματα ηθικής και διαφθοράς αναδεικνύονται ως το “μαλακό υπογάστριο” της Νέας Δημοκρατίας σε κάθε δημοσκόπηση. Είναι απόλυτα λογικό, λοιπόν, τα άλλα κόμματα να τα προβάλλουν με ένταση, και η κυβέρνηση να απαντά με ανάλογους τόνους.
Το πρώτο δείγμα γραφής; Ο ενθουσιασμός του κυβερνητικού στρατοπέδου επειδή παραπέμπονται μόνο τέσσερις εν ενεργεία βουλευτές της για πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματα. Θυμίζουμε, ο κ. Μητσοτάκης είχε αρνηθεί να ακούσει τον Νίκο Παππά ως αρχηγό, λόγω καταδίκης για πλημμέλημα (το περιβόητο 13-0). Η πολιτική βαρύτητα παραμένει ίδια.
Η υπόθεση Novartis, που επανήλθε από έναν “ελεύθερο σκοπευτή”, και φυσικά η εκκρεμότητα μιας δίκης για τις υποκλοπές, στοιχειώνουν το Μέγαρο Μαξίμου. Αυτό το κλίμα, της πλειοδοσίας και της τοξικότητας, θα μας συνοδεύσει μέχρι τις κάλπες. Δεν υπάρχει διαφυγή.
**Αφόρητη πίεση και το “όριο”**
Η πίεση για το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης είναι αφόρητη για όλους: τα κεντρικά πρόσωπα, τα μεγάλα και τα μικρότερα κόμματα. Η αυτοσυγκράτηση είναι εύκολη συμβουλή για όσους δεν διακυβεύουν την πολιτική τους μοίρα.
Υπάρχει όμως ένα όριο. Ο Μάρτιν Γουλφ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» συμβούλεψε τον Αντι Μπέρναμ, τον νέο πρωθυπουργό της Βρετανίας, ότι μια χώρα με χαμηλή εθνική αποταμίευση, δομικό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο και πολιτική αστάθεια, δεν μπορεί να παίζει με τη δημοσιονομική της αξιοπιστία.
Σκεφτείτε πόσο ισχύουν αυτά για την Ελλάδα. Οι προεκλογικές υποσχέσεις, ακόμα και μετά τη νίκη, στοιχειώνουν τις κυβερνήσεις – κάτι που ο κ. Τσίπρας ξέρει πολύ καλά. Μην περιμένετε λοιπόν χρυσάφι, αλλά προετοιμαστείτε για ένα δύσκολο πολιτικό φθινόπωρο.
